Tijdens het Mass Non-Compliance Protest tegen de invoering van digitale identificatie sprak chirurg Ahmad Malik op 13 december in Londen een indringende toespraak uit.
Malik plaatste het debat over digitale ID nadrukkelijk buiten het kader van gemak, efficiëntie of privacybescherming. Volgens hem raakt digitale identificatie aan iets veel fundamentelers: de essentie van het mens-zijn. Digitale ID wordt gepresenteerd als een praktische oplossing, maar in zijn visie vormt het de basis voor permanente en alomvattende controle. Het gaat, zo stelde hij, niet om veiligheid of migratie, maar om macht: het vermogen om mensen te monitoren, te beoordelen, te beperken en uiteindelijk te onderwerpen.
In zijn speech uitte Malik diepe scepsis over de bereidheid of het vermogen van overheden om zichzelf te begrenzen. Hij verwees daarbij naar wat hij ziet als een patroon in de geschiedenis, waarin grootschalige misstanden zelden leiden tot echte gerechtigheid. Wachten op officiële erkenning, straf of herstel noemt hij daarom een illusie. Het systeem houdt mensen passief door valse hoop, afleiding en de belofte dat “het ooit goed zal komen”.
Die houding, zo betoogde Malik, leidt tot een mentaliteit van afhankelijkheid en onderwerping. Werkelijke bevrijding begint niet met externe gerechtigheid, maar met innerlijke autonomie. Hij benadrukte dat hij zichzelf niet als slachtoffer ziet en weigerde zijn morele zelfbeschikking op te geven, ongeacht de uitkomst.
Centraal in zijn betoog stond de waarschuwing dat digitale ID geen op zichzelf staande maatregel is, maar onderdeel van een bredere infrastructuur. Malik schetste een toekomst waarin één digitale identiteit wordt gekoppeld aan een digitale wallet, CBDC’s, medische gegevens, vaccinatiestatus, werk, reizen en toegang tot basisvoorzieningen. In zo’n systeem wordt uitsluiting eenvoudig en onpersoonlijk: wanneer “de computer nee zegt”, is er niemand meer aan te spreken. Toestemming verliest daarmee zijn betekenis, omdat weigeren praktisch onmogelijk wordt.
Volgens Malik verandert de mens in zo’n model in een datapunt. Gedrag wordt meetbaar, registreerbaar en uiteindelijk stuurbaar. Vrijheid verdwijnt niet abrupt, waarschuwde hij, maar geleidelijk: via kleine stappen van naleving die samen leiden tot volledige afhankelijkheid.
Toch was zijn boodschap niet pessimistisch. Malik benadrukte dat verzet geen teken van wanhoop is, maar van vastberadenheid. Zelfs zonder garantie op succes blijft weerstand moreel noodzakelijk. Hij omschreef de strijd tegen digitale ID als onderdeel van een bredere, zelfs spirituele strijd om menselijkheid, waarheid en innerlijke vrijheid.
Het belangrijkste strijdtoneel ligt daarbij niet in wetgeving of technologie, maar in het individu zelf. Het gaat erom wakker te blijven, gewetensvol te handelen en niet innerlijk te breken. Hij stelde vastbesloten te zijn zijn ziel niet af te staan aan wat hij ziet als de architecten van digitale onderdrukking.
Aan het einde van zijn toespraak riep Malik het publiek op standvastig en ongebroken te blijven. In zijn overtuiging zal digitale tirannie instorten zodra voldoende mensen weigeren mee te werken. Duisternis verliest, zo besloot hij, op het moment dat mensen ervoor kiezen in het licht te blijven staan.
Over de auteur: Robin de Boer is economisch geograaf. Volg hem hier op Substack voor exclusieve content.
