Eén woord: plastic. Dat was de gouden graal waarover Dustin Hoffman hoorde van een paar weldoeners in de film “The Graduate”.
Ik herinner me dat ik als boerenjongen naar de film keek en dacht aan de geactualiseerde versie die mijn schooldecanen me vertelden: één woord: computers. We bevinden ons nu midden in de ‘Vierde Industriële Revolutie’ en de nieuwste mantra is: kunstmatige intelligentie (AI). Dergelijk gratis advies zou echter wel eens een dure waarschuwing in vermomming kunnen zijn.
Toegegeven, er is veel armoede in het ‘rijkste’ land ter wereld, en gemarginaliseerde gemeenschappen in de VS hebben vaak weinig mogelijkheden voor economische (wan)ontwikkeling. Het wordt een pervers spel van kiezen tussen twee kwaden: een zwaarbeveiligde gevangenis, een stortplaats voor giftig afval, een ethanolinstallatie of een pijpleiding voor teerzandolie.
Nu zijn AI-datacenters aan het al beperkte aanbod toegevoegd. Iemand deelde onlangs een kaart met de opkomende AI-datacenters over de hele wereld. Dat deed me denken aan hoe een tumor zich verspreidt en aan de uitspraak van Edward Abbey: “Groei omwille van de groei is de ideologie van de kankercel.”
Dat Big Data zich nu richt op het platteland van Amerika voor zijn nieuwste vorm van mastitis, zou geen verrassing moeten zijn. We hebben een overvloed aan beschikbare grond, dankzij de erfenis van kolonialisme en gedwongen verkopen van familieboerderijen. Ik herinner me dat ik in augustus 2025 langs Beaver Dam, Wisconsin, reed en bulldozers meer dan 800 hectare grond langs Highway 151 zag platwalsen. Mijn eerste vermoeden was: datacentrum. En inderdaad, de geheimzinnige deal van 1 miljard dollar met Meta werd uiteindelijk in november 2025 onthuld in een persbericht.
Net ten noorden van Madison, in het stadje DeForest, is QTS Realty Trust, een dochteronderneming van Blackstone, van plan een nieuw datacenter te bouwen van 12 miljard dollar op bijna 1600 hectare. En als we meer land nodig hebben voor AI, zouden wij, die nu eenmaal plattelandsbewoners zijn, gewoon kunnen stoppen met het kweken van echte kerstbomen en mensen dwingen om in plaats daarvan plastic kerstbomen te kopen, zoals een zogenaamde “expert” van Fox News tijdens de feestdagen suggereerde.
Voormalig president Joe Biden bezocht in mei 2024 Mount Pleasant, Wisconsin, om de nieuwe AI-campus van Microsoft te promoten. Deze campus, met een investering van 3,3 miljard dollar en een oppervlakte van meer dan 120 hectare, is gebouwd op het voormalige terrein van Foxconn, de fabrikant van flatscreens. President Donald Trump was in 2018 nog aanwezig bij de eerstesteenlegging van de campus. Foxconn zag echter af van dat project van 10 miljard dollar en de beloofde 13.000 banen, nadat het miljoenen aan staatssteun en belastinguitstel had ontvangen.
Het Microsoft AI-complex in Mt. Pleasant zal ook meer dan 8 miljoen gallons water per jaar uit Lake Michigan nodig hebben. We hebben nog wel wat schoon water, maar dat zal wellicht niet lang meer duren vanwege monoculturen van landbouwchemicaliën, het dumpen van mest van intensieve veehouderijen (CAFO’s) en het verspreiden van slib dat per- en polyfluoralkylstoffen (PFAS) bevat.
En AI heeft zeker veel water nodig — de Alliance for the Great Lakes merkte in haar rapport van augustus 2025 op dat een hyperscale AI-datacenter tot wel 365 miljoen gallons water nodig heeft om zichzelf te koelen — dat is net zoveel water als 12.000 mensen nodig hebben!
Een recent onderzoeksrapport van Bloomberg News toonde aan dat meer dan twee derde van de AI-datacenters die sinds 2022 zijn gebouwd, zich bevinden in delen van het land die al te kampen hebben met waterschaarste. En het is nu eenmaal lastig om data te drinken.
In het Midwesten hebben we ook potentiële toegang tot enorme elektriciteitsvoorraden (aardgas gewonnen door fracking, wind- en zonne-energieparken en methaanvergisters) en relatief weinig belaste hoogspanningsnetten (in tegenstelling tot Californië of Texas), hoewel het verlies van “goedkopere” geïmporteerde Canadese waterkracht als gevolg van de recente handelsoorlog een serieuze uitdaging zou kunnen vormen.
In 2023 hadden de VS een tekort van meer dan 2 miljard dollar op de elektriciteitsmarkt ten opzichte van Canada. Volgens een recent rapport van Clean Wisconsin zullen slechts twee van onze voorgestelde AI-datacenters 3,9 gigawatt verbruiken – 1,5 keer de huidige stroomvraag van alle 4,3 miljoen huishoudens in de staat.
Maar geen nood, er zijn vervallen Amerikaanse kernreactoren met enorme afvalhopen die weer in gebruik genomen zouden kunnen worden, zoals Palisades in Michigan, ondanks tegenstand van milieuactivisten en kleine boeren.
De regering-Trump heeft onlangs ook een lening van 1 miljard dollar met lage rente aangekondigd om Three Mile Island in Pennsylvania nieuw leven in te blazen ten behoeve van AI. Tot die tijd kunnen gewone consumenten echter een enorme stijging van hun energierekening verwachten, aangezien Big Data de marktmacht heeft om te bemachtigen wat het als eerste nodig heeft, vooral in samenwerking met energiemonopolies.
Veel mensen in Wisconsin betalen al meer dan een miljard dollar aan gestrande activa – voornamelijk gesloten kolencentrales en opslagfaciliteiten voor kernafval – terwijl investeerders in nutsbedrijven gegarandeerde dividenden van 9-10% blijven ontvangen.
Maar is al die hype rond AI niet gewoon weer een zeepbel die op het punt staat te barsten? Plattelandsgemeenschappen (en belastingbetalers) hebben in het verleden al heel wat “geweldige” plannen voorgeschoteld gekregen die uiteindelijk gewoon een lokkertje bleken te zijn – alweer een loze belofte.
Als we een enorm datacenter subsidiëren, zal de voorspelde “markt” voor steeds geavanceerdere algoritmes dan ook daadwerkelijk ontstaan? Velen in de AI-industrie denken van niet en halen nu de lessen aan die we decennia geleden hadden moeten leren van het Enron-schandaal of de nog ergere nasleep ervan: de door subprime hypotheken veroorzaakte financiële crisis.
Bedrijfsleiders kunnen behoorlijk sluw zijn als het gaat om het opblazen van prijzen (en aandelen) voor goederen en diensten die misschien niet eens bestaan, terwijl ze hun enorme schuldenlast verbergen in een hele reeks schimmige dochterondernemingen en oneerlijke boekhoudpraktijken.
Veel mensen uit de sector luiden de alarmklokken.
“Deze modellen worden enorm opgehemeld en we investeren er meer in dan we zouden moeten,” aldus Daron Acemoglu, winnaar van de Nobelprijs voor de Economie in 2024, in een recent NPR-artikel over de huidige AI-hausse of -bubbel.
OpenAI zegt dat het de komende acht jaar 1,4 biljoen dollar zal investeren in datacenters, terwijl Amazon, Google, Meta en Microsoft daar nog eens 400 miljard dollar aan zullen toevoegen.
Ondertussen betaalt slechts 3% van de mensen die AI gebruiken ervoor, en velen proberen wanhopig uit te vinden hoe ze de AI-modus bij hun internetzoekopdrachten kunnen uitschakelen en hoe ze kunnen voorkomen dat AI meeluistert met hun Zoom-gesprekken.
Waar moet de werkelijke winst vandaan komen om al deze AI-speculatie te bekostigen? In hetzelfde NPR-artikel wordt opgemerkt dat zo’n stortvloed aan geleend kapitaal gelijk staat aan elke iPhone-gebruiker ter wereld die 250 dollar neertelt om te “genieten” van de voordelen van AI – en “dat gaat niet gebeuren”, voegt Paul Kedrosky, een durfkapitalist die nu onderzoeker is bij het Institute for the Digital Economy van MIT, eraan toe.
Morgan Stanley schat dat AI-bedrijven tegen 2028 3 biljoen dollar zullen uitgeven aan de uitbouw van deze datacenters, maar minder dan 50% van dat geld zal van henzelf komen. Hmmm…
Een speciaal voertuig klinkt misschien als een chique naam voor een omgebouwde tractor, maar zo creëert Big Data een Potemkin-dorp om hun piramidespel te verbergen.
Hier is een voorbeeld uit Richland Parish, Louisiana, waar Meta momenteel zijn Hyperion-datacenter bouwt – een gigantisch project van 27 miljard dollar. Een bedrijf van Wall Street, Blue Owl, leent 27 miljard dollar en gebruikt de toekomstige huurinkomsten van Meta voor het datacenter als onderpand voor de lening.
Meta’s 20% “hypotheek” op de faciliteit geeft hen 100% controle over de zogenaamde dataverwerking van de faciliteit. Deze schuld verschijnt nooit in Meta’s boekhouding en blijft verborgen voor onzorgvuldige investeerders en oppervlakkige analisten, maar net als bij andere synthetische financiële instrumenten zoals de inmiddels beruchte hypotheekobligatie, komt de realiteit pas aan het licht wanneer het kaartenhuis instort en Meta uiteindelijk Blue Owl moet terugbetalen.
Ondertussen, zoals de Louisiana Illuminator meldt, dragen de inwoners van Richland Parish (waar 25% onder de armoedegrens leeft) de zwaarste last van alle werkelijke kosten van een AI-fabriek.
Tientallen ongelukken met bouwvoertuigen; schade aan lokale wegen; en een enorme toekomstige energiebehoefte (drie keer zoveel als nodig is voor de hele stad New Orleans), wat zal leiden tot de bouw van nieuwe aardgascentrales (gesubsidieerd door de huidige elektriciteitsgebruikers, zelfs nu de door fossiele brandstoffen veroorzaakte klimaatverandering de delta van Louisiana overstroomt).
Na de aanvankelijke bouwwoede zijn AI-datacenters uiteindelijk banenarm. Er zijn simpelweg niet zoveel mensen nodig om de computers te onderhouden zodra ze gebouwd zijn. Zoals Brad Smith, vicepresident van Meta, toegaf, zijn er voor de bouw van het 23.200 vierkante meter grote Hyperion-datacenter misschien wel 1.500 werknemers nodig, maar nauwelijks 50 om ze te beheren.
Los van alle ophef, lijkt de voornaamste reden waarom een bepaalde gemeente wordt uitgekozen om een evenement te “hosten” gebaseerd te zijn op de gekochte dubbelzinnigheid van gekozen functionarissen en de buitensporige vrijgevigheid van lokale belastingbetalers. Geen goede kosten-batenanalyse – tenzij je je bezighoudt met big data.
En dan zijn er nog de dubieuze smeergeldconstructies tussen de leveranciers van de technologie en de eigenaren van de datacenters. Als je computerchips produceert, zou je dan niet in de verleiding komen om kapitaal te schenken aan een belangrijke afnemer van je eigen producten om de toekomstige vraag te garanderen?
NVIDIA heeft zojuist een belang van 100 miljard dollar in OpenAI aangekondigd om de datacenters te financieren. OpenAI heeft op zijn beurt een overeenkomst van 300 miljard dollar met Oracle gesloten om de AI-datacenters te bouwen waarvoor de grafische processoren van NVIDIA nodig zullen zijn.
OpenAI sloot ook een aparte deal van meer dan 6 miljard dollar met voormalig Bitcoin-miner CoreWeave, dat internetcloudtoegang verhuurt (wederom met behulp van NVIDIA-chips). Dit soort incestueuze circulaire financiering zou de wenkbrauwen moeten doen fronsen van iedereen die zich verdiept in bedrijfsethiek – en anderen er misschien aan moeten herinneren hoe een toilet werkt.
Wat doet al die AI nu eigenlijk? Voorstanders wijzen op talloze innovaties: snellere screening op kankercellen, een nauwere band met verre familieleden, precieze toepassing van meststoffen en bestrijdingsmiddelen en het elimineren van eentonig werk door automatisering. Een veelbelovende toekomst, inderdaad – of misschien toch niet?
In augustus 2025 meldde ProPublica dat de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) 20% van haar personeel dat zich bezighield met voedselveiligheid was kwijtgeraakt als gevolg van bezuinigingen bij DOGE. De inspectie van importfaciliteiten voor voedsel bevindt zich nu op een historisch laag niveau, terwijl onze afhankelijkheid van de rest van de wereld voor onze voedselvoorziening juist toeneemt.
Maar geen nood, de FDA kondigde in mei aan dat AI te hulp zou schieten dankzij een groot taalmodel – genaamd Elsa – dat samen met het resterende menselijke personeel zou worden ingezet om het toezichtswerk te versnellen. Hopelijk herkent Elsa melamine wanneer ze het ziet.
AI-chatbots worden ook steeds populairder en zijn 24/7 beschikbaar om mensen te “praten of adviseren” over allerlei dringende kwesties: hoe je meer vrienden maakt, hoe je kunt spieken bij een examen, hoe je nep-juridische adviezen kunt verzinnen, en zelfs hoe je een tiener kunt aanmoedigen om zelfmoord te plegen of iemand anders kunt aanraden om zijn of haar ouders te vermoorden.
Maar er is een nog smerigere kant aan AI. Sommigen hebben deze AI-rommel, AI-smerigheid en AI-stazi genoemd – drie ruiters van de digitale apocalyps uit de 21e eeuw.
Waar gaat dit allemaal over? Wel, veel van deze steeds sneller wordende AI-algoritmes zijn eigenlijk bedoeld om ‘producten’ te verkopen die veel mensen niet willen en zelfs afkeuren, en om ‘diensten’ te leveren die onze fundamentele vrijheden ondermijnen.
“Slop” (het woord van 2025 volgens Merriam Webster) wordt gebruikt om te beschrijven wanneer AI internetcontent genereert die alleen bedoeld is om geld te verdienen via advertenties. Op dit moment zijn er duizenden wannabe internet-“creatievelingen” over de hele wereld die “instructievideo’s” bekijken om AI-gestuurde sociale media te maken die de aandacht van Amerikaanse consumenten moeten trekken.
Dat schattige puppyfilmpje dat je op Instagram ziet of dat schokkende ‘nieuws’-bericht dat je op Facebook leest, is geen toeval. Het doel is om inkomsten te genereren per duizend klikken (kosten per duizend vertoningen of CPM), waarbij adverteerders betalen voor hoe vaak hun advertentie online wordt bekeken. Dit is ook de reden waarom online content vaak veel te lang is (waar is het eigenlijke recept in deze kookblog?), omdat dit het scrollen door advertenties bevordert.
De gemiddelde Amerikaanse consument wordt tegenwoordig dagelijks blootgesteld aan 6.000 tot 10.000 advertenties, waarvan 70% online is. Voor meer informatie over AI-slop, ga naar: https://www.visibrain.com/blog/ai-slop-social-media.
Een nog erger virtueel product is AI-pornografie – letterlijk algoritmes die pornografie creëren. Deze perverse versie van AI speurt het internet af naar beelden (schooljaarboeken, rode loper modeshows, populaire muziekconcerten, straatcamerabeelden, enz.) en gebruikt vervolgens ‘face swap’-programma’s om gepersonaliseerde, hardcore rommel te maken.
Er is nauwelijks sprake van verantwoording voor deze diefstal van openbare beelden en schending van de persoonlijke levenssfeer. In het beste geval worden de betrokkenen onder druk gezet om hun AI-sites offline te halen nadat ze ontmaskerd zijn, uit angst voor aansprakelijkheid en vervolging wegens kindermisbruik. Maar dat heeft deze louche AI-subsector nauwelijks gestopt.
Kun je je voorstellen dat je gezicht of afbeelding zonder jouw toestemming in zo’n lucratief, seksueel uitbuitend scenario wordt gebruikt? Op dit moment is er nauwelijks nog sprake van internetpolitie in de virtuele AI-wereld. We hebben zelfs niet het recht om op internet vergeten te worden.
Dit brengt ons bij AI-stazi – de gemoderniseerde versie van de Oost-Duitse geheime politie uit de Koude Oorlog. De Universiteit van Wisconsin-Madison heeft zojuist de oprichting aangekondigd van een College of Computing and Artificial Intelligence, mede dankzij een donatie van 140 miljoen dollar van Cisco.
Weinig Bucky Badger-fans weten dat ze 30 jaar geleden als proefkonijnen werden gebruikt tijdens het aanmoedigen in het Camp Randall Stadium om gezichtsherkenningstechnologie te ontwikkelen. Dit gebeurde dankzij een subsidie van het Amerikaanse ministerie van Defensie, verstrekt door de Universiteit van Wisconsin-Madison aan de University of Wisconsin-Madison voor toegepast onderzoek.
Bezoekers van de UW-campus zullen vandaag ongetwijfeld “genieten” van de geautomatiseerde kentekenlezers van Flock Safety. Volgens een artikel in de Wisconsin Examiner van augustus 2025 zijn er honderden Flock-camera’s in gebruik bij wetshandhavingsinstanties in de staat, waaronder sheriffdiensten van de county’s in Wisconsin met actieve samenwerkingsovereenkomsten (287(g)) met de Immigration and Customs Enforcement (ICE). Voor wetshandhavingsinstanties is geen gerechtelijk bevel nodig om de nationale Flock-database te raadplegen.
Agenten hebben Flock zelfs gebruikt om vreedzame demonstranten te volgen, echtgenoten te bespioneren of gewoon mensen te stalken die ze niet mogen. Om te zien waar Flock-camera’s bij u in de buurt zijn, kunt u terecht op www.deflock.me. Flock Security heeft de programmering van de AI overigens uitbesteed aan goedkopere (en veiligere?) Filipijnse aannemers.
Vergelijkbare AI-spionagenetwerken, zoals Pegasus, zijn op grote schaal ontmaskerd en zijn een vast onderdeel geworden van de activiteiten van autoritaire regimes, van Israël tot Saoedi-Arabië. China en Rusland hebben hun eigen varianten (Skynet, SORM, enz.).
Dankzij de nauwe band tussen Trump en Peter Thiel wordt het Amerikaanse AI-bedrijf Palantir nu opnieuw ingezet voor binnenlandse surveillance – iets wat Edward Snowden in 2017 aan het licht bracht.
De nieuwste uitspraak van Trump is dat de rechten van de staten volledig verdwijnen als het gaat om de regulering van AI-datacenters. Deze federale inmenging in de lokale democratische controle maakt deel uit van de bredere neoliberale agenda van gedwongen handel, die neerkomt op een neerwaartse spiraal.
Maar het geheim is al onthuld, aangezien tientallen gemeenschappen met succes AI-datacenterprojecten hebben geblokkeerd, en anderen op het punt staan hetzelfde te doen op basis van hun succesvolle strategieën. Sterker nog, dit is een kwestie van burgerinitiatieven die door beide politieke partijen worden gesteund!
Wat is de beste manier om een AI-fabriek buiten de deur te houden? Geen geheimhoudingsovereenkomsten! Dit zijn enorme ontwikkelingsprojecten die niet zouden kunnen bestaan zonder de goedkeuring en steun van gekozen functionarissen, dus geen enkele overeenkomst zou geheim moeten zijn. Ze kunnen moeilijk beweren een publiek belang te dienen als ze niet onderworpen zijn aan transparantie en toezicht.
Geen voorkeursbehandeling! Big Data behoort tot de rijkste sectoren van onze huidige economie en heeft geen subsidies, kortingen op elektriciteitstarieven, belastingvoordelen, vrijstellingen van onroerendgoedbelasting of andere stimuleringsmaatregelen nodig, en verdient die ook niet. Het is een klassieke truc van het vriendjeskapitalisme om de voordelen te privatiseren en de kosten te socialiseren.
Geen mazen in de wet! Gezien de enorme vraag naar land, water en energie, moet Big Data zich aan de wet houden en moet het zich aan alle regels van een normale onderneming houden: volledige aansprakelijkheidsverzekering, geen speciale economische zones, rekening houden met cumulatieve effecten, bescherming van de gebruikers, geen ongereguleerde giftige vervuiling of illegale wateroverdracht in strijd met de Clean Water Act of het Great Lakes Compact, enzovoort. Hoeveel water uw datacenter verbruikt, is immers geen bedrijfsgeheim.
En het allerbelangrijkste: laat je terechte zorgen niet bagatelliseren door voorstanders van Big Data als “neo-ludditisch!” Iedereen gebruikt technologie, zelfs de Amish. De echte vraag is of AI-datacenters economisch haalbaar, maatschappelijk aanvaardbaar, ecologisch duurzaam zijn en daadwerkelijk het algemeen belang dienen. Mensen hebben goede redenen om wantrouwend te zijn en zich op al die punten te verzetten.
Bron: https://dissident.one/kunstmatige-fabrieksboerderijen-van-miljarden-dollars-schieten-als-paddenstoelen-uit-de-grond-in-het-amerikaanse-platteland-wie-betaalt-ervoor-en-wie-profiteert-ervan
Als u de artikelen van Dissident.one waardeert, kunt u HIER een donatie via de bank doen om de site in de lucht te houden. Of HIER contant via mijn Postbus.
