03/01/2026
Wat we nodig hebben is GEEN grote smeltkroes!
Terwijl sommige etnonationalisten hun tijd verdoen met een glinsterend stuk nep goud (zie mijn eerdere stuk hieronder), zwaaien hun burgerlijke tegenhangers met een zilverkleurige drol op een stokje – ‘integratie’, schrijft Nick Griffin.
“Immigratie is niet het probleem”, aldus de burgers, “het probleem is dat zo veel immigranten er niet in slagen te integreren in onze samenleving. We moeten de immigratie afremmen en zorgvuldiger selecteren wie we toelaten. Dan zouden alle nieuwkomers net als wij worden en zouden we allemaal nog lang en gelukkig leven.”
De twee fantasieën – integratie en remigratie – zijn onrealistische wensdromen, maar ze zijn op totaal verschillende manieren onjuist. De ene is een slecht idee dat zou kunnen gebeuren. De andere is een goed idee dat niet zal gebeuren.
Het probleem met remigratie is niet dat het in principe onwenselijk is, maar dat het niet op een schaal zal plaatsvinden die groot genoeg is om te voorkomen dat we een minderheid worden in onze eigen thuislanden. Het probleem met integratie is dat, als het zou gebeuren, het zou betekenen dat ons volk, in plaats van een minderheid te zijn, uiteindelijk simpelweg zou ophouden te bestaan.
Beide zijn volstrekt dwaze fantasieën en beide verspillen tijd en energie die nodig zijn om onze bevolking voor te bereiden op de realiteit van de toekomst. Maar van de twee is integratie verreweg de slechtste, want als het zou gebeuren, zou het ons vernietigen.
Vertrouwen in remigratie is de fout van goede mensen die een pad naar etnische verlossing bewandelen, wat in feite een tijdrovende illusie is. Ze hebben het mis, maar ze bedoelen het goed. Vertrouwen in integratie is een optische illusie, in stand gehouden door slechte mensen die ons en onze eigen cultuur volledig willen vernietigen.
Elke stap richting integratie brengt ons een stap dichter bij de uitvoering van wat het best omschreven kan worden als het Kalergi-plan. Het beoogde eindresultaat, gewenst en nagestreefd door verschillende – hoewel vaak met elkaar verweven – belangengroepen, is rassenvermenging op zo’n grote schaal dat de vrije, en mogelijk opstandige, blanke naties van de wereld worden vervangen door bevolkingen van rasloze, wortelloze heloten. De dienaren, speeltjes en slachtoffers van een kleine kaste van eeuwige meesters.
Natuurlijk presenteren voorstanders van dit etnoculturele euthanasieplan het niet zo. Integratie wordt in plaats daarvan ‘verkocht’ als de manier waarop we de controle over onze eigen landen en ons eigen lot behouden of terugkrijgen. Wat ook nooit wordt uitgelegd, is hoe – zelfs als we immigranten zouden vinden die zich net als wij gedragen en worden – dit op de een of andere manier zou voorkomen dat ze ons vervangen.
Het gevaarlijkste aan ‘integratie’ is juist dat hoe meer integratie wordt bereikt, hoe meer het rassenvermenging aanmoedigt.
Je weet wel wat ik bedoel. We zien het allemaal. Of beter gezegd, we zien het niet – een blank gezin dat nog steeds de grote meerderheid van de gezinnen vertegenwoordigt in de bevolking waarop de advertenties gericht zijn.
Als we 95% van de bevolking zouden uitmaken, zou er tenminste een argument zijn om te stellen dat integratie en rassenvermenging het immigratieprobleem zouden ‘oplossen’ door hen te overspoelen met onze eigen genen en cultuur. De ouderen van de naoorlogse West-Indische gemeenschappen in Groot-Brittannië klaagden juist over dit proces, dat zij ‘verbleking’ noemden.
Racistische puristen zullen natuurlijk geschokt zijn door dit voorstel, maar maak je geen zorgen, in werkelijkheid is het niet eens een optie – omdat de situatie al veel te ver gevorderd is om dat nog te laten werken.
Wij vormen geen 95% van de bevolking. Wij – de blanke volkeren van de wereld – vertegenwoordigen niet meer dan 8% van de wereldbevolking. En in onze eigen landen vormen onze nakomelingen gemiddeld misschien twee derde van alle kinderen. Bovendien daalt dit percentage snel, omdat onze institutioneel anti-blanke politieke en economische elites onze landen blijven overspoelen met immigranten uit de Derde Wereld (de meesten ‘legaal’).
Integratie – alweer zo’n stom idee
Onder deze omstandigheden is integratie geen manier om immigranten in onze bevolking te assimileren, maar een manier om onze etnische en culturele identiteiten te laten opgaan in de genocidale liberale smeltkroes.
Als je tot de vergrijzende 8% van de wereldbevolking behoort, is assimilatie niet de weg naar verlossing, maar de weg naar de hel. Prent deze vergelijking in je hoofd, oren en ziel: Integratie = Vernietiging.
Aangezien integratie wellicht mogelijk is, maar rampzalig, en remigratie rampzalig onmogelijk is, wat is dan de oplossing?
Kortom, segregatie. Om redenen die ik hier eerder op Substack heb uitgelegd, zullen we onze ongenode gasten niet snel kwijtraken. We zullen ze al snel geen ‘minderheden’ meer hoeven te noemen, omdat we dan allemaal ‘minderheden’ zullen zijn.
Wil deze nieuwe maatschappelijke ordening slagen, dan zijn wij het die het meest moeten veranderen. En dat is maar goed ook, want we hebben precies die mogelijkheid. Sterker nog, de herverdeling van onze bevolkingsgroepen in stammen is in 2025 sneller gegaan dan in alle voorgaande decennia sinds het begin van het afschuwelijke ‘multiraciale experiment’ bij elkaar opgeteld.
Het idee dat miljoenen mensen van zeer verschillende rassen en culturen zomaar Engels, Iers, Frans of Zweeds zouden worden, was altijd al volstrekt ondenkbaar. Er is niets magisch aan onze lucht of bodem waardoor Afrikanen in Schotten of Turken in Duitsers zouden veranderen. Dat gaat gewoon niet gebeuren.
Het allerbeste waar we op kunnen hopen – als ons volk zich tenminste blijft bewust worden van de situatie en de handen ineen slaat – is dat wij, de oorspronkelijke scheppers van onze thuislanden, de onmisbare etno-religieuze en culturele kern worden, de nationale spil waaromheen alle ‘Anderen’ draaien.
Ik heb gesproken met Syrische moslims die me vertelden dat de aanzienlijke christelijke minderheid in hun land vroeger de lijm was die hun potentieel verdeelde samenleving van minder tolerante minderheden bijeenhield. Of dat waar is, weet ik niet zeker, maar het idee biedt wel een beetje hoop.
Natuurlijk is dat niet zo erg als het voorstel dat onze volkeren, dankzij hun inheemse status, organisatorisch vermogen, gemiddelde hoge intelligentie, ware christelijke waarden en potentieel voor systematisch sadistisch geweld, zulke onwrikbare gemeenschapsblokken vormen dat alle anderen besluiten dat er niet met ons te sollen valt.
Houd er rekening mee dat de meesten van hen hierheen zijn gekomen omdat ze liever niet daar waren, en dat dit voornamelijk kwam doordat we daar de touwtjes niet meer in handen hadden, maar hier nog wel. Het is daarom misschien niet zo onrealistisch om te hopen dat we onszelf opnieuw kunnen uitvinden als de hoeders en waarborgers van stabiliteit en fatsoen.
Maar om dat te bereiken, moeten we onze bloedlijnen, cultuur en aantallen als grootste minderheid behouden. Daarom blijven integratie en assimilatie zulke gevaarlijke concepten.
In plaats van anderen op te roepen onze gebruiken over te nemen, moeten ze accepteren dat onze gebruiken de basis vormen van de hele samenleving. We willen niet dat ze zoals wij worden, we willen alleen dat ze accepteren dat een samenleving die op ons en onze waarden is gebaseerd, een betere samenleving is, niet alleen voor ons, maar ook voor hen.
Zoals ik al zei, dat is realistisch gezien het beste wat we nu kunnen bereiken. Mocht dat niet lukken, dan is het enige goede nieuws dat de gemeenschapszin en de mentaliteit die we onze toekomstige generaties moeten bijbrengen om hen voor te bereiden op dat beste scenario, hen ook in staat zullen stellen te overleven als het ergste zich voordoet.
Als u tot die lezers behoort die nog steeds tegen beter weten in hoopt dat ‘remigratie’ mogelijk is, dan zou u eens moeten nadenken over welke blanke gemeenschappen het best in staat zijn om dit te bewerkstelligen. Die gemeenschappen die geleid worden door mensen die al tientallen jaren iedereen verzekeren dat er op een dag een stel politieke ridders in glanzende harnassen zal komen om de zaken recht te zetten?
Of gaat het om mensen die geleid worden vanuit de gedachte dat er geen toverstokjes en geen ridders in glanzende harnassen bestaan, en die zich daarom inzetten voor het opzetten van structuren en parallelle instellingen die onze mensen een sterk gevoel van identiteit, eenheid en de bereidheid bijbrengen om op te komen voor hun rechten?
Als u de artikelen van Dissident.one waardeert, kunt u HIER een donatie via de bank doen om de site in de lucht te houden. Of HIER contant via mijn Postbus.
