15/06/2025
Het sanctieregime van de EU ging in 2014 in na de staatsgreep op Maidan en de annexatie van de Krim door Rusland. Sinds februari 2022 is het voortdurend aangescherpt, met grote gevolgen voor de economie, schrijft Dr. Peter F. Mayer.
Meer dan drie jaar nadat het conflict escaleerde met de invasie van Russische troepen, zijn de resultaten van de sancties die het Westen tegen Rusland heeft opgelegd gemengd, meldt il Giornale: Italië en Europa kampen met torenhoge energiekosten, verstoorde toeleveringsketens en een verzwakkende internationale handel. De oorlog duurt echter voort.
Terwijl het Internationaal Monetair Fonds voor 2021 een jaarlijkse wereldwijde economische groei van 3,8% voorspelde, is dit cijfer inmiddels gedaald tot 3,3%. De EU wordt het hardst getroffen met +1,6% vergeleken met de voorspelde +2,6%.
De daling is geen toeval. Deze cijfers weerspiegelen de energiecrisis, die leidde tot een verdrievoudiging van de elektriciteitsprijzen in het najaar van 2022; de meest agressieve monetaire verkrapping in de geschiedenis van de euro, waarbij de ECB de rente binnen een jaar met 400 basispunten verhoogde (hoewel ze vorig jaar werden teruggebracht tot 2%); en de ineenstorting van de export naar Rusland en Duitsland, dat juist door zijn afhankelijkheid van goedkoop gas in een recessie belandde.
Toch stelde Europees commissaris voor Economie Valdis Dombrovskis onlangs dat er “meer gedaan had kunnen worden” met betrekking tot de sancties.
Met Italië als voorbeeld laat het artikel precies zien wat de enorme economische schade veroorzaakt. De totale schade voor Italië alleen al tussen 2022 en 2024 bedraagt € 171,4 miljard, wat overeenkomt met 2,9% van het jaarlijkse bbp. Dit bedrag omvat € 16,6 miljard aan exportverlies naar Rusland en Oekraïne, € 22,9 miljard aan handelsverlies met Duitsland en € 76,3 miljard aan extra kosten voor energie-import.
Toch heeft Italië het, ondanks deze tsunami, beter gedaan dan partners als Frankrijk en Duitsland, met een groei van 3,2% tussen 2021 en 2024. Dit is te danken aan een gediversifieerd productiesysteem dat schokken beter kan opvangen, maar ook aan een pijnlijke constatering: globalisering is niet langer een spel met een positieve som.
De sancties hebben geleid tot een asymmetrisch embargo, met een strengere blokkade van de import uit Rusland (€ 91,2 miljard, waarvan 68% afkomstig is van olie, steenkool en gas) dan van de export naar Moskou (€ 48 miljard). De EU wil zich richten op de sectoren die de oorlog financieren. Het resultaat? De prijs van Russische ruwe olie (Oeral) is gedaald, maar de totale export van Moskou is slechts met 12% afgenomen dankzij de verschuiving naar China en India.
Rusland kent daarom een economische groei van ongeveer 4,5%, die dit jaar naar verwachting 5% zal bereiken. De inflatie is relatief hoog met ongeveer 10%, maar de lonen en salarissen stijgen nog sneller, waardoor de economische situatie van loontrekkers juist verbetert. De hoop op ontevredenheid onder Russische burgers is dus volkomen ijdel gebleken. De populariteit van president Vladimir Poetin blijft consistent boven de 80%.
Het 18e sanctiepakket zal deze economische ontwikkeling niet veranderen, hoezeer de twee oorlogscommissarissen Leyen en Kallas dat ook proberen te beweren.
In tegenstelling tot propagandastructuren die door de Euro-Atlantische instelling worden gefinancierd, werkt Dissident dankzij de donaties van het publiek. Zonder uw hulp kunnen we niet overleven.
STEUN ONS WERK HIER.
Bron: https://dissident.one/3-jaar-sancties-tegen-rusland-eu-economie-in-recessie-en-exploderende-kosten
