maandag 22 december 2025

Ik wens dat alle megalomane en narcistische leiders in een vlaag van empathie ten volle alle leed voelen dat ze anderen aandoen

    ColumnKoen Schoors in

     Dit artikel is geschreven doorKoen Schoors

     Gepubliceerd op 22 december 2025, 03:00

‘Ik wens dat alle megalomane en narcistische leiders, die achtelozer mensen opofferen dan ze eieren breken voor hun omelet, in een vlaag van empathie ten volle alle leed voelen dat ze anderen aandoen’, schrijft Koen Schoors.Bron Thomas Sweertvaegher / MAURICIO LIMA / NYT

Koen Schoors, wiens column vierwekelijks verschijnt, is hoogleraar economie aan de UGent. Nu kerst nadert, pleit hij voor meer menselijkheid en begrip en minder polarisatie en vijandbeelden.

Binnen een paar dagen viert de wereld weer kerstavond. Het is in origine een religieus feest, maar wordt ondertussen in veel gezinnen losgekoppeld van religie en gevierd als het ultieme familiefeest. En ja, het is soms heel wat gepuzzel met alle verplichte familiebezoeken in onze steeds ingewikkelder nieuw samengestelde families, en het wordt dikwijls drukker, warmer en luider dan je dacht.

Maar het is vooral ook moment van vrede en rust. Een moment van niet werken, van warmte en samenzijn, van cadeautjes en Secret Santa, van medeleven en vrijgevigheid, van respect en dankbaarheid, van vrienden en vooral familie. Kerst is de periode waarin we alles stilleggen en ons afvragen waar we nu eigenlijk mee bezig zijn. Op Kerstmis schuiven we oude conflicten aan de kant en proberen we dapper vooral het goede in elkaar te zien. Het is een moment van licht, en al zeker in de duisternis van vandaag.

Daarom wens ik dat mensen die zich alleen, onbegrepen of in de steek gelaten voelen toch tijdens deze kerst menselijke warmte ervaren. Hiermee bedoel ik niet alleen de warmte van een dak, van een kop soep en van een warme maaltijd, maar ook de warmte van in een blik, een aanraking, een ontmoeting, een gesprek. Gewoon een teken van de wereld dat ze echt bestaan, dat ze niet alleen zijn, dat er iemand om hen geeft, los van de clichés en de vijandbeelden die ons door de strot worden geramd.

Echokamers

Daarom wens ik dat we ons in België minder laten polariseren door de laatste mediastorm in een glas water en ons finaal losmaken van het simplistische denken in termen van wij en zij. Ik wens dat we onze ogen en geesten af en toe losweken van ons hijgerige smartphoneschermpje, dat ons de laatste vlam in de pan algoritmisch blijft oplepelen in een sausje van irritante en opdringerige reclames. We lijken immers veel meer op elkaar dan onze digitale echokamers ons uit winstbejag willen doen geloven.

Ik wens dus dat we uit onze digitale mentale loopgraven komen, en wat meer fysiek samenzitten, en met elkaar praten, en lachen, en discussiëren, en eens flink van mening verschillen of zelfs even ruzie maken, om daarna toch weer als vrienden uit elkaar te gaan. Want zonder het standpunt van de ander te kennen is er geen debat, geen consensus en dus geen samenleven mogelijk. En daarbij hoort op tijd en stond een discussie of meningsconflict zonder dat de ander gediaboliseerd of gedeclasseerd moet worden. Het met elkaar oneens, maar even goede vrienden .

Daarom wens ik ook dat in alle gewapende conflicten van de wereld de vechtende partijen het licht zien, hun wapens neerleggen, hun drones en andere oorlogsmachines even uitzetten, loskomen van bevelen en primitief revanchisme, en door de haat en propaganda heen in hun vijand aan de overkant weer een mens en een vriend kunnen zien. Ik wens dat ze voorzichtig uit hun loopgraven komen, niet onmiddellijk automatisch door drones of artillerie worden geliquideerd, elkaar in de ogen kunnen kijken en zelfs de hand reiken.

Narcistische leiders

Ik wens dat de vechtende partijen in Oekraïne, Soedan, Oost-Congo, en alle andere oorlogsgebieden waar nu gevochten wordt, spontaan een kerstbestand uitroepen en zo hun overheden, na jarenlange uitzichtloze ellende, tot een echt en duurzaam vredesverdrag bewegen. Want uiteindelijk zijn het meestal gewone mensen die er door geld, propaganda, indoctrinatie of zuiver geweld toe aangezet worden om elkaar af te slachten, ter bevrediging van de imperiale grootheidswaanzin van een leider die hen als niets meer dan een vervangbare grondstof beschouwt. Na het geweld wacht hen al te vaak trauma en doffe miserie, tot meerdere eer en glorie van de grote leider.

De wereld gaat helaas gebukt onder een epidemie van dit soort autocratische leiders, die hun positie misbruiken om hun macht uit te breiden, een personencultus uit te bouwen, alle remmende factoren zoals vrije media of onafhankelijke rechters of zelfstandige universiteiten uit de weg te ruimen en ons tegen elkaar uit te spelen. Polariseer en heers is het nieuwe motto van de ongebreidelde autocraat.

Daarom wens ik ook dat alle megalomane en narcistische leiders, die achtelozer mensen opofferen dan ze eieren breken voor hun omelet, in een vlaag van empathie ten volle alle leed voelen dat ze anderen aandoen. Ik wens dat ze in die vlaag van helderheid liggen te janken in hun bed van de door hen berokkende ellende, en beseffen dat geen enkele territoriale ambitie of opgefokt historisch onrecht dit soort pijn kan verantwoorden. Ik wens tot slot dat ze dan zo snel mogelijk de vrede sluiten waar de wereld naar snakt.

Bron: https://www.demorgen.be/meningen/ik-wens-dat-alle-megalomane-en-narcistische-leiders-in-een-vlaag-van-empathie-ten-volle-alle-leed-voelen-dat-ze-anderen-aandoen~b849aa87/

Op

Door Oekraïense boeren te subsidiëren, vernietigt de EU de Europese boeren.

 22/12/2025

Vorige week protesteerden boeren in Brussel tegen het EU-beleid, dat kleine boerderijen kapotmaakt door handelsakkoorden te sluiten die niet-Europese producenten bevoordelen en de invoer van Oekraïense producten zonder invoerrechten mogelijk maken, terwijl er vrijwel geen kwaliteitsnormen voor bestaan, schrijft Thomas Röper.

De Duitse media besteedden weinig aandacht aan de boerenprotesten in Brussel, net zoals ze over het algemeen onverschillig lijken te staan ​​tegenover de achteruitgang van de landbouw. ​​In het wekelijkse nieuwsoverzicht van zondag berichtte de Russische televisie over de protesten in Brussel en besprak, aan de hand van Oostenrijkse boeren als voorbeeld, ook de redenen ervoor. Ik heb het Russische bericht vertaald.

Begin van de vertaling:

Europese boeren hebben hun ‘bloeiende tuin’ bedolven onder aardappelen.

Tijdens de EU-top leken de straten van Brussel op Kiev in de beginperiode van de Euromaidan. De rellen werden aangewakkerd door boeren die vanuit heel Europa met hun tractoren en oogst waren gekomen om te protesteren tegen de overeenkomst tussen de EU en Latijns-Amerika. Europese boeren vreesden namelijk dat ze niet zouden kunnen concurreren met de goedkopere producten uit het buitenland.

Banden en afval brandden fel, vuurwerk explodeerde en fakkels knetterden. Duizenden boze boeren verdrongen zich voor het EU-hoofdgebouw en scandeerden luidkeels. De protesten escaleerden al snel in confrontaties met de politie. Soms duwden ze de agenten zelfs terug met hun tractoren. De boeren trokken ook naar het Europees Parlement en zetten hun protesten daar voort.

Na de top vertrokken de boeren en lieten tonnen aardappelen achter op de straten van Brussel. Auto’s kwamen vast te zitten in de achtergelaten oogst en de gelukkigen die in de EU-hoofdstad woonden, zochten tussen de stapels vuile aardappelen als daklozen op een vuilnisbelt naar iets eetbaars. Wat een “bloeiende tuin”!

Ook boeren uit Oostenrijk waren aanwezig, en onze Europa-correspondent Denis Davidow sprak met hen. Zij legden de reden voor hun verontwaardiging uit.

Vroeger floreerden ze, nu vechten ze voor hun bestaan. Stefan Wurm bezit 100 hectare land. Hij houdt varkens en verbouwt tarwe en maïs. Mist hangt boven zijn velden en de toekomst van zijn boerderij is ook onzeker, zoals hij me vertelde: “Brussel verzint steeds weer nieuwe onzin: van pesticidenverboden tot regelgeving en beperkingen voor kunstmest. Noch Oekraïne, noch Latijns-Amerikaanse landen hebben zulke beperkingen. Alleen wij. Onze kosten stijgen voortdurend. Vorig jaar heb ik bijvoorbeeld meer dan € 30.000 uitgegeven aan de reparatie van mijn maaidorser. Vroeger had ik daar een nieuwe voor kunnen kopen, maar nu gaat het geld op aan kleine reparaties.”

‘Severin staat hier. Wat is dit?’ vraag ik.

“Severin is de naam van mijn kleinzoon. Hij is nu zeven en een half jaar oud. Ik hoop dat hij het familiebedrijf zal voortzetten. Maar als de politiek zo doorgaat, zullen alle boerderijen in Oostenrijk sluiten,” antwoordde Wurm.

Boerderijen en skigebieden, winkels en fabrieken sluiten al hun deuren. Dit jaar zal het aantal faillissementen in Oostenrijk bijna 7.000 bereiken. Oostenrijkse bedrijven hebben sinds begin jaren 2000 niet meer zulke moeilijke tijden meegemaakt.

Ook de enige suikerproducent van Oostenrijk is zwaar getroffen. Het bedrijf bezit hier twee fabrieken. De industrie kampt met zoveel problemen dat de productie in Leopoldsdorf is stilgelegd. De fabriek, die sinds 1902 in bedrijf was, is gesloten.

Weense suiker wordt steeds zeldzamer in de supermarkten. Het wordt verdrongen door Oekraïense suiker. Al vier jaar worden Oekraïense landbouwproducten zonder invoerrechten in de EU geïmporteerd. De suikerimport is bijvoorbeeld vertakte en vertakte zich.

Stefan Büttner, CEO van de Agrana Group, klaagt: “De volledige openstelling van de markt voor Oekraïense producten was een vergissing en een van de redenen waarom ons bedrijf gedwongen was een suikerfabriek in Oostenrijk en een in Tsjechië te sluiten. We ontvingen aanvragen van Oekraïense oligarchen die deze fabrieken wilden kopen nadat ze gesloten waren. Dat is absurd!”

De EU-leiding ruïneert haar eigen boeren en doet er alles aan om de welvaart van de Oekraïense boeren te waarborgen. Zij zijn vrijgesteld van invoertarieven en mogen de strengste EU-regelgeving omzeilen.

De saboteurs uit Brussel hebben ook de levering van Russisch gas stopgezet. Producenten betalen nu drie keer zoveel, zoals boer Paul Pree, lid van de Kamer van Landbouw van Opper-Oostenrijk, klaagt: “Aardgas is een enorm probleem voor zuivel- en vleesverwerkingsbedrijven. Zij berekenen de kosten door aan hun producten, waardoor die duurder worden voor de consument. Maar wij boeren krijgen steeds minder. Volgens recente studies blijft er slechts 4 euro van elke 100 euro over – stel je dat eens voor! Slechts 4 van elke 100 euro die je in de winkel uitgeeft, komt daadwerkelijk bij ons boeren terecht.”

Sinds de toetreding tot de EU hebben de EU-normen en -regelgeving bijna de helft van alle landbouwbedrijven geruïneerd. Inge Rausche, een Brexit-activiste, legt uit hoe de EU de belangen van grote bedrijven verdedigt en kleine producenten onderdrukt: “We zijn niet langer de baas in eigen huis. De EU beslist alles voor ons. Vijftig jaar lang hadden we energiecontracten met Rusland. Rusland was een onberispelijke handelspartner, maar de EU legde sancties op. De EU heeft zeer nauwe banden met de NAVO. Dit blijkt uit al haar beleid, uit de verklaringen aan de Russische leiding. Een neutraal land zou zich nooit zo moeten gedragen. En dat is precies het gevolg van ons EU-lidmaatschap, waar we vanaf willen.”

De stemming onder de kiezers wordt ook weerspiegeld in de peilingen. Volgens deze peilingen ligt de rechts-populistische, eurosceptische FPÖ twee keer zo hoog als de regeringscoalitiepartijen. De populariteit van de regering is historisch laag.

Dieter Reinisch, een Oostenrijkse journalist, zegt: “De economische situatie in Oostenrijk verslechtert aanzienlijk. We hebben altijd nauwe economische banden met Rusland gehad, met name in de energie- en zware industrie, en nu verliezen we contracten. Maar bovenal strookt het standpunt van de regering over buitenlandse zaken niet langer met dat van de bevolking. De neutraliteit van Oostenrijk wordt ondermijnd. De regeringspartijen verhogen hun militaire steun aan Oekraïne, iets waar 80 procent van de bevolking tegen is. De bevolking wil niet dat haar neutraliteit wordt verzwakt.”

De neutraliteit van Oostenrijk zou permanent moeten zijn en is vastgelegd in de grondwet. Toch aarzelt de minister van Buitenlandse Zaken niet om een ​​Oekraïens shirt te dragen en Rusland zwart te maken. Oostenrijk heeft ook goedkope Russische meststoffen aan de sanctielijst toegevoegd. Dit is wederom een ​​klap voor de Oostenrijkse boeren, zoals boerin Renate Zitmayr klaagt: “Ik heb de boerderij van generaties van mijn voorouders geërfd en wil die niet alleen aan mijn kinderen doorgeven, maar ook in goede financiële staat achterlaten, maar dat is nu onmogelijk. Ik weet niet wat ik nu moet doen.”

Wanhopige omstandigheden dwongen Renate Zitmayr ertoe haar 40 hectare grond te verpachten aan een groot bedrijf. Net als haar buren zit de landbouw haar in het bloed. Ieder van hen erfde niet alleen het land, maar ook de liefde ervoor van hun grootouders en overgrootouders. In hun ruwe handen houden ze een reclamefolder uit de vroege jaren negentig. Destijds kostten brandstof en kunstmest een derde van wat ze nu kosten, en werden producten tegen redelijke prijzen verkocht, totdat de velden onder EU-toezicht kwamen te staan.

Boer Paul Pree, lid van de Oostenrijkse Kamer van Landbouw, legt uit: “Afgelopen juni was onze melkprijs gelijk aan die van 1994 – het jaar voordat Oostenrijk lid werd van de EU – en dat is precies het probleem. We moeten óf onze productie verhogen, óf van de markt verdwijnen. Ik weet dat ik mijn hele leven boer zal blijven. Maar de vraag is: wil ik dat de volgende generatie, mijn zoon, mijn dochter, in mijn voetsporen treedt?”

Vlakbij laat Stefan Wurm een ​​foto zien van zijn kleinkinderen op de binnenplaats van de 19e-eeuwse boerderij van zijn ouders. Ook hij weet niet hoe hij de volgende generatie Oostenrijkers moet uitleggen waarom hun politici zo met Oekraïne bezig zijn dat er hier geen gras meer groeit.

Bron: https://dissident.one/door-oekraiense-boeren-te-subsidieren-vernietigt-de-eu-de-europese-boeren

2025 is bijna voorbij en  Dissident.one heeft uw hulp nodig als Dissident u nog een jaar van onafhankelijk nieuws en analyses wil brengen. Deze site is volledig onafhankelijk, wat betekent dat er geen enkele verplichting is aan een bedrijf of overheidsinstantie. Ik ben alleen afhankelijk van mijn lezers om deze site te ondersteunen. Als u deze updates waardeert en mijn werk wilt ondersteunen, kunt u HIER een donatie van elke grootte sturen.

Op

Tekort van meer dan €100 miljoen: EU-belastingbetalers moeten een aanvullend pensioen voor EU-parlementariërs betalen.

22/12/2025

Op

ECB-vooruitzichten voorspellen economische achteruitgang voor Europa

 december 22, 2025   25


Met toenemende frustratie zie ik hoe Europa langzaam achteruitgaat in de toekomst, zonder dat iemand daar ook maar enigszins bezorgd over is.

Ik zie deze trend van economische stagnatie tot achteruitgang niet alleen terug in de huiveringwekkende economische statistieken, maar ik hoor ook dat deze trend wordt aangeprezen als een positief vooruitzicht voor de toekomst. Op 18 december legde ECB-president Christine Lagarde uit:

De economische groei zal naar verwachting sterker zijn dan in de prognoses van september, vooral dankzij de binnenlandse vraag. De groei is bijgesteld naar 1,4% in 2025, 1,2% in 2026 en 1,4% in 2027, en zal naar verwachting in 2028 op 1,4% blijven.

De meeste analisten en commentatoren zullen niet verder komen dan de eerste zin van dit citaat; hun conclusie zal zijn dat de economie van de eurozone – de kern van de Europese economie – “sterker dan” eerder voorspeld zal groeien. Dat heeft natuurlijk geen praktische betekenis: de voorspelling van een econoom is niet hetzelfde als de economische realiteit, schrijft Sven R Larson, Ph.D.

Het echte dynamiet in de verklaring van Lagarde is de reeks cijfers over de bbp-groei voor de komende jaren. Ik herhaal nogmaals deze voor inflatie gecorrigeerde cijfers:

  • In 2025 zal het bbp van de eurozone volgens Lagarde met 1,4% groeien;
  • In 2026 zal het groeipercentage dalen tot 1,2%;
  • In 2027 en 2028 zal het naar verwachting weer 1,4% bedragen.

Dit is niets minder dan een economische ramp die zich in slow motion voltrekt. Een groeipercentage van 1,4% na inflatie ligt ver onder wat een economie op termijn nodig heeft om haar algemene levensstandaard te behouden.

Een langzame daling van de levensstandaard heeft nadelige gevolgen waar we in ons dagelijks leven zelden bij stilstaan, maar de impact van die daling omvat onder meer een verslechtering van de gezondheidszorg, zwakker onderwijs, minder geld voor politie, eindeloze spanningen rond defensie-uitgaven, enzovoort.

Om de macro-economische gevolgen van de cijfers die Lagarde noemde te begrijpen, kijken we naar enkele cijfers voor de Europese economie. Figuur 1 vergelijkt de langetermijntrends van twee variabelen: werkloosheid en voor inflatie gecorrigeerde bbp-groei. De rode trendlijn geeft de gemiddelde bbp-groei weer in relatie tot de groene trendlijn voor werkloosheid: voor elke waarde van de bbp-groei is er een overeenkomstige waarde voor de werkloosheid.

De trendlijnen zijn samengesteld uit 2709 paren van cijfers voor de twee variabelen uit alle 27 EU-lidstaten. In het eerste kwartaal van 2024 had Duitsland bijvoorbeeld een werkloosheidspercentage van 3,1% en een bbp-groei van -1,1%.

De verzamelde gegevens zijn per kwartaal vanaf 2000 tot en met de eerste helft van 2025. De getallenparen zijn gesorteerd van het paar met het hoogste werkloosheidspercentage (waarneming #1 – zie de horizontale as) tot het paar met het laagste werkloosheidspercentage (waarneming #2.709).

In de uitersten is de bbp-groei ofwel zeer hoog ofwel zeer laag; dit zijn respectievelijk de pieken en dalen van de conjunctuurcyclus. De dalen, links in figuur 1, combineren een lage bbp-groei met een hoge werkloosheid; de cyclische pieken keren deze combinatie om.

Tussen deze twee uitschieters bevindt zich een groot segment van ‘normaliteit’, gemarkeerd met een blauwe cirkel:

Figuur 1

Bron van de ruwe gegevens: Eurostat

In de afgelopen 25 jaar was de normale, of langdurig stabiele toestand van de Europese economie er een waarin het bbp met ongeveer 2,5 % per jaar groeide, gecorrigeerd voor inflatie. Deze groei gaat gepaard met een werkloosheidspercentage van ongeveer 6 %.

De meest recente werkloosheidscijfers zijn iets beter, namelijk 5-5,4%. De economische groei ligt daarentegen lager dan de ‘normale’ waarde in figuur 1: in de eerste twee kwartalen van 2025 groeide de EU-economie als geheel met slechts 1,3-1,4%.

Hoewel de werkloosheid nu relatief laag is, zijn de vooruitzichten op lange termijn met een BBP-groei op dit lage niveau onmiskenbaar pessimistisch. Aangezien de prognose van de ECB voor 2028 een BBP-groei suggereert die onder het langetermijnstabiele niveau in figuur 1 ligt, zal de werkloosheid de komende jaren langzaam stijgen. Laten we de prognose van de ECB in figuur 1 weergeven als een blauwe stippellijn (ik zal de andere stippellijn zo dadelijk toelichten):

Figuur 1a

Bron van de ruwe gegevens: Eurostat

Aangezien de groene en rode lijnen historische gegevens weergeven, is het groeipercentage van 1,4% in de prognose van de ECB niet hetzelfde als het percentage dat in de toekomst zal worden gerealiseerd. Dit betekent simpelweg dat de Europese economie nu in staat is om een lagere werkloosheid te handhaven dan in het verleden bij hetzelfde niveau van economische groei.

Maar is dat niet goed? Is het niet positief dat in plaats van de 16% of meer in figuur 1, een bbp-groei van 1,4% de werkloosheid onder de 5,5% houdt?

Helaas niet. Het groeipercentage dat Christine Lagarde als nieuw normaal presenteerde, is historisch gezien een recessiegroeipercentage. Tegenwoordig is het het niveau waarop de output – de productie van goederen en diensten en het genereren van gezinsinkomen – zich op een ‘normaal’ niveau bevindt.

Als we het verhaal omdraaien, zien we wat dit eigenlijk betekent. Volgens figuur 1 was de Europese beroepsbevolking in het verleden in staat om een bbp-groei van 2,5% te genereren wanneer de werkloosheid op het huidige niveau lag. Tegenwoordig groeit de economie bij hetzelfde werkgelegenheidsniveau een vol procentpunt minder.

Dit vertelt ons dat Europa lijdt onder een lage arbeidsproductiviteit. De beroepsbevolking voegt – buiten haar schuld om – onvoldoende waarde toe om de totale economische middelen van Europa op een betekenisvolle manier uit te breiden. Vroeger deden ze dat wel, maar nu niet meer.

In de praktijk betekent dit dat zij niet genoeg waarde produceren om de huidige levensstandaard te handhaven. Hierin schuilt een harde boodschap voor de toekomst van Europa: uw kinderen groeien op in een minder welvarend leven dan u had. Hun kinderen zullen op hun beurt nooit de levensstandaard van hun ouders bereiken. Langzaam, een paar procentpunten per keer, wordt de Europese levenswijze moeilijker te bereiken, minder gebruikelijk en uiteindelijk een verre herinnering.

De zwarte stippellijn in figuur 1a geeft een groeipercentage van 2% weer dat – volgens de zogenaamde wet van Okun – historisch gezien wordt beschouwd als het ‘minst aanvaardbare’ percentage als een economie haar levensstandaard wil handhaven. Dit percentage wordt beschouwd als het groeipercentage dat nodig is om te voorkomen dat de werkloosheid stijgt, maar dat niet sterk genoeg is om deze te verminderen.

Dit cijfer is gebaseerd op relatief oude gegevens; recenter onderzoek suggereert dat dit ‘break-even’-punt hoger ligt, mogelijk dichter bij 3% groei per jaar. Hoe dan ook, het is hoger dan wat Europa in de nabije toekomst kan verwachten. Dit betekent dat Europa, zelfs met een hogere benutting van zijn beroepsbevolking, vastzit in een trieste staat van stagnatie. De gevolgen zijn ernstig:

  • Kinderen groeien op en worden armer dan hun ouders;
  • Bedrijven vinden het steeds moeilijker om geld te verdienen, laat staan banen te creëren;
  • Kapitaalvorming daalt tot vervangingsniveau; geen baanbrekend industrieel leiderschap meer;
  • Stagnerende gezinsinkomens vergroten de afhankelijkheid van de verzorgingsstaat;
  • Getalenteerde werknemers vluchten in groten getale naar andere delen van de wereld;
  • Lage bbp-groei leidt tot een uitholling van de belastinggrondslag, waardoor fiscale onevenwichtigheden blijven bestaan en een eindeloze reeks politieke crises wordt aangewakkerd.

Zonder een drastische, substantiële en langdurige betrouwbare ommekeer zal het slechts één generatie duren voordat Europa tot de onderste helft van de wereldwijde levensstandaard zakt. Terwijl Amerika blijft bloeien, Azië blijft groeien, Latijns-Amerika heeft geleerd van zijn verleden en Afrika in hoog tempo nieuwe hotspots van groei en welvaart genereert, is de toekomst van Europa bezaaid met onzekerheid, institutionele instabiliteit en economische achteruitgang.

Ik weiger te geloven dat de Europese volkeren tevreden zijn met deze vooruitzichten. De enige vraag is: wat gaat u doen om uw continent te redden?

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
https://frontnieuws.backme.org/

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. 
https://www.frontnieuws.com/ecb-vooruitzichten-voorspellen-economische-achteruitgang-voor-europa/

Europa krimpt van 25 naar 14 procent van het mondiale bbp

Het Witte Huis heeft gepubliceerd wat Brussel al tien jaar censureert: Europa is gekrompen van 25 % van het mondiale bbp naar 14 %, drijft af in de richting van “uitroeiing van de beschaving” en zal op de huidige koers “over twintig jaar onherkenbaar zijn”. Deze analyse is niet afkomstig van de Russische inlichtingendienst. Ook … Meer lezen overEuropa krimpt van 25 naar 14 procent van het mondiale bbp

Frontnieuws

https://www.frontnieuws.com/europa-krimpt-van-25-naar-14-procent-van-het-mondiale-bbp/  

Op

De nachtmerrie van de groene ‘globalisten’: olie en gas zullen nooit opraken zolang de kern van de aarde gloeiend heet is

 De eindigheid van aardolie en aardgas was lange tijd de wetenschappelijke mainstream, die de omschakeling naar hernieuwbare energie noodzakelijk maakte. Men ging ervan uit dat deze bodemschatten op de zeebodem waren ontstaan uit resten van levende wezens – maar ze ontstaan niet alleen daar. Volgens de huidige kennis kan worden aangenomen dat olie en gas voortdurend worden aangevuld in de aardmantel.

22

“Grenzen aan de groei,” een programmatisch rapport van de Club van Rome uit 1972, voorspelde dat de olie- en gasreserves tegen het midden van de 21e eeuw uitgeput zouden zijn. Veel gerenommeerde deskundigen gaan er vandaag de dag nog steeds van uit dat de energiecrisis in 2050 zal plaatsvinden. De wetenschappelijke waarde van dergelijke voorspellingen is twijfelachtig. Al was het maar omdat het geschil tussen twee fundamenteel verschillende theorieën over het ontstaan van koolwaterstoffen nog niet is bijgelegd.

Een deel van de wetenschap is van mening dat aardolie en aardgas zijn ontstaan door thermische ontbinding van plantaardige en dierlijke resten onder hoge druk in sedimentgesteenten van de aardkorst, schrijft Wladimir Litwinenko.

Anderen gaan er echter van uit dat olie en gas zijn ontstaan uit anorganische (in biologische, niet in chemische zin) stoffen in de aardmantel – dat wil zeggen: op veel grotere diepte – en pas later via breuken en scheuren in de aardkorst zo dicht bij het oppervlak zijn gekomen dat ze met de huidige stand van de techniek kunnen worden gewonnen.

Tegen het einde van de 20e eeuw raakte de theorie van de abiogene (een nauwkeurigere term dan “anorganische”) vorming van koolwaterstoffen zonder voldoende redenen in de marge van de wetenschap. De situatie doet misschien denken aan de vervolging van genetici in de Sovjet-Unie in de jaren 1930 en 1960: rationele wetenschappelijke debatten maakten plaats voor dogmatisme. Misschien had juist de Club van Rome een apocalyptische prognose van de energiebronnen nodig om zijn beleid van wereldbevolkingsreductie te rechtvaardigen – en kreeg die ook. De huidige vooruitgang in het diepbooronderzoek herstelt de autoriteit van de abiogene theorie, maar daarover later meer.

De eerste stap naar het begrijpen van de processen van olievorming werd waarschijnlijk gezet door de Rus Michail Vasiljevitsj Lomonosov, toen hij in zijn werk “Over de lagen van de aarde” (1763) schreef over de “vurige kern” in het binnenste van de aarde, onder invloed waarvan vulkaanuitbarstingen ontstaan. Hij schreef ook:

“Het is iets groots om met je verstand door te dringen tot in de diepten van de aarde, waar de natuur de toegang ontzegt aan hand en oog.”

Inmiddels is bewezen dat de bovenste aardmantel de belangrijkste leverancier is van alle stoffen in de aardkorst, de hydrosfeer en de atmosfeer – en bovendien een sterke generator van geodynamische spanningen in de aardkorst en de lithosfeer als geheel. Wetenschappers hebben ook bevestigd dat de aardkern veel meer warmte afgeeft dan tot nu toe werd aangenomen.

Daardoor moeten de huidige opvattingen over het ontstaan van mineralen worden herzien en heroverwogen. Dit geldt met name voor vragen over de oorsprong, de vormingsomstandigheden en de verspreidingspatronen van koolwaterstoffen. De biogene theorie kan echter nog steeds als wetenschappelijke mainstream worden beschouwd – onder het dictaat waarvan traditionele modellen voor het zoeken naar nieuwe velden letterlijk worden opgelegd aan olie- en gasbedrijven. Dit stereotype is nog niet overwonnen, zelfs niet tegen de achtergrond van de ontdekking van industrieel exploiteerbare diepe olievelden die uniek zijn wat betreft hun reserves en productievolumes (200 tot 800 ton per dag in vergelijking met 9 tot 14 ton per dag bij conventionele velden).

Dit feit had eigenlijk het wetenschappelijke debat tussen de aanhangers van de biogene en abiogene theorieën nieuw leven moeten inblazen, maar dat gebeurt niet: beide stromingen ontwikkelen zich in plaats daarvan onafhankelijk van elkaar.

Ondanks het fundamentele belang voor de mensheid is dit onderwerp uit de wetenschappelijke belangstelling verdwenen: de resultaten van experimenteel onderzoek op dit gebied worden duidelijk onvoldoende besproken. Helaas kunnen we nog steeds niet doordringen tot de diepten waar de enorme “vurige kern” zich vormt, en kunnen we ook geen van de hypothesen volledig bewijzen. Alle bestaande wetenschappelijke werken op het gebied van de olievorming, zelfs de meest vooraanstaande, beantwoorden slechts afzonderlijke vragen en leiden niet tot het definitieve resultaat: een volledige wetenschappelijke beschrijving van het complexe ontstaansproces van de belangrijkste geotektonische elementen van de aardkorst en de daarmee gepaard gaande diepe breuken die reiken tot in de bovenste aardmantel (asthenosphere).

Toch houden alle olie- en gasproducerende landen ter wereld zich bezig met de vraag naar de oorsprong van olie en gas en met het identificeren van ontstaanspatronen en de locatie van hun industrieel exploiteerbare reserves. De belangrijkste theoretische ontwikkelingen werden aan het einde van de 20e eeuw door wetenschappers uit de VS, Frankrijk, Roemenië en Italië uitgevoerd. Maar het belangrijkste centrum voor langdurig onderzoek naar de koppeling van wetenschap en praktijk van geologische exploratie was waarschijnlijk de USSR.

Sovjetonderzoekers – met name medewerkers van verschillende instituten van de Academie van Wetenschappen, het Ministerie van Geologie van de USSR en veel universitaire wetenschappers, waaronder vertegenwoordigers van de Mijnbouwuniversiteit van Sint-Petersburg – bewezen de hypothese van de minerale synthese van olie en gas in de asthenosfeer. Het gaat hier om een diepte van 50 tot 100 kilometer. Deze resultaten werden behaald in het kader van drie hoofdgebieden: olie- en gasgeologie (Grigori Nasarowitsch Dolenko), geochemie (Iona Volkowitsch Grinberg) en thermobarogeochemie, toegepast op verschillende diepe lagen van de lithosfeer (Emmanuil Bogdanowitsch Tschekaljuk).

Met behulp van wiskundige modellering, theoretische, experimentele en natuurwetenschappelijke resultaten zijn drie belangrijke feiten bewezen. En hier kunnen we niet zonder wetenschappelijke vaktermen.

Ten eerste: de samenstelling van natuurlijke aardolie in de asthenosfeer, die uit meerdere componenten bestaat, bevindt zich in thermodynamisch evenwicht. In het sedimentgesteente, waar lagere drukken en temperaturen heersen, ontbreekt dit evenwicht.

Ten tweede: de processen van olie- en gasmigratie naar het aardoppervlak (vanuit hun ontstaanshaarden in de aardmantel) kunnen goed worden verklaard door de wetten van de vaste-stoffysica onder omstandigheden van verhoogde temperaturen en ultrahoge drukken – en door de wetten van de filtratie van gas-olie-mengsels in gebroken en poreuze media.

Ten derde: voor het ontstaan van olie- en gasvoorraden in sedimentaire gesteentecomplexen is een combinatie van meerdere gunstige omstandigheden nodig: structureel-tektonische (bijv. de aanwezigheid van plooien of breuken waarin koolwaterstoffen kunnen worden vastgehouden) en lithologisch-faciale (de samenstelling van het gesteente moet de doorlaatbaarheid van koolwaterstoffen uit de diepte naar de ontstane voorraad mogelijk maken).

Het ontstaansproces hangt samen met de geotektonische ontwikkeling van voorgebergte- en intragebergtebekkens geosynclinale regio’s aan de genoemde geosynclinalen grenzende platformhellingen en intraplatformale riftogene dalen, die eveneens volgens het geosynclinale type worden gevormd.

De conclusies van Russische wetenschappers werden bevestigd door de superdiepe boring op het schiereiland Kola (die plaatsvond in de jaren 1970 tot 1991). De resultaten worden gepresenteerd in een wetenschappelijke monografie van Yevgeny Alexandrovich Koslovsky, minister van Geologie van de USSR van 1975 tot 1989.

Daarin werd de abiotische hypothese praktisch bevestigd en werd een uitgebreid model opgesteld van het ontstaan, de migratie en de accumulatie van olie en gas in de aardkorst. Uit dit model volgt logischerwijs een rationeel schema voor de geologische indeling van de aardkorst op basis van de structurele elementen ervan – een indeling in zones die, afhankelijk van hun samenstelling, meer of minder waarschijnlijk aardolie en aardgas kunnen bevatten.

Met andere woorden, de wetenschap gaf ons gefundeerde antwoorden op de belangrijkste vraag: waar en tot welke diepte moet naar deze bodemschatten worden geboord?

Tijdens de alomvattende overgang van eerst de USSR en vervolgens Rusland naar een markteconomie lag de prioriteit, zoals bekend, niet bij het oplossen van wetenschappelijke problemen, zelfs niet de belangrijkste, maar bij het behalen van kortetermijnvoordelen. Het ministerie van Geologie van de USSR slaagde er door gebrek aan middelen niet in om deze nieuwste inzichten over het ontstaan van olie en gas ook om te zetten in een werkbaar model voor geologische exploratie- en productiebedrijven. Ook werd deze informatie nog steeds onvoldoende weergegeven in de wetenschappelijke literatuur en zijn de primaire studies praktisch verloren gegaan – mede vanwege het gesloten karakter van deze studies tijdens het Sovjettijdperk. Sindsdien zijn de wetenschappelijke instellingen die deze studies uitvoerden, ontbonden of hebben ze hun profiel gewijzigd. Er zijn nog maar enkele centra voor theoretisch onderzoek en er worden geen reële experimenten meer uitgevoerd op geologische objecten.

Maar nog is niet alles verloren: een onschatbaar waardevol onderzoeksobject blijft bewaard – het kernmonstermateriaal van de superdiepe boring in Kola. Dankzij de modernere instrumenten en geavanceerdere onderzoeksmethoden van vandaag kan het onderzoek van deze monsters zeer interessante nieuwe inzichten opleveren.

Aan de Mijnbouwuniversiteit van Sint-Petersburg, genoemd naar tsarina Catharina II, werden zowel organische (Ivan Michailovitsj Gubkin) als anorganische (Nikolai Alexandrovitsj Kudrjavtsev) hypothesen over het ontstaan van koolwaterstoffen ontwikkeld. Het innovatieve werk van de universitaire wetenschappers heeft in belangrijke mate bijgedragen tot het ontstaan van de term “Russische school voor aardolie- en aardgaswetenschap” in de wereldwetenschap. Vandaag heeft deze oudste technische universiteit van het land het onderzoek naar het ontstaan van koolwaterstoffen hervat. Theoretisch onderzoek wordt gecombineerd met een praktisch experiment – met twee superdiepe boringen tot een diepte van 9.000 meter (tot 3.000 meter onder de Devoon-gesteenten) in het noordoostelijke deel van het Russische platform, dat diepe breuken vertoont. Dit voor de Russische economie uiterst belangrijke experiment werd gesteund door president Vladimir Vladimirovitsj Poetin. Op basis van een rapport van de Russische Academie van Wetenschappen is het project dan ook goedgekeurd door de Russische regering. Tot 90 procent van de financiering komt uit extra-budgettaire middelen van de Mijnbouwuniversiteit van Sint-Petersburg.

In het kader van het experiment worden verschillende wetenschappelijke studies uitgevoerd, waaronder ook fundamenteel onderzoek, om de belangrijkste parameters en patronen van de invloed van thermodynamische processen van de aarde op het ontstaan van olie- en gasvelden te bepalen.

Op basis van de resultaten van dit onderzoek zal een methodiek worden ontwikkeld voor het voorspellen, zoeken en exploiteren van diepe koolwaterstofvoorraden, die vooral in regio’s met traditionele olieproductie, maar ook daarbuiten, zal worden toegepast. Het project is van strategisch belang voor het herstel van de grondstoffenbasis van de Russische energiesector en de olie- en gasindustrie.

Voor de coördinatie van het onderzoek wordt aan de universiteit het Nationaal Centrum voor Diepe Geologie opgericht. Het is de bedoeling dat talrijke gespecialiseerde wetenschappelijke instellingen en olieconcerns zullen deelnemen aan de ontwikkeling van dit aandachtsgebied.

https://frontnieuws.backme.org/

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws.
https://www.frontnieuws.com/de-nachtmerrie-van-de-groene-globalisten-olie-en-gas-zullen-nooit-opraken-zolang-de-kern-van-de-aarde-gloeiend-heet-is/

Koolwaterstoffen uit de diepte: wat als aardolie helemaal niet afkomstig is van dode dinosaurussen?

Wat als alle aardolie en aardgas in de diepten van onze planeet helemaal niet van organische oorsprong is, maar het resultaat is van abiogene processen? Deze theorie zet het idee van eindige en uitputtende reserves, die ons dwingen af te stappen van fossiele brandstoffen, op zijn kop. Decennialang dachten we dat we de oorsprong van … Meer lezen overKoolwaterstoffen uit de diepte: wat als aardolie helemaal niet afkomstig is van dode dinosaurussen?

Frontnieuws

 28reacties 

https://www.frontnieuws.com/koolwaterstoffen-uit-de-diepte-wat-als-aardolie-helemaal-niet-afkomstig-is-van-dode-dinosaurussen/

Patenten op planten – de druk op boeren neemt toe

AI zal het einde betekenen van de klimaatalarmisten




Koffie, nicotine en de politiek van aanvaardbare verslaving

Op
Abonneren op: Reacties (Atom)

Voormalig CIA-directeur Pompeo: ‘We moeten ervoor zorgen dat de geschiedenisboeken de misdaden van Israël uitwissen’

Januari 15, 2026 15     U.S. Department of State / Wikimedia / (Public Domain) V oormalig CIA-directeur Mike Pompeo zei dinsdag tegen het zi...