01/01/2026
Na de afschuwelijke oudejaarsavond van twee jaar geleden bleef de verwachte grote escalatie rond de jaarwisseling van 2024/2025 uit. Hoewel er vorig jaar ook sprake was van excessen en rellen, die door de media werden gebagatelliseerd, leek de situatie over het algemeen onder controle. Het was de stilte voor de storm – want nu, op oudejaarsavond, werd alles veel erger: vooral in Berlijn, maar ook in veel andere Duitse steden, ontketenden de gebruikelijke verdachten een ware vuurwerkshow van rauw geweld, waardoor er soms bijna oorlogsachtige omstandigheden ontstonden, meldt Jou Watch.
De cijfers in de hoofdstad spreken boekdelen, vanochtend nog steeds: meer dan 400 arrestaties, waarvan sommige voor de rechter zijn gebracht, minstens 24 gewonde politieagenten en talloze branden. De krant “Die Welt” citeert een woordvoerder van de brandweer die om 1 uur ’s nachts verklaarde dat er “bijna elke seconde ” brandmeldingen binnenkwamen.
Brandbestrijding was soms alleen mogelijk onder zware politiebewaking, omdat hulpverleners constant werden aangevallen. 4300 politieagenten en 1600 brandweerlieden waren continu ingezet; volgens de politie ontplofte er een bom in Spandau. In Berlijn-Moabit verzamelden zich enkele honderden mensen – waaronder, volgens ooggetuigen, vrijwel geen autochtone Duitsers – op straat; de sfeer werd omschreven als extreem agressief. De Migrantifa-beweging in de belangrijkste wijken, waar linkse activisten en nieuwkomers traditioneel een radicaal ondergronds leger vormen tegen het staatsgezag, vormt een bijzonder geval binnen deze algemene ontwikkeling, die de situatie echter niet verbetert: met name in Kreuzberg, waar dergelijke omstandigheden niet langer beperkt zijn tot 1 mei, maar onderdeel zijn geworden van de lokale cultuur op andere gelegenheden zoals oudejaarsavond, vonden er talloze gerichte aanvallen op politieagenten plaats; waterkanonnen en gepantserde voertuigen werden daar ingezet.
Maar elders liep het letterlijk uit de hand. In Bielefeld verloren twee achttienjarigen hun leven door fatale verwondingen aan hun gezicht bij het afsteken van zelfgemaakte explosieven; in Rostock en Leipzig raakten tieners ook gewond door het fanatiek afsteken van vuurwerk. In Leipzig en Hamburg braken ook massale confrontaties uit tussen agressieve groepen en de politie, die werd bekogeld met vuurpijlen en rotjes. Vuilnisbakken en in sommige gevallen zelfs auto’s werden in brand gestoken. Het is opvallend – of misschien inmiddels bijna alledaags – dat het overal de zogenaamd getraumatiseerde vluchtelingen uit oorlogsgebieden zijn die in dit land hun toevlucht nemen tot zo’n obsessie met vuurwerk. Een Syrisch gezin in Bremen kocht veertig kratten vuurwerk en munitie (wat ook de vraag oproept waar de financiële middelen voor dergelijke escapades vandaan komen).
Wie de talloze video’s bekijkt van de ochtendspits bij supermarkten direct nadat de verkoop van vuurwerk is begonnen, zal wederom opmerken dat autochtone Duitsers nauwelijks tot de belangrijkste klanten behoren. Lokale gezinsmannen kopen meestal alleen wat er nog over is, en zelfs dan alleen in hoeveelheden voor huishoudelijk gebruik – niet in hoeveelheden die groot genoeg zijn voor een heel arsenaal. De reden voor dit overwegend Levantijnse enthousiasme voor het afsteken van vuurwerk en vuurpijlen dient echter een heel ander doel dan het traditionele verdrijven van boze geesten; integendeel, het gaat duidelijk om het symbolisch en, op veel plaatsen, letterlijk demonstreren van de veroverde dominantie van de openbare ruimte. De vuurpijlen vliegen steeds vaker horizontaal, niet omhoog – en niet van mensen af, maar recht op hen af, en vooral op politieagenten. In elk zogenaamd onveilig land van herkomst is het nu veiliger dan in dit beste Duitsland aller tijden.
Vuurwerkverbod geldt alleen voor Duitsers.
Al jaren proberen politici, educatieve media en belangengroepen vuurwerk onaantrekkelijk te maken voor de lokale bevolking, om heel andere redenen (zoals dierenwelzijn, omdat huisdieren een half uur per jaar worden blootgesteld aan geluidsstress, iets wat ze anders ook al tijdens onweer moeten doorstaan). Met initiatieven als “
Brood in plaats van vuurwerk“, verwijzingen naar de vermeende “geldverspilling” of zelfs misleidende argumenten over “klimaatbescherming“, is het doel om vuurwerk volledig te verbieden – en daarmee alles waar het altijd voor heeft gestaan: het verwelkomen van het nieuwe jaar door een vrolijke, eeuwenoude traditie in ere te houden. Het schuldgevoel dat hier wordt aangesproken, is natuurlijk alleen gericht op Duitsers, die steeds vaker bereid zijn deze gewoonte met hun gebruikelijke voorbeeldige “houding” op te geven – terwijl vooral “groepen jonge mannen“, vluchtelingen en genaturaliseerde burgers, Taliban en jonge criminelen met een migratieachtergrond des te dankbaarder grijnzen terwijl ze de schappen leegkopen, zodat ze – met name op oudejaarsavond – de confrontatie met de al lang verdedigende staatsautoriteiten kunnen aangaan.Het resultaat zijn regelrechte burgeroorlogscenario’s, waarin de overgebleven Duitse bevolking het strijdveld allang heeft verlaten – en bijna altijd gesteund wordt door vertegenwoordigers van de religie van de vrede, die die “verdomde Duitsers” willen laten zien wat echte macht inhoudt. En je kunt de indruk niet ontlopen dat deze agressieve machtsvertoon een boodschap moet overbrengen – namelijk dat er uiteindelijk, wanneer de uiteindelijke strijd om de sharia en het kalifaat in Duitsland wordt uitgevochten, met scherpe munitie zal worden gevochten.
De arabisering van de grote steden is vrijwel voltooid.
De groepen mannen, die doen denken aan plunderende milities en zich strikt patriarchaal gedragen (ze laten hun vrouwen natuurlijk thuis of in een veilige schuilplaats achter te midden van hun door testosteron aangewakkerde capriolen), die de “bad-gad-sfeer” in onze stadscentra creëren en het “stadsbeeld” vormgeven (niet alleen op oudejaarsavond), gedragen zich op precies dezelfde manier met hun grimmige, onderliggende agressie. “Moslims steken Berlijn in brand“, uiten inwoners online hun schok , maar dergelijke taferelen zijn nu in bijna elke Duitse stad te zien. Tien jaar na Merkels openstelling van de grenzen wordt de “verandering” die migratie en diversiteit teweegbrengen “zichtbaarder” dan bijna ooit tevoren, vooral op oudejaarsavond: oriëntalisering en arabisering zijn in steeds meer stedelijke gebieden al vrijwel voltooid. Het is een onstuitbare ontwikkeling die steeds meer grote en middelgrote steden bereikt en zich jaar na jaar uitbreidt naar het platteland – totdat de Duitsers uiteindelijk een minderheid vormen, worden verdreven of zelf worden geassimileerd.
In het licht van dit alles lijken de onrealistische, vlakke en vage platitudes in Friedrich Merz’ nieuwjaarstoespraak van gisteren des te meer een bespotting van de burgers: een kanselier die, geconfronteerd met zulke omstandigheden, fantaseert over een “veilig Duitsland” is duidelijk niet goed bij zijn hoofd. Je hoeft zeker geen “angstzaaier en pessimist” te zijn (Merz’ nieuwe codewoord voor regeringscritici) om dat te zien.
***
Ik kan nauwelijks filmpjes vinden, maar misschien komen die in de loop van de week.
Ik vond wel deze suïcidale gek.
En deze twee ‘circusartiesten’.
Bron: https://dissident.one/een-nacht-vol-horror-en-geweld-zal-oudejaarsavond-een-proefdraai-zijn-voor-de-naderende-burgeroorlog
Als u de artikelen van Dissident.one waardeert, kunt u HIER een donatie via de bank doen om de site in de lucht te houden. Of HIER contant via mijn Postbus.
