Geen ID, geen account: Australië’s grote digitale zuivering

16/01/2026

De nieuwe Australische verplichting tot het gebruik van een digitale identiteitskaart voor gebruikers van sociale media verandert de online omgeving van het land nu al.

Meta heeft in een bericht op Medium bekendgemaakt dat het bijna 550.000 accounts heeft verwijderd die mogelijk toebehoorden aan gebruikers jonger dan 16 jaar, schrijft Ken Macon.

Het totaal omvat ongeveer 330.000 Instagram-profielen, 173.000 Facebook-accounts en 40.000 accounts op Threads.

Het bedrijf schreef: “Het blijven voldoen aan de wetgeving is een gelaagd proces dat we voortdurend zullen verfijnen, hoewel onze zorgen over het online vaststellen van de leeftijd zonder een industriestandaard blijven bestaan.”

De wet, die op 10 december van kracht werd, verplicht tien grote onlineplatforms, waaronder Facebook, Instagram, TikTok, Snapchat, Reddit, X en Twitch, om de leeftijd van gebruikers te verifiëren met behulp van een door de overheid uitgegeven identiteitsbewijs. Anders riskeren ze boetes tot 49,5 miljoen Australische dollar (33 miljoen Amerikaanse dollar).

Hoewel het beleid wordt gepresenteerd als een maatregel ter bescherming van minderjarigen, creëert het in feite een digitaal identificatiesysteem voor deelname aan sociale media. Gebruikers die weigeren identificatie- of biometrische gegevens te verstrekken, verliezen de toegang en hun accounts, inclusief alle foto’s, berichten en opgeslagen informatie.

De grootschalige verwijderingen door Meta laten zien hoe het beleid de online participatie verandert.

Veel van deze accounts behoorden waarschijnlijk toe aan mensen die geen identiteitsbewijs wilden laten zien, in plaats van aan bevestigde minderjarigen.

Om aan de regelgeving te voldoen, kiezen Meta en andere platforms ervoor om accounts te verwijderen om financiële boetes te voorkomen.

Deze aanpak versnelt ook het gebruik van algoritmische methoden voor leeftijdsbepaling die gebruikmaken van foto’s en activiteitspatronen, ondanks de wijdverbreide bezorgdheid over de nauwkeurigheid en de gevolgen voor de privacy.

Sommige bedrijven verzetten zich. Reddit heeft een rechtszaak aangespannen tegen de Australische overheid

 , met de bewering dat het niet als een socialemediaplatform mag worden beschouwd.

Het bedrijf stelde dat de regelgeving “ernstige problemen met betrekking tot privacy en politieke meningsuiting met zich meebrengt”. De zaak zou kunnen bepalen in hoeverre wetten inzake digitale identificatie kunnen worden toegepast op online discussieplatformen.

Meta heeft bedenkingen geuit over het beleid, hoewel het wel wordt toegepast. Het bedrijf betoogde dat het afsluiten van tieners van belangrijke online omgevingen hen kan isoleren van steunnetwerken en hen kan aanzetten tot “minder gereguleerde delen van het internet”.

Het rapport bekritiseerde ook het gebrek aan consistente verificatiemethoden en merkte op dat zowel ouders als tieners weinig bereidheid tot medewerking tonen.

Het verwijderen van honderdduizenden accounts in zo’n korte tijd laat zien hoe snel een overheidsmaatregel online gedrag kan veranderen. Het toont ook aan hoe gemakkelijk de toegang tot jarenlange persoonlijke gegevens kan verdwijnen zodra identificatie een voorwaarde wordt voor deelname.

Voorstanders noemen de maatregel een veiligheidsinitiatief, maar het introduceert een systeem van traceerbare digitale identiteit dat de grenzen van online meningsuiting en privacy zou kunnen herdefiniëren.

Door toegang te koppelen aan een geverifieerde identiteit, transformeert het beleid sociale media in een gecontroleerde omgeving waar anonimiteit en open discussie moeilijker te handhaven zijn.

Bron: https://dissident.one/geen-id-geen-account-australies-grote-digitale-zuivering

---

Als u de artikelen van Dissident.one waardeert, kunt u HIER een donatie via de bank doen om de site in de lucht te houden. Of HIER contant via mijn Postbus.

Hoe de terugkeer van de wolf buiten democratische controle om zorgvuldig is georkestreerd met geld van Postcode Loterij

 

Sinds de terugkeer van de wolf in Nederland is het dier uitgegroeid tot een bron van maatschappelijke onrust. Incidenten met gedode dieren, aanvallen op honden en sporadische confrontaties met mensen hebben het debat verder aangewakkerd. In 2025 zouden naar schatting 2500 tot 3000 dieren, voornamelijk schapen, door wolven zijn gedood. Tegelijkertijd wordt gesteld dat de Veluwe met ruim honderd wolven één van de hoogste wolvendichtheden ter wereld kent. Deze combinatie van factoren roept vragen op over het officiële verhaal dat de wolf op eigen kracht en zonder menselijk ingrijpen Nederland heeft bereikt.

Volgens dit officiële narratief is de wolf vanuit Oost-Europa, via Duitsland, spontaan naar Nederland gemigreerd. Dat is moeilijk voorstelbaar, gezien de hoge bevolkingsdichtheid, de aanwezigheid van grootschalige infrastructuur en stedelijke gebieden zoals het Ruhrgebied. Ook het vrijwel gelijktijdig verschijnen van wolvenroedels in België is in dit kader opmerkelijk. De terugkeer van de wolf is dan ook geen toeval, maar het resultaat van jarenlang beleid en planning op Europees niveau.

Fokprogramma’s en populatieopbouw in de Karpaten

De oorsprong van dit beleid ligt in de Roemeense Karpaten, waar de wolf van nature voorkomt, schrijft Wob-onderzoeker Cees van den Bos op Substack. Rond het jaar 2000 startten daar meerdere projecten onder het LIFE-programma van de EU, gericht op de bescherming en versterking van zogenoemde ‘grote carnivoren’, waaronder wolven, beren en lynxen. Deze projecten richtten zich op genetische monitoring, het voorkomen van inteelt, het bestrijden van hybride wolf-hondkruisingen en het optimaliseren van leefgebieden.

In projectdocumenten en evaluatierapporten wordt beschreven hoe wolvenpopulaties actief werden ondersteund door jachtbeperkingen, het terugdringen van natuurlijke vijanden en het aantrekkelijk maken van habitats. Deze maatregelen waren niet alleen bedoeld voor behoud, maar ook voor groei en verspreiding van de populatie richting West-Europa. De Karpaten vormden de eerste fase van een bredere herintroductiestrategie.

Internationale coördinatie en kennisnetwerken

Het Large Carnivore Initiative for Europe (LCIE) – een netwerk van NGO’s, wetenschappers, overheden en universiteiten – speelt bij deze aanpak een centrale rol. Dit netwerk fungeert als platform voor kennisuitwisseling, beleidsafstemming en projectcoördinatie rond grote roofdieren. Ook Nederlandse wetenschappers en organisaties maken hier deel van uit.

Binnen dit kader wordt gesproken van een gefaseerde aanpak, waarbij verschillende regio’s stapsgewijs worden verbonden. De wolf is daarbij niet simpelweg losgelaten, maar zijn verplaatsing is gestuurd door landschappelijke ingrepen en beleidskeuzes.

Saillant: in 2000 reisde een beleidsmedewerker van de provincie Utrecht naar de Karpaten om het fok- en opvangprogramma van de wolf te bekijken, onthulde Annemieke van Straaten op X. Deze beleidsmedewerker is nu betrokken bij diverse beleidsonderwerpen rond de wolf in de provincie Utrecht.

Corridors en gefaseerde migratie naar het westen

Na de opbouw van de populatie in de Karpaten richtte de tweede fase zich op het verbinden van leefgebieden. Via Polen, Slowakije, Hongarije en Oekraïne werden ecologische corridors ontwikkeld die migratie mogelijk maakten. In grensregio’s ontstonden opvang- en acclimatisatiecentra waar wolven tijdelijk werden gehuisvest, gemonitord en veterinair gecontroleerd. Genetische studies tonen aan dat wolven in Zuid-Polen nauw verwant zijn aan die uit de Roemeense Karpaten.

Vanuit Polen verliep de verspreiding naar Duitsland, met name naar Lausitz in Saksen en Brandenburg. Dit gebied groeide uit tot een belangrijk knooppunt in de West-Europese wolvenpopulatie. Duitse instituten zoals LUPUS monitoren sindsdien de verspreiding en vestiging van wolvenroedels.

De laatste fase van de migratie leidde richting Nederland. Vanuit Lausitz loopt een aaneenschakeling van corridors via Noordrijn-Westfalen naar Limburg en uiteindelijk de Veluwe. Deze routes bestaan uit ecoducten, aangepaste spoorzones, open landschappen en natuurgebieden waar verstorende barrières zijn verwijderd. In dit verband wordt ook wel gesproken van een “wolf-snelweg”.

Habitatsturing en indirecte herplaatsing

Een kernbegrip in deze benadering is habitatsturing. Wolven zijn territoriale dieren; wanneer een gebied verzadigd raakt, trekken jonge dieren weg op zoek naar nieuw leefgebied. Door aan de westzijde aantrekkelijke habitats te creëren – met voldoende prooidieren, rust en bescherming – en aan de oostzijde juist minder gunstige omstandigheden te laten bestaan, kreeg migratie een voorspelbare richting.

Dit is in feite een vorm van indirecte herplaatsing. Daarnaast zijn wolven op sommige trajecten ook fysiek verplaatst via opvanglocaties, met name waar grote afstanden moesten worden overbrugd.

Op sociale media circuleert beeldmateriaal van het uitzetten van wolven:

Nederlandse rol en financiering

In Nederland zijn meerdere organisaties betrokken geweest bij de voorbereiding, monitoring en instandhouding van de wolvenpopulatie. Genoemd worden onder meer Rewilding Europe, ARK Rewilding Nederland, Wageningen Universiteit en Stichting BIJ12. Hun activiteiten variëren van wetenschappelijk onderzoek en monitoring tot habitatontwikkeling en beleidsadvies.

De financiering van deze initiatieven bestaat uit een mix van EU-subsidies, bijdragen van NGO’s en fondsen zoals de Nationale Postcode Loterij. Er is sprake van verwevenheid tussen wetenschappelijke instellingen, natuurorganisaties en commerciële adviesstructuren, wat vragen oproept over transparantie en belangenverstrengeling.

Democratisch tekort en narratief

Expliciete democratische besluitvorming ontbreekt. De komst van de wolf is nooit onderwerp geweest van een volwaardig parlementair debat, terwijl het beheer uiteindelijk bij de provincies is neergelegd. Tegelijkertijd verdedigen media en factcheck-organisaties actief het beeld van spontane migratie. Zij bestempelen afwijkende interpretaties als “desinformatie”.

NGO’s presenteren de komst van de wolf als een autonoom natuurverschijnsel, terwijl de onderliggende beleidskeuzes, corridorontwikkeling en habitatsturing buiten beeld blijven.

Slotbeschouwing

In de kern draait de discussie niet om de vraag of wolven letterlijk zijn “uitgezet”, maar om de mate waarin menselijk ingrijpen bepalend is geweest, concludeert Van den Bos. Door populatieopbouw, genetisch beheer, corridorontwikkeling en habitatsturing is een gecontroleerde migratie richting West-Europa gecreëerd. De terugkeer van de wolf in Nederland is daarmee het eindpunt van een langdurig, complex en grotendeels technocratisch proces, waarbij veel betrokkenen slechts een beperkt deel van het geheel hebben overzien.

“Lees en huiver hoe we worden belazerd door de overheid. Ambtenaren met dubbele petten op. Ik vind de wolf een prachtig dier, maar dit is regelrechte dierenmishandeling,” zegt huisarts Els van Veen over het stuk van Van den Bos. “Niet alleen van wolven, maar ook van schapen in Nederland. Je haalt als overheid willens en wetens roofdieren naar een dichtbevolkt land als Nederland. Je ziet toe hoe wolven schapen doodbijten, maar ja, ‘dat is de natuur’.”

“Deze mensen hebben geen verstand van natuur en dieren. Het is onverantwoord om grote groepen wolven in Nederland te introduceren. Wat mij betreft zijn de overheid en deze ambtenaren (hoofdelijk) aansprakelijk voor alle schade, ook als er straks kinderen worden doodgebeten.”

Tot zover de leugen dat de wolf op natuurlijke wijze is gemigreerd naar Nederland, dat intussen de hoogste wolfdichtheid ter wereld heeft, voegt oud-Tweede Kamerlid Harm Beertema toe. “Wie heeft de bevolking zo welbewust bedrogen en misleid? Alweer de universiteiten, die van Wageningen in dit geval, en groene wokelinkse ambtenaren die met met uw belastinggeld worden betaald om hun persoonlijke hobby’s door uw strot te duwen. Met alle gevolgen van dien: bossen gesloten voor honden, wandelaars die niet meer durven, dierenleed, gesloten scholen. De wolf die ons landelijke gebied ontwricht is het beste voorbeeld van een overheid die zelf de meest waanzinnige experimenten bedenkt, uitvoert, in het diepste geheim ook nog, regelgeving ontwerpt waardoor het probleem op geen enkele logische manier meer kan worden opgelost en vervolgens van haar eigen bevolking eist zich aan te passen aan de nieuwe door haarzelf gecreëerde situatie.”

Eerst even het kabinet-Jetten I en dan moeten we echt orde op zaken stellen, stelt Beertema.

“De wolf kwam dus niet ‘spontaan’ onze kant op. Ze werd met behulp van veel belastinggeld en NGO’s onze kant op gedirigeerd. En daar mogen de boeren nu voor betalen,” constateert neuroloog Jan Bonte.

Over de auteur: Robin de Boer is economisch geograaf. Volg hem hier op Substack voor exclusieve content.

Bron: https://www.ninefornews.nl/hoe-de-terugkeer-van-de-wolf-buiten-democratische-controle-om-zorgvuldig-is-georkestreerd-met-geld-van-postcode-loterij/

Hoe duizenden websites in Nederland onzichtbaar werden, zonder grondslag

 zondag, 18 januari 2026 09:37

De afgelopen maand verschenen er berichten over de blokkade van het videoplatform Odysee door Nederlandse internetproviders.

In die berichtgeving wordt vaak gesuggereerd dat het hier gaat om een onvermijdelijk gevolg van Europese sancties tegen Russische staatsmedia. Wie echter verder kijkt dan deze ene naam, ziet een veel groter en fundamenteler probleem.


Het volgende artikel is een lezersbijdrage.

Niet één platform, maar naar schatting 2.500 subdomeinen – van Amerikaanse videodiensten tot Indiase apps – zijn geblokkeerd.

De afgelopen maand verschenen er berichten over de blokkade van het videoplatform Odysee door Nederlandse internetproviders. In die berichtgeving wordt vaak gesuggereerd dat het hier gaat om een onvermijdelijk gevolg van Europese sancties tegen Russische staatsmedia. Wie echter verder kijkt dan deze ene naam, ziet een veel groter en fundamenteler probleem.

Het gaat niet om één platform. Het gaat om duizenden domeinen, grotendeels buiten beeld van het publiek, die via DNS-blokkades ontoegankelijk zijn gemaakt — zonder dat daar een expliciete wettelijke verplichting voor lijkt te bestaan.

Niet één platform, maar een infrastructuurprobleem

De blokkade van Odysee blijkt onderdeel te zijn van een bredere praktijk waarbij Nederlandse internetproviders een private “referentielijst” hanteren, opgesteld door brancheorganisatie NLconnect. Deze lijst is samengesteld door blokkadelijsten uit meerdere EU-lidstaten samen te voegen.

Het resultaat: circa 800 hoofddomeinen, met daaronder als voorzichtige schatting zo'n 2.500 subdomeinen, die in Nederland (deels of volledig) worden geblokkeerd. Het betreft niet alleen Russische staatsmedia, maar ook:

• Amerikaanse platforms
• Chinese sociale media
• Indiase apps
• Russische subdomeinen die uitsluitend gericht zijn op sport, architectuur of uitgaanstips
• aggregatoren, mirrors en technische subdiensten

Veel van deze platforms zijn geen 'sanctie-entiteit', staan niet op EU-sanctielijsten en hosten grotendeels legale content. Dat maakt dit geen incident, maar een structurele vorm van overblocking.

Wat zeggen de internetproviders publiekelijk?

In publieke communicatie stellen grote providers dat zij “moeten blokkeren”. KPN spreekt zelfs over “een expliciete opdracht vanuit de overheid”. VodafoneZiggo verwijst naar “de wet” die DNS-blokkades zou vereisen. Maar in privécorrespondentie verwijst men steeds naar NLconnect. NLconnect schrijft zelf weer: “Of en hoe individuele aanbieders de lijst implementeren, is en blijft hun eigen verantwoordelijkheid.”

Zodra klanten of journalisten doorvragen, verandert het verhaal.

• Providers verwijzen naar NLconnect
• NLconnect zegt slechts een doorgeefluik te zijn
• NLconnect verwijst inhoudelijke vragen door naar buitenlandse toezichthouders
• De overheid erkent dat de interpretatie van de sancties nog niet is uitgekristalliseerd
• De ACM stelt dat zij niet actief toetst welke domeinen proportioneel zijn geblokkeerd

Het resultaat is een perfect cirkelredenering: iedereen handelt, maar niemand is verantwoordelijk. Bovendien blijkt uit correspondentie dat wanneer NLconnect wordt verzocht een domein te verwijderen, dit eerst met de ACM moet worden overlegd. Blijkbaar ligt de bevoegdheid over de 'branchelijst' niet bij de branche.

Als we alle communicatie van betrokkenen mogen geloven ontstaat de volgende paradox: indien de Litouwse toezichthouder morgen per abuis het domein acm.nl op haar lijst zou plaatsen — bijvoorbeeld vanwege een onjuiste interpretatie van een nieuwe sanctieregel — dan zou dit domein via de NLconnect-lijst zonder enige menselijke tussenkomst of juridische toets door Nederlandse ISP's worden geblokkeerd voor 10 miljoen huishoudens, een kleine 18 miljoen personen. De ACM zou zichzelf dan buitengesloten vinden van het Nederlandse internet, terwijl de Minister zou kunnen blijven beweren dat er slechts 'vrijwillige naleving van een industriestandaard' plaatsvindt. De toezichthouder ACM zou dan, volgens haar eigen communicatie, rustig gaan afwachten totdat er vanuit de markt een melding komt van een probleem.

Geen wet, geen bevel, geen lijst

Cruciaal is wat er ontbreekt.

Er is:

• geen Nederlandse wet die deze specifieke domeinen aanwijst;
• geen rechterlijk bevel;
• geen officiële Nederlandse of Europese lijst met duizenden domeinen;
• geen individuele proportionaliteitstoets per platform.

De EU-sancties waarnaar wordt verwezen, zijn entiteit-specifiek: ze noemen een beperkt aantal Russische mediaorganisaties expliciet. Die beperkte reikwijdte is juist wat deze sancties juridisch houdbaar maakt.

Toch worden in de praktijk hele platforms geblokkeerd die slechts indirect, incidenteel of historisch content hebben gehost van gesanctioneerde partijen — of zelfs helemaal niet.

Dat is een fundamenteel andere maatregel dan waar de sancties voor bedoeld zijn.

Bewijs dat het “moeten” niet klopt

Dat het volgen van de NLconnect-lijst geen wettelijke plicht is, blijkt ook uit de praktijk zelf.

Niet alle Nederlandse providers doen dit. Freedom Internet — eveneens lid van NLconnect — heeft expliciet besloten de lijst niet integraal te volgen en hanteert een veel beperktere aanpak.

Als de wet deze blokkades werkelijk zou verplichten, zou Freedom Internet die wet overtreden. Dat gebeurt niet. Er is geen handhaving, geen boete, geen strafrechtelijk traject.

De conclusie is onontkoombaar: het volgen van de NLconnect-lijst is een bedrijfskeuze, geen wettelijke noodzaak.

Dit gebrek aan wettelijke basis leidt niet alleen tot inconsistentie, maar ook tot selectieve toepassing.

Discriminatie en willekeur

Op grote platforms als YouTube, Facebook en X (voormalig Twitter) is nog steeds Russische staatscontent te vinden, soms onder andere namen, via heruploads, of embedded in andere content. Deze platforms blijven ongemoeid.

Kleinere platforms daarentegen worden domeinbreed geblokkeerd, zelfs wanneer zij zelf maatregelen nemen, zoals geoblocking voor Nederlandse IP-adressen.

Dat wijst niet op een zorgvuldig, juridisch getoetst systeem, maar op politiek en commercieel opportunisme: grote spelers zijn te groot om te blokkeren, kleine spelers zijn collateral damage. We kunnen zelfs spreken van geprivatiseerde censuur, waarop de ACM via de wet op netneutraliteit behoort toe te zien.

Wat betekent dit voor internetgebruikers?

De kernvraag is niet of men voor of tegen sancties is. De vraag is:

Willen we dat fundamentele beperkingen van internettoegang plaatsvinden op basis van private lijsten, zonder wettelijke toetsing, zonder transparantie en zonder effectief rechtsmiddel?

Op dit moment kunnen klanten nauwelijks achterhalen:

• waarom een website is geblokkeerd;
• wie die beslissing heeft genomen;
• op welke juridische grondslag;
• en waar bezwaar kan worden gemaakt.

Dat is problematisch in een rechtsstaat.

Zolang gebruikers zwijgen, blijft deze praktijk onzichtbaar. Zichtbaarheid is de eerste stap naar correctie.

De blokkade van Odysee is geen uitzondering. Het is een symptoom.

Wat hier op het spel staat, is niet één platform, maar de vraag of internettoegang in Nederland wordt beperkt door wet en rechter — of door spreadsheets van brancheorganisaties.

Bron: https://niburu.co/lezersbrieven/21939-hoe-duizenden-websites-in-nederland-onzichtbaar-werden-zonder-grondslag

Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl

Ze zijn als de dood voor de zon

zondag, 18 januari 2026 06:59

Als je ooit bewijs wilde dat ze zoveel mogelijk mensen ziek willen maken, dan zie je dat nu. 

De mainstream media die waarschuwen voor de kracht van de zon in februari.

Er zijn dingen die goed zijn voor de mens en dat zijn vaak dingen die dan ook uit alle macht bij ons worden weg gehouden.

En dan hebben we het over de zon, de bron die we keihard nodig hebben voor onder andere de aanmaak van vitamine D.

Steeds meer bewijs komt boven tafel waaruit blijkt hoe belangrijk deze vitamine is voor de mens. Door nu de zon af te schilderen als een gevaarlijke vijand proberen ze te voorkomen dat mensen lekker in de zon gaan zitten genieten. De reden is dat ze daardoor vitamine D opbouwen en dat is gevaarlijk voor de farmaceutische industrie.

En dus krijg je in februari de volgende krankzinnige berichten bij de MSM.

Alles om de mens weg te houden bij de zon en van vitamine D.

We zagen het ten tijde van de nep coronapandemie toen mensen niet ziek werden door een niet bestaand virus, maar door de combinatie grafeenoxide en (5g) straling.

Wat toen ook bleek was dat mensen die beschikten over voldoende vitamine D niet of nauwelijks ziek werden en zij die al ziek waren en vitamine D gingen gebruiken sneller beter werden dan degenen die dat niet deden.

Ondanks het feit dat in 2021 talloze artsen en specialisten de Gezondheidsraad opriepen om vitamine D aan te bevelen bij covid-19, zo gebeurde dat niet. De Gezondheidsraad is er tenslotte niet om burgers te beschermen en goed te adviseren, maar om de belangen van de farmaceutische industrie te dienen.


En zo komt de Gezondheidsraad met het bericht dat er op geen enkele manier is aangetoond dat vitamine D een belangrijke rol speelt bij corona.

Volgens Dr. Pierre Kory is de farmaceutische industrie dan ook als de dood voor vitamine D, omdat deze vitamine zo belangrijk is voor de mens en een regelrechte bedreiging vormt voor hun verdienmodel.

Een nieuwe meta-analyse uit Italië, gepubliceerd in het tijdschrift Nutrients, heeft een aantal schokkende gegevens over Vitamine D aan het licht gebracht.

De meta-analyse, waarbij gekeken werd naar gegevens van 16 verschillende onderzoeken en 1,26 miljoen personen, onthulde het volgende:

- Vitamine D was ongeveer 60% effectief tegen de incidentie van COVID-19 in gerandomiseerde controletests.

- Vitamine D was ongeveer 40-50% effectief in het verminderen van de incidentie van COVID-19 in observationele onderzoeken.

- Voor het voorkomen van ernstige gevallen van COVID-19 waarvoor IC-zorg nodig was, was vitamine D-suppletie ongeveer 70% effectief.

We hoefden ons dus niet jarenlang op te sluiten, bang te zijn en onze buren zwart te maken omdat ze geen masker droegen.

We hoefden alleen maar naar buiten te gaan, de zon op te zoeken en onze vitamine D-spiegels te verhogen, en alles zou in orde zijn geweest.

En alles wat de overheid in die tijd adviseerde was precies het tegenovergestelde. Hierdoor bleven de mensen binnen opgesloten, kregen nauwelijks zonlicht en dus ook geen vitamine D.

In het gebied waar wij wonen is er simpelweg te weinig zonneschijn om te zorgen voor een voldoende vitamine D in je systeem.

Vitamine D3 is dan ook één van de weinige supplementen die eigenlijk iedereen zou moeten slikken, al was het alleen maar om de zorgkosten te drukken.

Het is eenvoudig, gemakkelijk te krijgen in zowel capsules als druppels. Een dergelijk eenvoudig supplement is misschien wel de beste investering die je ooit kunt doen.

Het is niet voor niets zoals Dr. Kory zegt: vitamine D wordt al decennialang gedemoniseerd en daar is een goede reden voor.

Bron: https://niburu.co/gezondheid/20635-ze-zijn-als-de-dood-voor-de-zon

Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl

VS starten onderzoek naar link tussen mobiele telefoons, neurologische schade en kanker

 

Het Amerikaanse ministerie van Volksgezondheid en Human Services (HHS) heeft aangekondigd een nieuwe studie te starten naar de gezondheidseffecten van straling van mobiele telefoons. Dit werd donderdag bevestigd door een woordvoerder van het ministerie. De aankondiging sluit aan bij eerdere uitspraken van minister Robert F. Kennedy Jr., die publiekelijk zorgen heeft geuit over een verband tussen mobiele telefoonstraling en neurologische schade en kanker.

De geplande studie maakt deel uit van een bredere beleidsrichting binnen de beweging “Make America Healthy Again” (MAHA). In dat kader meldde HHS vorig jaar al dat 22 Amerikaanse staten het gebruik van mobiele telefoons op scholen hebben beperkt, met als doel de mentale en fysieke gezondheid van kinderen te verbeteren.

Een opvallende ontwikkeling is dat de U.S. Food and Drug Administration (FDA) recent oude webpagina’s heeft verwijderd waarop werd gesteld dat mobiele telefoons geen gevaar vormen voor de gezondheid. Volgens HHS-woordvoerder Andrew Nixon zijn deze pagina’s verwijderd omdat ze gebaseerd waren op verouderde conclusies. De FDA wil geen definitieve uitspraken doen zolang HHS bezig is met nieuw onderzoek naar elektromagnetische straling en gezondheid.

Nixon benadrukte verder dat het onderzoek is opgedragen door de MAHA-commissie van president Trump, en is opgenomen in haar strategierapport.

Over de auteur: Robin de Boer is economisch geograaf. Volg hem hier op Substack voor exclusieve content.

Bron: https://www.ninefornews.nl/vs-starten-onderzoek-naar-link-tussen-mobiele-telefoons-neurologische-schade-en-kanker/

Luister (4 minuten): hoe boeren op basis van leugens van hun erven gejaagd worden

 

Opiniemaker Marianne Zwagerman legt de zaak van boer Elbert Hennipman uit Westbroek onder een vergrootglas. Zijn situatie staat niet op zichzelf, maar is illustratief voor een bredere ontwikkeling waarbij boeren en fruittelers plaats moeten maken voor huizen.

Hennipman wordt onverwacht geconfronteerd met ingrijpende maatregelen van de provincie Utrecht. Zes weken geleden ontvangt hij een telefoontje van een ambtenaar met de vraag of hij thuis is, omdat er per koerier een brief zal worden bezorgd namens CDA-gedeputeerde Mirjam Sterk. Nog voordat Hennipman kennis heeft genomen van de inhoud van die brief, verschijnen meerdere instanties bij zijn erf. Een dominee wordt langs gestuurd op verzoek van de burgemeester, de politie is geïnformeerd en zelfs de huisarts neemt contact op met de vraag of medische ondersteuning nodig is.

In de brief staat dat Hennipman zijn land niet langer mag bemesten en dat zijn koeien niet meer in de wei mogen, omdat ook beweiding wordt aangemerkt als bemesting. Vier boeren in hetzelfde dorp ontvingen gelijktijdig dezelfde boodschap en honderden andere boeren en fruittelers in de regio kregen vergelijkbare maatregelen opgelegd. Zonder bemesting groeit er geen gras, waardoor de maatregel feitelijk neerkomt op het beëindigen van de bedrijfsvoering.

De provincie voert de bescherming van zogenoemd trilveen aan als reden voor de ingreep. Trilveen is een natuurtype dat gevoelig zou zijn voor stikstof. Zwagerman betwist deze onderbouwing en stelt dat het betreffende trilveen pas enkele jaren geleden kunstmatig is aangelegd door grootschalige grondafgravingen. In haar ogen is er sprake van “nieuw gecreëerde natuur” waarvoor bestaande landbouwbedrijven moeten wijken.

Volgens Zwagerman ligt de werkelijke motivatie elders. Zij verwijst naar publieke uitingen van gedeputeerde Sterk waarin wordt gesproken over de noodzaak om ruimte te maken voor woningbouw en de energietransitie. In dat kader wijst Zwagerman op de plaatsing van grote windturbines (“terreurturbines”) in het Utrechtse landschap, ook in gebieden met een beschermde status. Zij spreekt van een tegenstelling tussen strikte regels voor burgers en boeren enerzijds en grootschalige infrastructurele projecten anderzijds.

Daarnaast betwist Zwagerman de stelling dat het slecht gaat met de natuur en waterkwaliteit. Zij beroept zich op onderzoek van journalist Geesje Rotgers, die Europese rapportages heeft opgevraagd waarin Nederland zelf gegevens aanlevert over natuurgebieden en waterkwaliteit. Deze gegevens tonen een gunstiger beeld dan de nationale presentatie suggereert.

De zaak rond Hennipman ziet zij niet als een geïsoleerd incident, maar als onderdeel van een bredere beleidsrichting.

Zwagerman verbindt de kwestie aan fundamentele vragen over eigendom en vrijheid. Zij waarschuwt dat het accepteren van dergelijke maatregelen tegen boeren uiteindelijk ook gevolgen heeft voor andere burgers. Dit is een maatschappelijke strijd die raakt aan voedselzekerheid, eigendomsrechten en het karakter van het Nederlandse platteland, benadrukt ze.

Veel mensen winden zich hierover op. “We worden bestuurd door terroristen. Liegende terroristen zoals Mirjam Sterk,” briest oud-Eerste Kamerlid René Dercksen. “Hoe kan er in dit land geen opstand uitbreken eigenlijk? Laten we ons allemaal door een stelletje liegend tuig in het provinciehuis van de Provincie Utrecht over de kling jagen?”

Boerin Alice van Drie roept mensen op het filmpje te bekijken. “Luister (vier minuten): hoe boeren op basis van leugens van hun erven gejaagd worden,” zegt ze erbij.

Teken hier de petitie ‘Red het platteland’.

Over de auteur: Robin de Boer is economisch geograaf. Volg hem hier op Substack voor exclusieve content.

Bron: https://www.ninefornews.nl/luister-4-minuten-hoe-boeren-op-basis-van-leugens-van-hun-erven-gejaagd-worden/

Het trieste verhaal van Benny de Rat

vrijdag, 16 januari 2026 09:25

Het begint met een beetje, uit nieuwsgierigheid. Het besluipt je, ongemerkt, als een roofdier zijn prooi. 

Dan grijpt het je en laat niet meer los. Je bent gevangen.


Het volgende artikel is een bijdrage van Erick van Dijk.

Met wat ik door de jaren heb geleerd maakt weinig me triester dan de aanblik van een kind, ergens alleen zittend, met de blik gefixeerd op het scherm in zijn hand, een tablet of telefoon. 

De sauna waar ik regelmatig kom maakt deel uit van een hotel. Vroeger had het een eigen ingang maar sinds een verbouwing een aantal jaar geleden moet je door de lobby van het hotel. Door de week, buiten vakanties, is het er rustig, leeg zelfs. Vanaf vrijdagmiddag begint de aanloop. 

Het beeld is altijd hetzelfde. Goed, er is een glijbaan midden in de lobby en de onvermoeibare kleinsten krijgen er gelukkig maar geen genoeg van, vaak gepaard met een gegil, voornamelijk van de meisjes, die kunnen heel hoog, dat pijn doet aan mijn oren als ik met mijn zoon een potje poolbiljart speel. 

(Aantekening voor mezelf: neem volgende keer oordopjes mee …) 

Overal zijn zitjes en altijd zijn er kinderen die, ondanks alle actie om hen heen, volledig afgesloten lijken te zijn van die werkelijkheid. Ze bevinden zich in een andere wereld waar bewegingen, flitsen, glinsteringen en geluidjes hen voorzien van kleine stootjes dopamine, een chemisch stofje dat je even een prettig gevoel geeft. 

Het probleem is dat het gebruik van een mobiele telefoon voor de meeste mensen een aaneengesloten keten is van zulke prikkels. Stimulans, geluksgevoel, stimulans, geluksgevoel, steeds maar weer. Meldingen van berichten, “sociale” media, eindeloos scrollen door niets betekende korte video’s. 

Heel vroeger, ruim veertig jaar geleden, in een ander leven, raakte ik verslaafd aan heroïne. Gelukkig niet erg lang, ik kickte op eigen kracht af, was gewaarschuwd en keek nooit meer om. Maar ik had wel de ervaring van het hele proces ondergaan. 

Het begint met een beetje, uit nieuwsgierigheid. Het besluipt je, ongemerkt, als een roofdier zijn prooi. Dan grijpt het je en laat niet meer los. Je bent gevangen. Wat eerder nog genot gaf wordt al snel iets dat je nodig hebt om je normaal te voelen, laat staan prettig. Je geest is zwak, je kunt niet anders dan toegeven. Alles beter dan de leegte. 

Dopamine is veel subtieler dan heroïne, maar beide verslavingen hebben veel van elkaar weg in hoe ze tot stand komen en hoe ze worden onderhouden, onafgebroken worden gevoed. En voor dopamine hoef je niet naar een duistere dealer op een ongure plek. Tap tap, veeg veeg … 

En dat is wat me triest maakt. Ik heb die ervaring dus ik begrijp hoe het werkt, hoe het voelt. En ik weet hoe moeilijk het is om ervan los te komen als het eenmaal in je zit. De lichamelijke ontwenning, hoe vreselijk ook, was een kwestie van weken. Maar om het uit je hoofd te krijgen, het verlangen, de gevoelens die ermee samenhangen, dat kan jaren duren. En ouders, ongetwijfeld uit onwetendheid, laten toe dat hun vaak zeer jonge kinderen slachtoffer worden van deze val. 

De kinderen kun je het niet kwalijk nemen dat ze zich willen verliezen in een fantasie. De wereld is kut, dat zien ze bij het Jeugdjournaal. Vechten of vluchten …?

 

Bron: https://niburu.co/bewustzijn/21931-het-trieste-verhaal-van-benny-de-rat

Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl

Banken worden grootste vijand van de bevolking

zaterdag, 17 januari 2026 14:45

De laatste tijd krijgen mensen steeds minder vertrouwen in het 'normale geld' en gaan op zoek naar alternatieven zoals bitcoin of edelmetalen.

Banken bemoeien zich overal mee en weigeren transacties uit te voeren als die hen niet welgevallig zijn.


Zoals je in de volgende clip kunt zien bemoeien banken zich steeds meer met transacties die klanten uitvoeren. Niet alleen dat, als ze transacties zien die hen op wat voor reden dan ook niet aanstaan, dan weigeren ze om mee te werken.

Zo zie je de laatste tijd steeds meer dat mensen niet langer vertrouwen hebben in fiat geld en daarom goud en zilver aankopen.

Maar, dat heeft dan ook al snel ingrijpen van de bank tot gevolg die weigeren om bedragen van klanten over te boeken naar legitieme bedrijven die handelen in edelmetalen, zoals het bedrijf waar de dame in de clip voor werkt.

Ook bij ons worden banken steeds bemoeizuchtiger.

Er zijn drie grote trends die het gevoel ondersteunen dat de bank zich als een soort 'Big Brother' gedraagt:

• Omgekeerde bewijslast: Vroeger was je onschuldig tot het tegendeel bewezen was. Nu moet je bij een grote transactie vaak zelf bewijzen dat je geld legitiem is en dat je bedoelingen zuiver zijn, voordat de bank de "vrijgave-knop" indrukt.

• Algocratie (Bestuur door algoritmes): Je transactie wordt niet getoetst door een mens die je kent, maar door een computer die patronen herkent. Als jij ineens goud wilt kopen en dat past niet in je "profiel", wordt de betaling bevroren. Een computer heeft geen gevoel voor individuele vrijheid.

• De bank als onvrijwillige politieagent: Overheden hebben de opsporingstaken (witwassen, fraude) grotendeels gedumpt bij de banken. Omdat banken gigantische boetes krijgen als ze iets missen, schieten ze door in hun voorzichtigheid. Ze blokkeren liever tien eerlijke burgers dan dat ze één crimineel doorlaten.

Het wrange is dat de bank dit inderdaad doet onder het mom van jouw veiligheid. Maar zoals de filosoof Benjamin Franklin ooit zei (vrij vertaald): "Wie essentiële vrijheid opgeeft om een beetje tijdelijke veiligheid te kopen, verdient geen van beiden en verliest beide."

Wanneer de bank zegt: "We blokkeren deze overboeking naar de goudhandel om te voorkomen dat u wordt opgelicht," zeggen ze eigenlijk ook: "Wij vinden u niet capabel genoeg om zelf over uw vermogen te beslissen."

Dat is een zeer paternalistische houding die veel mensen in het harnas jaagt.

Dit is precies de reden waarom alternatieven zoals fysiek edelmetaal (zoals in de video) en Bitcoin zo populair zijn geworden. Het zijn vormen van vermogen die buiten deze directe controle van de bank vallen.

Het wrange is alleen: om in die alternatieven te stappen, moet je vaak eerst langs diezelfde bank om de betaling te doen... en daar zit nu precies de flessenhals waar die dame in de video over spreekt.

Maar, het zal nog vele malen erger worden en dat alles in naam de klimaatzwendel.

Dat is een scenario dat door critici en privacy-experts ook wel de "klimaat-lockdown van je portemonnee" wordt genoemd. Het idee dat we verschuiven van financiële vrijheid naar een systeem van geprogrammeerd geld.

Er zijn een aantal ontwikkelingen die bovenstaande ondersteunen:

De centrale banken werken aan de Digital Euro (CBDC). In tegenstelling tot het huidige digitale bankgeld, kan een CBDC "programmeerbaar" zijn. Dit betekent dat de uitgever (de overheid of centrale bank) voorwaarden kan verbinden aan het geld:

• Vervaldata: Geld dat je voor een bepaalde datum moet uitgeven (om de economie te stimuleren).

• Bestemming: Geld dat alleen uitgegeven kan worden aan "essentiële" goederen en niet aan "luxe" of "vervuilende" zaken.

Er zijn al banken en fintech-apps (zoals het Zweedse Doconomy) die experimenteren met creditcards die je CO2-uitstoot bijhouden op basis van je aankopen. Op dit moment is dat nog vrijwillig en adviserend, maar de infrastructuur ligt er. In een scenario van een "persoonlijk koolstofkrediet" zou de bank inderdaad je betaling kunnen weigeren bij het tankstation of de slager omdat je "klimaatbudget" voor die maand op is.

Bedrijven worden al beoordeeld op hun ESG-score (Environmental, Social, and Governance). De vrees is dat dit wordt doorgetrokken naar het individu (een sociaal kredietsysteem zoals in China). Als jouw gedrag niet strookt met het beleid (bijvoorbeeld te veel vliegen, te veel vlees eten, of investeren in "foute" sectoren zoals goud of crypto), kan dat gevolgen hebben voor je toegang tot financiële diensten of de rente op je hypotheek.

In het boek 1984 van Orwell was de controle vooral fysiek en via propaganda. Wat we nu krijgen is algoritmische controle: je hoeft niet eens door een politieagent te worden tegengehouden; de betaalterminal zegt simpelweg "Transactie Geweigerd". Dat maakt verzet heel erg lastig, omdat je letterlijk uit de samenleving wordt gesloten als je niet meedoet.

Het argument zal waarschijnlijk weer "veiligheid" of "het grotere goed" (het redden van de planeet) zijn. Voor de één is dat noodzakelijk beleid, voor de ander is het een totalitair systeem waarbij de bank bepaalt hoe jij je leven leidt.

Bron: https://niburu.co/het-complot/21941-banken-worden-grootste-vijand-van-de-bevolking

Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl