oktober 24, 2025 11
Foto Credit: https://depositphotos.com/nl
Het EU-project
begint zichzelf nu te vernietigen omdat zijn leiders zich fanatiek inzetten
voor het Oekraïne-project. Een deel van hun steun aan Oekraïne bestaat uit een
meedogenloze en escalerende economische oorlog tegen Rusland.
Op vrijdag 17 oktober blokkeerde een Poolse rechtbank de uitlevering van een vermeende Nord Stream-aanslagpleger aan Duitsland en beval zijn vrijlating. Rechter Dariusz Lubowski legde de redenen voor zijn beslissing uit:
“Het opblazen van
kritieke infrastructuur … tijdens een rechtvaardige verdedigingsoorlog … is
geen sabotage, maar een militaire actie … die onder geen enkele omstandigheid als
een misdaad kan worden beschouwd. “
De beslissing
leidde onmiddellijk tot een golf van publieke leedvermaak en bijval, onder meer
van de Poolse premier Donald Tusk en zijn minister van Buitenlandse Zaken
Radoslaw Sikorski. In een antwoord aan de Hongaarse minister van Buitenlandse
Zaken Péter Szijjártó, dat op X werd gepubliceerd,
zei Sikorski: ”Ik ben trots op de Poolse rechtbank, die heeft geoordeeld dat
sabotage op een aanvaller geen misdaad is,” schrijft Alex Krainer.
In dit verband is
het niet irrelevant om eraan te herinneren dat Sikorski een Britse agent en een
goede persoonlijke vriend van Boris Johnson is. Sikorski’s baas, Donald Tusk,
ging zelfs zo ver dat hij op X verklaarde dat alle “Russische doelen” in de EU
legitiem zijn. Het is bijna alsof ze allemaal iets weten…
De moeder aller
toevalligheden
Slechts drie dagen
later, op maandag 20 oktober, vond er een explosie plaats in de
Lukoil-raffinaderij in Ploieşti, Roemenië, waarbij ten minste één persoon om
het leven kwam. Lukoil is een Russische oliemaatschappij en Roemenië is lid van
de NAVO en de EU. Enkele uren later, in de nacht van 20 op 21 oktober, vond er
een explosie plaats in de grootste olieraffinaderij van Hongarije in
Százhalombatta, die ongeveer een derde van de Hongaarse behoefte aan
geraffineerde aardolieproducten dekt. De explosie werd gevolgd door een grote
brand. De volgende dag brak er brand uit in de MOL-raffinaderij in Bratislava,
Slowakije.
Welnu, een explosie
en een brand in een Oost-Europese raffinaderij die Russische olie verwerkt,
zijn een ongeluk. Twee branden binnen enkele uren zijn toeval. Drie branden
binnen 48 uur zijn nog meer toeval. Maar de veelbesproken rechterlijke
uitspraak, die een precedent schept waardoor dergelijke handelingen praktisch
straffeloos worden, moet wel het toeval der toevallingen zijn.
Er zijn enkele
duidelijke feiten over deze acties: ze zijn bedoeld om elke economische
samenwerking tussen Rusland en de EU-lidstaten te vernietigen. Bovendien
straffen ze Hongarije en Slowakije voor hun onvoldoende enthousiasme voor het
belangrijkste doel van het buitenlands beleid van de EU: de oorlog tegen Rusland.
Een ander duidelijk feit is dat deze escalaties andere landen in de oorlog in
Oekraïne zouden kunnen en waarschijnlijk ook zullen meesleuren, waaronder
Hongarije, Slowakije, Roemenië, Polen en de Baltische staten.
Wie zit er achter
de energieoorlogen?
Wie er echter
achter dit alles zit, is niet zo duidelijk. Op 6 januari van dit jaar verscheen
mijn TrendCompass-artikel met de titel “Europa’s energieoorlogen:
wie zit erachter?” Hier volgt een fragment uit dit artikel, waarin de naam
Sikorski opnieuw opduikt:
In 2014 publiceerde
het Poolse tijdschrift Wprost een heimelijk opgenomen gesprek tussen Sikorski
en de voormalige minister van Financiën Jacek Rostowski. In dit gesprek zei
Sikorski onder andere: “We zullen Duitsland en Rusland tegen ons in het harnas
jagen.” Bovendien was Sikorski nauw betrokken bij de Euromaidan-staatsgreep in
Oekraïne in 2014 en organiseerde hij persoonlijk de training van ongeveer 80 Oekraïense
neonazi’s in Polen. Sommige van deze trainees waren later betrokken bij de
schietpartij op 20 februari 2014, waarbij tot 100 demonstranten en
politieagenten omkwamen en die de staatsgreep in Oekraïne versnelde.
De kosten van de
waanzin
Al in april (“Economische en sociale zelfmoord
van de EU”) heb ik de kosten van deze energieoorlogen uitvoerig
uiteengezet. Vóór 2022 bedroeg de prijs voor Russische olie bijvoorbeeld 571
euro per ton – 155 euro minder dan bij andere leveranciers. Maar de Europeanen
hebben deze leveringen met sancties tegengehouden. Bovendien hebben ze de
aardgasimport uit Rusland met meer dan de helft teruggebracht, van 48 miljoen naar
22 miljoen ton. De Jamal-Europa-pijpleiding werd stilgelegd, de Nord
Stream-pijpleidingen werden opgeblazen en tegen eind 2024 stopte Europa met het
gebruik van het Oekraïense gastransitsysteem.
De schade als
gevolg van de energiesancties tegen Rusland bedraagt tot nu toe meer dan een
half biljoen euro: als de EU de afgelopen drie jaar Russische olie en gas tegen
normale marktprijzen was blijven kopen, had zij 544 miljard euro bespaard:
·
178 miljard euro voor gas
·
187 miljard euro voor olie
·
70 miljard euro voor olieproducten
·
25 miljard euro voor steenkool
·
17 miljard euro voor elektriciteit
Volgens Vedomosti
waren de Verenigde Staten en Groot-Brittannië de grootste begunstigden, die hun
olie en gas nu tegen een drievoudige prijs aan Europa verkopen. De beslissing
van de EU-idiocratie voor democratischer westerse koolwaterstoffen leverde de leveranciers
die meer in overeenstemming zijn met onze waarden aanzienlijke winsten op:
·
165 miljard euro voor de VS
·
85 miljard euro voor Noorwegen
·
62 miljard euro voor Groot-Brittannië
Al deze extra
inkomsten zijn rechtstreeks uit de zakken van de Europeanen naar het buitenland
gevloeid:
·
ExxonMobil (VS): +231 miljard dollar
·
Shell (Groot-Brittannië): +209 miljard dollar
·
BP (Groot-Brittannië): +200 miljard dollar
Dit alles verbleekt
echter in vergelijking met de gevolgen van de sancties voor het bbp van de EU: alleen
al de daling van de gasleveringen heeft de EU jaarlijks tot 2 procentpunten van
de bbp-groei gekost. Gemiddeld bedraagt het cumulatieve bbp-verlies van de EU
bijna 4 %, wat over drie jaar neerkomt op een schokkend bedrag van 1,3 biljoen
euro. Duitsland is het zwaarst getroffen: zijn economie krimpt voor het tweede
jaar op rij. Voor het eerst in de economische geschiedenis is de EU in een fase
van deïndustrialisering terechtgekomen: de industriële productie daalde in 2023
met 1 % en in 2024 met 2,5 %. In sommige sectoren, zoals de staalindustrie, was
de daling met -18 % ronduit catastrofaal.
Elektriciteit kost
in de EU inmiddels drie keer zoveel als in de VS, gas zelfs vijf keer zoveel.
Zelfs als de idiocratie vandaag op de een of andere manier tot inzicht zou
komen en het roer zou omgooien, zou de situatie vóór 2030 niet wezenlijk
verbeteren. Tot nu toe zijn de consumentenprijzen sinds het begin van het
conflict in Oekraïne met bijna 20 % gestegen. In sommige sectoren waren de
stijgingen bijzonder drastisch:
·
Steenkool: +73 %
·
Gas: +51 %
·
Benzine: +43 %
·
Elektriciteit: +32 %
·
Verwarming: +54 %
·
Vliegtickets: +40 %
Het bovenstaande
schreef ik in april. Sindsdien is de situatie alleen maar aanzienlijk
verslechterd en met de recente aanvallen op raffinaderijen tekent zich in
Europa een nieuwe polarisatie af tussen het pro-oorlogskamp en het
anti-oorlogskamp. Nu lijkt het kamp van de voorstanders van oorlog in de aanval
te zijn gegaan. Om een oud cliché te gebruiken: ze zijn de Rubicon overgestoken
en het is niet te voorzien hoe ver ze nog zullen gaan. Mogelijk is het project
Europa nu in een fase van versnelde desintegratie terechtgekomen. Vanaf hier
zal het nog veel lelijker worden.
Vind je het
belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt
gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en
onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright ©
2025 vertaling door Frontnieuws.
https://www.frontnieuws.com/het-eu-project-begint-zichzelf-te-vernietigen/
