rsz niburu corona testDe meeste mensen zijn zich er zo langzamerhand wel van bewust dat spike eiwitten in het lichaam rampzalige gevolgen kunnen hebben.

Nu is er een detox beschikbaar, maar is er een manier om te testen of het echt werkt?

Over de hele wereld gebruiken gevaccineerde mensen het protocol van Dr. Peter McCullough om de gevolgen van de gehate spike eiwitten kwijt te raken.

Wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat sommige mensen jaren na de prik nog steeds de gehate en gevreesde spike eiwitten produceren.

De detox bestaat uit een drietal natuurlijke middelen, waarbij van alle drie wetenschappelijk is aangetoond dat ze een belangrijke rol kunnen spelen bij het verminderen/opruimen van bloedklonters die het gevolg zijn van de in het lichaam aanwezige spike eiwitten.

Voor een onderbouwing waarom dit zo is, verwijzen wij naar een eerder artikel.

Ook is het een bekend feit dat je risico loopt op spike eiwitten als je een bloedtransfusie neemt. En als je een dergelijke bloedtransfusie hebt gehad, wil je ook graag weten of je nu wel of niet die spike eiwitten hebt meegekregen.

Een lezer stuurt het volgende bericht:

Al jaartjes volg ik met plezier en interesse jullie website. Ik zag een mooi artikel over bloedtransfusies.

Een aantal jaren geleden ben ik geopereerd en 2,5 bloed toegediend gekregen, maar ik weet niet of dat bloed van een gevaccineerde is. Ik heb al een aantal kanalen eerder benaderd maar niets gehoord.

Bij deze mijn vraag aan jullie, is het mogelijk om dit te checken en weten jullie via wie of welke arts ik dit kan laten doen? Zou het heel graag weten.

Tot zover de lezer.

Als je dan gaat zoeken op internet, dan blijkt dat er geen testen beschikbaar zijn om het aantal/niveau van spike eiwitten in je lichaam te meten. De enige plek waar dit wel gebeurt zijn bij wetenschappelijke onderzoeken.

Als je zoekt op internet kom je het volgende tegen:

Het testen op de aanwezigheid van spike-eiwitten in je lichaam is een complexe kwestie en hangt af van de context, zoals of je verwijst naar spike-eiwitten van een SARS-CoV-2-infectie, een vaccinatie, of een andere bron.

Hier is een overzicht van de mogelijkheden:

Laboratoriumtests:

Antilichamen tegen spike-eiwit:

Commercieel beschikbare serologische tests kunnen antilichamen tegen het spike-eiwit van SARS-CoV-2 detecteren. Dit geeft indirecte informatie: als je antilichamen hebt, is je immuunsysteem in contact geweest met het spike-eiwit (via infectie of vaccinatie). Dit zegt echter niet of het spike-eiwit zelf nog aanwezig is.

Directe detectie van spike-eiwit:

In onderzoekscontexten kunnen geavanceerde technieken zoals massaspectrometrie of enzym-gekoppelde immunosorbent assays (ELISA) worden gebruikt om spike-eiwitten in bloed of weefsels te detecteren. Deze tests zijn niet standaard beschikbaar in medische laboratoria en worden meestal alleen in wetenschappelijke studies gebruikt.

Conclusie:

Er zijn geen eenvoudige, toegankelijke tests om de aanwezigheid van spike-eiwitten in je lichaam te bevestigen.

Nu kun je stellen: Wat voor zin heeft het om die detox te gebruiken als ik het resultaat niet kan testen?

Dat is misschien ten dele waar.

Je kunt de wetenschappelijke onderzoeken van de producten in de detox bestuderen en dan zie je dat onderzoeken hebben uitgewezen dat die drie producten inderdaad een belangrijke rol spelen bij het opruimen van bloedklonters en schoonmaken van de aderen.

In dat kader is dat pakket ook uitstekend geschikt voor mensen met bloedsomloopproblemen en dergelijke die niets met spike eiwitten te maken hebben. Het is ook een uitstekend alternatief voor statines.

Als je toch wil weten of er überhaupt (nog) spike eiwitten in je lichaam aanwezig zijn, dan zou je een test voor antilichamen kunnen doen. Als er geen antilichamen zijn, dan weet je dat er ook geen spike eiwitten zijn. Aan de andere kant, als er wel antilichamen zijn, kan dit diverse oorzaken hebben en wil het niet zeggen dat er (nog) spike eiwitten van het ‘vaccin’ in je lichaam aanwezig zijn.

Er is nog een andere manier van meten en die is dat mensen die het protocol gebruiken zich over het algemeen na verloop van tijd beter gaan voelen. Dit, simpelweg omdat er obstakels in de aderen worden opgeruimd, het bloed beter stroomt en de cellen ook meer zuurstof krijgen.

Al met al blijft het een lastig verhaal en wat iemand wel of niet doet is een persoonlijke afweging.