Mensen die mRNA COVID-19 vaccins hebben gekregen, kunnen stemmingswisselingen en hormonale onevenwichtigheden ervaren als gevolg van schade aan de pijnappelklier door spike-eiwitten, aldus een top-onderzoeker.
Fabio Zoffi, de oprichter van Zero Spike – een organisatie die onderzoek doet naar de toxiciteit en ontgifting van spike-eiwitten – beschreef de ontdekking van een Italiaanse patholoog die aantoonde dat spike-eiwitten de pijnappelklier beschadigen, een orgaan ter grootte van een erwt in de hersenen dat slaap, stemming en hormonen regelt, waardoor grillige persoonlijkheidsveranderingen optreden bij gevaccineerde mensen, bericht Infowars.
“Ik wil ook een opmerking toevoegen… over de verandering in persoonlijkheid, depressie en al deze dingen,” vertelde Zoffi een groep onderzoekers tijdens een rondetafelgesprek van de People’s Health Alliance in augustus 2023.
“Dit is heel reëel. En we hebben de redenen geïdentificeerd vanuit de theorie,” zei Zoffi, ”en sommige artsen in Italië hebben, sommige pathologen hebben bevestigd dat het spike-eiwit, helaas, ook het endocriene systeem aanvalt en vernietigt. Dus de klieren die hormonen produceren, en hormonen zorgen voor onze emoties en gevoelens en al deze dingen.”
Zoffi vervolgt: “Een Italiaanse patholoog in de buurt van Venetië vertelde in de krant dat alle hersenen die hij onderzocht had, de pijnappelklier volledig vernietigd aantroffen bij alle mensen die gevaccineerd waren.”
“Het spike-eiwit is dus ook heel gevaarlijk voor het endocriene systeem. Daarom hebben mensen deze veranderingen in hun persoonlijkheid.”
Elders tijdens het gesprek besprak Zoffi bevindingen uit laboratoriumtests waaruit bleek dat Augmented NAC (N-Acetylcysteïne) zeer effectief was – tot 99,8% – in het helpen ontgiften van spike-eiwitten.
Dit is geweldig nieuws voor iedereen die last heeft gehad van stemmingsstoornissen na het nemen van de prik – of die spijt heeft van het nemen van de prik.
Mensen die een mRNA-COVID-19-vaccin hebben gehad, kunnen last krijgen van stemmingswisselingen of hormonale disbalans omdat het spike-eiwit hun pijnappelklier, door Descartes ook wel de zetel van de ziel genoemd, beschadigt. Dat zegt althans een Italiaanse onderzoeker.
Fabio Zoffi, oprichter van Zero Spike, verwees naar de ontdekking van een Italiaanse patholoog die aantoonde hoe het spike-eiwit de pijnappelklier letterlijk verwoest, met persoonlijkheidsveranderingen tot gevolg.
(Video verwijderd? Klik hier...)
Alle gevaccineerden
“Ik wil het ook even hebben over persoonlijkheidsveranderingen, depressie, en al dat soort dingen meer,” zei Zoffi afgelopen jaar in gesprek met The People’s Health Alliance. Beelden van het rondetafelgesprek gaan momenteel rond op sociale media.
“Sommige Italiaanse artsen, sommige pathologen, hebben bevestigd dat het spike-eiwit helaas het endocriene systeem aanvalt en vernietigt,” aldus Zoffi. “Dus de klieren die hormonen produceren, en hormonen beïnvloeden onze emoties en gevoelens.”
En een Italiaanse patholoog uit de omgeving van Venetië zei tegen een krant dat hij had ontdekt dat de pijnappelklier van alle gevaccineerden die hij had onderzocht, compleet was verwoest, benadrukte Zoffi.
Verrijkt NAC
“Het spike-eiwit is dus ook zeer gevaarlijk voor het endocriene systeem. Dat is waarom de persoonlijkheid van mensen verandert.”
Zoffi zei verder dat uit laboratoriumtests is gebleken dat verrijkt NAC (N-acetylcysteïne) – waar het RIVM en Lareb voor waarschuwen – tot 99,8 procent van het spike-eiwit uit het lichaam haalt.
Bekijk het hele gesprek:
Over de auteur: Robin de Boer is economisch geograaf. Volg hem hier op Substack.
Beleidsmakers die streven naar netto nuluitstoot lijken zich er wereldwijd niet van bewust te zijn dat elektriciteit pas na het opwekken van olie ontstaat en dat hernieuwbare energiebronnen alleen (onbetrouwbare) elektriciteit produceren, niet de producten en brandstoffen die nodig zijn om de wereldbevolking te ondersteunen. Daarom heeft Ronald Stein een artikel geschreven om hen eraan te herinneren, schrijft Rhoda Wilson.
Alles wat elektriciteit nodig heeft, inclusief iPhones en computers, wordt gemaakt met petrochemicaliën die worden geproduceerd uit ruwe olie, steenkool of aardgas.
Zelfs de “groene” agenda heeft koolwaterstoffen nodig. Alle elektrische voertuigen (“EV’s”), zonnepanelen en windturbines worden gebouwd met producten, componenten en apparatuur die gemaakt zijn van ruwe oliederivaten.
Als we geen ruwe olie meer zouden gebruiken, zouden we geen elektriciteit meer hebben, net als de ruim 6.000 producten waar ziekenhuizen, luchthavens, communicatie, transport en de 8 miljard mensen op deze planeet behoefte aan hebben.
Alle klimaatalarmisten geven de schuld aan de uitstoot van fossiele brandstoffen. Toch hebben ze nog steeds geen alternatief plan bedacht om de vraag naar producten en brandstoffen van de huidige levensstijl in rijkere landen en ontwikkelingslanden te ondersteunen.
Tegenwoordig zijn beleidsmakers die zich inzetten voor “Net Zero” en “groen” beleid zich niet bewust van de realiteit dat zogenaamde “hernieuwbare energiebronnen” ALLEEN elektriciteit opwekken, maar NIETS kunnen produceren. Bovendien wordt alles wat elektriciteit nodig heeft, zoals iPhones en computers, gemaakt met petrochemicaliën die worden geproduceerd uit ruwe olie, steenkool of aardgas.
Elektriciteit kwam NA olie, aangezien ALLE methoden voor elektriciteitsopwekking uit waterkracht, steenkool, aardgas, kernenergie, wind- en zonne-energie zijn gebouwd met producten, componenten en apparatuur die zijn gemaakt van oliederivaten die zijn vervaardigd uit ruwe olie.
Alle elektrische auto’s, zonnepanelen en windturbines zijn ook gebouwd met producten, onderdelen en apparatuur die afkomstig zijn van ruwe olie.
Alle transportbrandstoffen voor auto’s, vrachtwagens, koopvaardijschepen, vliegtuigen en militaire doeleinden worden geproduceerd uit ruwe olie.
Het afschaffen van ruwe olie zou elektriciteit en de meer dan 6000 producten waar ziekenhuizen, luchthavens, communicatie en de 8 miljard mensen op deze planeet behoefte aan hebben, elimineren. En het zou vrijwel al het transport lamleggen!
De levensstijlen vóór de 19e eeuw waren drastisch anders, aangezien de wereld NIET over een van de volgende infrastructuren beschikte. Deze infrastructuren waren allemaal gemaakt van producten en componenten die waren vervaardigd uit aardoliederivaten:
Vervoer
Ziekenhuizen
Medische apparatuur
Apparaten
Elektronica
Telecommunicatie
Communicatiesystemen
Ruimteprogramma’s
Verwarmen en ventileren
Militair
Bovendien hebben alle bovengenoemde infrastructuren elektriciteit nodig, dezelfde elektriciteit die is gebaseerd op bedrading, isolatie, enzovoort, die worden gemaakt van dezelfde oliederivaten die worden gemaakt van ruwe ruwe olie.
Tegenwoordig beschikken we over meer dan 50.000 koopvaardijschepen, meer dan 20.000 commerciële vliegtuigen en meer dan 50.000 militaire vliegtuigen die brandstoffen gebruiken die uit ruwe olie worden geproduceerd. De brandstoffen voor het vervoer van zware lasten en lange afstanden, zoals vliegtuigen die mensen en goederen vervoeren, en de koopvaardijschepen voor wereldwijde handelsstromen, evenals de militaire en ruimtevaartprogramma’s, zijn eveneens afhankelijk van wat er uit ruwe olie kan worden geproduceerd.
We hebben meer dan 200 jaar de tijd gehad om olie te ‘klonen’ om de toeleveringsketen van door de maatschappij gevraagde producten te ondersteunen, maar zonder succes.
Waarschijnlijk zou 80% van de 8 miljard mensen op deze planeet, die van minder dan $ 10 per dag moeten leven, graag een materialistische levensstijl willen leiden als de mensen in rijkere, ontwikkelde landen.
Tegenwoordig beschikken rijkere landen over al deze infrastructuren en hebben ze een langere levensverwachting dan de overige 80% van de mensen op planeet Aarde.
Toch blijven Net Zero-beleidsmakers wereldwijd zich er niet van bewust dat elektriciteit pas na olie kwam. Tegenwoordig zijn Net Zero en decarbonisatie-beloften alomtegenwoordig:
De Australische overheid streeft naar Net Zero in 2030.
De Duitse overheid heeft als doel om in 2045 netto nuluitstoot te realiseren.
Californië heeft een agressief decarbonisatieprogramma. Het streeft naar een “rechtvaardige en rechtvaardige transitie naar koolstofneutraliteit tegen 2045.”
Schokkend genoeg zouden alle bovengenoemde wereldwijde Net Zero-maatregelen om het gebruik van fossiele brandstoffen te verminderen, leiden tot het uitfaseren van elektriciteit en de meer dan 6.000 producten die de 8 miljard mensen op deze planeet ondersteunen. Bovendien zouden alle vormen van transport die afhankelijk zijn van brandstoffen uit ruwe olie, tot stilstand komen!
Er gaapt een enorme en steeds groter wordende kloof tussen de wereldwijde beloften om de CO2-uitstoot te verminderen en de steeds toenemende wereldwijde vraag naar producten en brandstoffen uit koolwaterstoffen.
Volgens de Global Energy Review van het Internationaal Energieagentschap overtrof de groei van koolwaterstoffen vorig jaar de groei van hernieuwbare energiebronnen. Het rapport toont ook aan dat olie, aardgas en steenkool meer dan vijf keer zoveel primaire elektriciteit leveren aan de wereldeconomie als de politieke lievelingen van dit moment, de zogenaamde hernieuwbare energiebronnen.
Volgens het IEA blijven de olieconsumptie en het aardgasverbruik toenemen. Hoewel olie en gas cruciale brandstoffen zijn, wordt het wereldwijde klimaatverhaal nog steeds bepaald door steenkool. Vorig jaar nam het wereldwijde steenkoolgebruik toe, evenals de elektriciteitsopwekking in kolencentrales. Uit de rapporten van het IEA blijkt dat het stijgende steenkoolgebruik en de stijgende vraag naar elektriciteit in China (inwoners: 1,4 miljard) en India (inwoners: 1,4 miljard) alle klimaatbeleidsmaatregelen en decarbonisatie-inspanningen in de VS, Canada, Europa, Japan en Zuid-Korea overschaduwen.
Voordat de beloften voor koolstofreductie in werking treden en de beschikbaarheid van de producten en brandstoffen die van olie worden gemaakt en die de mensheid op aarde ondersteunen, aanzienlijk verminderen, MOETEN alle Net Zero-plannen ter wereld worden aangepast om de “vervanger” voor fossiele brandstoffen te identificeren die kan voldoen aan de groeiende materialistische vraag en de toenemende vraag naar transportbrandstoffen voor de 8 miljard mensen op deze planeet.
In tegenstelling tot propagandastructuren die door de Euro-Atlantische instelling worden gefinancierd, werkt Dissident dankzij de donaties van het publiek. Zonder uw hulp kunnen we niet overleven.
Zijn ziel is niet verdwenen. Hij zal verantwoording moeten afleggen voor de misdaden die hij heeft begaan.
In 2018 berichtte Eugenio Scalfari over de woorden die Bergoglio hem naar verluidt toevertrouwde over zijn visioen van het hiernamaals:
“Zondige zielen worden niet gestraft: wie berouw toont, verkrijgt Gods vergeving en voegt zich bij de zielen die Hem aanschouwen, maar wie geen berouw toont en daarom niet vergeven kan worden, verdwijnt. Er is geen hel, zondige zielen verdwijnen gewoon.”
Deze ketterse uitlatingen staan lijnrecht tegenover het katholieke geloof, dat ons leert dat er voor iedereen een bijzonder oordeel is, waaraan Bergoglio niet kon ontsnappen. Zijn ziel is dus niet verdwenen, noch opgelost: hij zal verantwoording moeten afleggen voor de misdaden die hij heeft begaan, allereerst door zich de troon van Petrus toe te eigenen om de katholieke Kerk te vernietigen en zoveel zielen te verliezen.
Maar zelfs als deze niet-paus en antipaus het Mystieke Lichaam niet langer kan schaden, blijven zijn erfgenamen over, de subversieven die hij ongeldig tot “kardinalen” heeft benoemd en die zich al lang organiseren om de synodale revolutie en de destructurering van het pausdom voort te zetten. Aan hun zijde staan ook de conservatieve kardinalen en bisschoppen die er zorgvuldig op hebben toegezien de legitimiteit van Jorge Bergoglio niet in twijfel te trekken. Het zijn juist deze mensen die de grootste verantwoordelijkheid dragen voor de uitkomst van het volgende “conclaaf”.
In tegenstelling tot propagandastructuren die door de Euro-Atlantische instelling worden gefinancierd, werkt Dissident dankzij de donaties van het publiek. Zonder uw hulp kunnen we niet overleven.
Kijk: geëxcommuniceerde aartsbisschop onthult wie paus Franciscus ECHT was
Paus Franciscus is op 88-jarige leeftijd overleden. De paus lag vijf weken in het ziekenhuis met een dubbele longontsteking en was daar kort geleden uit ontslagen. De Argentijn stond sinds 2013 aan het hoofd van de rooms-katholieke kerk.
De geëxcommuniceerde aartsbisschop Carlo Maria Vigano wist precies wie de paus echt was. Hij suggereerde in een interview met Robert Moynihan, oprichter en hoofdredacteur van het magazine Inside the Vatican, dat de paus nauw betrokken was bij de vierde industriële revolutie, die is aangekondigd door Klaus Schwab van het World Economic Forum.
De paus misbruikt zijn macht om buiten de kerk om de traditionele maatschappij te ontmantelen terwijl hij van binnenuit de kerk probeert te vernietigen, aldus de aartsbisschop. Hij wil de kerk vervangen door een filantropische organisatie geïnspireerd op de vrijmetselarij, zei hij.
(Video verwijderd? Klik hier...)
Criminele samenzwering
“Het is schandalig,” zei Vigano. “Dit bevestigt de criminele samenzwering tussen de Deep State en de Deep Church.” Hij voegde toe dat de jezuïeten een doorslaggevende rol hebben gespeeld in dit complot.
Het is geen toeval dat we voor het eerst in de geschiedenis een jezuïtische paus hebben, benadrukte aartsbisschop Vigano.
Nieuwe Wereldorde
Enkele jaren geleden organiseerde het Vaticaan een internationale conferentie over ‘gezondheid’. Onder de aanwezigen waren onder meer Anthony Fauci, de directeuren van Pfizer en Moderna, en een trits globalisten.
Deze conferentie is de zoveelste bevestiging dat de Heilige Stoel zichzelf tot dienaar maakt van de Nieuwe Wereldorde en het maçonnieke globalisme, stelde Vigano in aanloop naar het evenement.
Na de dood van paus Franciscus werd bekend dat Schwab per direct stopt. Toeval?
Over de auteur: Robin de Boer is economisch geograaf. Volg hem hier op Substack.
“Wij betogen dat de impact van het houden van honden op het milieu veel groter, verraderlijker en zorgwekkender is dan algemeen wordt aangenomen…”
Op de luchthaven biedt het personeel nu troosthonden, prachtige golden retrievers en Duitse herders aan die je kunt aaien en vasthouden. Het idee is om angstige kinderen te troosten, voorbijgangers te plezieren en de ruimte op te fleuren. Ja, dat is precies wat honden doen, schrijft Jeffrey Tucker.
Wat een geweldig idee. Maar niet iedereen is blij met onze liefde voor honden.
We zijn allemaal gevoelig geworden voor dreigende bedreigingen, kleine hints in wetenschappelijke tijdschriften of van gevestigde media die zich richten op wat we leuk vinden. Er was een tijd dat we deze konden beschouwen als een kans voor debat en discussie. De gebeurtenissen van de afgelopen vijf jaar suggereren dat gezelschapsspelletjes voorbij zijn. Nu zoveel vertrouwen verloren is, beseffen we pas nu dat deze bedreigingen reëel kunnen blijken te zijn en dus meer aandacht verdienen.
De kwestie gaat nu vooral over huisdieren, en honden in het bijzonder. Komen ze voor ze op?
In augustus 2020 was Anthony Fauci medeauteur van een artikel in Cell waarin hij in brede zin opriep tot “radicale veranderingen die decennia in beslag kunnen nemen: het herbouwen van de infrastructuur van het menselijk bestaan”. Het artikel richt zich specifiek op huisdierbezit en dringt erop aan dat we “onveilige blootstelling aan dieren” moeten verminderen.
Ik vroeg me destijds af wat die zin betekende. De hele theorie achter het artikel is dat mensen overal omringd zijn door vieze dingen die ons kunnen infecteren. We hebben deze bedreigingen duizenden jaren lang genegeerd door rond te reizen, overal heen te trekken, dieren te domesticeren en te dicht op elkaar te leven. Dit moet veranderen, vinden ze, want schadelijke ziekteverwekkers springen steeds vaker van de buitenwereld op mensen over.
Een meisje speelt en aait Dino, een golden retriever onder leiding van zijn trainer Vesna Kiskovska (R) op de internationale luchthaven van Skopje in Skopje, Noord-Macedonië, op 29 januari 2025.
Er bestaat een terechte bezorgdheid dat ze het op onze huisdieren gemunt hebben.
Mother Jones heeft een artikel uit The Guardian overgenomen, een knipoog naar een nieuw tijdschriftartikel in Australië, met de veelbetekenende titel “Bad Dog?: The Environmental Effects of Owned Dogs“. Als je begrijpt hoe dit werkt, hoef je het niet eens te lezen. Honden zijn vervuilers en verspillend. Het voeren ervan kost te veel grondstoffen. Ze vormen een bedreiging voor vogels. Ze stoten schadelijke gassen uit. Ze vervuilen het milieu en verspreiden ziekten.
Om uit het adembenemende artikel te citeren: Honden “zijn betrokken bij het direct doden en verstoren van meerdere soorten, met name kustvogels, maar ook hun loutere aanwezigheid, zelfs als ze aangelijnd zijn, kan vogels en zoogdieren verstoren, waardoor ze gebieden verlaten waar honden worden uitgelaten. Bovendien kunnen geursporen en urine en uitwerpselen die honden achterlaten dit effect blijven hebben, zelfs als er geen honden aanwezig zijn. Uitwerpselen en urine kunnen zoönosen overbrengen op in het wild levende dieren en kunnen, wanneer ze zich ophopen, waterwegen vervuilen en de plantengroei beïnvloeden. Tot slot draagt alleen al het aantal honden bij aan de wereldwijde uitstoot van koolstof en het gebruik van land en zoet water via de huisdiervoedingsindustrie. Wij stellen dat de milieu-impact van honden in eigendom veel groter, verraderlijker en zorgwekkender is dan algemeen wordt erkend.”
Je ziet wat hier gebeurt. Sommigen binnen de wetenschappelijke elite hebben Fauci’s oproep opgepikt en nieuw onderzoek toegevoegd ter ondersteuning van een groeiende aanval op honden en waarschijnlijk ook op elk ander huisdier. Het is eigenlijk een verlengstuk van de bacterievrees die de lockdown-ideologie verspreidde, en de overtuiging dat de oplossing voor al onze kwalen is om in constante angst en isolatie van alle andere levende wezens te leven.
Troosthond Pepper, een terriërmix, geeft zijn trainer een poot op de luchthaven Berlin Brandenburg BER in Schönefeld, Duitsland, op 20 oktober 2023.
Nee, de dreiging van inbeslagname van honden is niet om de hoek. Maar wat dit soort campagnes wel kunnen doen, is de regelgeving versterken. Meer registraties, meer vaccinaties, meer tracking, meer onderhuidse chips, meer boetes, meer regels, enzovoort. In het geïndustrialiseerde Westen hebben we al te maken met enorme beperkingen op het fokken, opvoeden en verkopen van huisdieren.
Het is twijfelachtig of iemand je huisdier zal meenemen. Dit werkt zo: het wordt moeilijker voor de volgende generatie om te komen. Ze voeren de druk op, voeren steeds meer controles en mandaten in, leggen boetes en kosten op, monitoren en onderzoeken, tot het gewoon niet meer de moeite waard is. De kosten wegen niet op tegen de baten. Zo spelen de anti-huisdierkrachten het spel op de lange termijn.
Toen ik klein was, kon je elke dierenwinkel binnenlopen en de puppy’s zien smeken om een baasje. Het was net als naar de dierentuin gaan, en het was geweldig. Dit is volledig verdwenen, dankzij een zeer effectieve maar uiteindelijk belachelijke paniek over “puppyfabrieken”, waardoor potentiële huisdiereigenaren gedwongen worden om een huisdier te adopteren of exorbitante prijzen te betalen aan bevoorrechte fokkers, wat kan betekenen dat je het hele land door moet reizen om je favoriete huisdier te krijgen. De kans is groot dat je de gemeente moet betalen voor dit voorrecht, en dat je huisdier een verplicht vaccinatieschema heeft dat wordt bijgehouden en gehandhaafd door particuliere trimsalons en overheidsinstanties.
Er zijn dus al aanwijzingen voor een zekere paniek onder het publiek over huisdieren in het algemeen. Ik kan me gemakkelijk voorstellen onder welke omstandigheden dit zou worden versterkt door een publieke campagne. Eén hondsdolheidsbeet of meer kruisbesmettingen met een nieuw benoemde ziekteverwekker zijn voldoende. De paniek tegen dieren, en met name huisdieren, wacht er alleen maar op om onder de juiste omstandigheden te ontbranden.
De wereldwijde verspreiding van wat anders een obscuur tijdschriftartikel in Australië zou zijn, illustreert dit punt. De campagne is al gaande en zal voorlopig niet stoppen.
Amerikanen zullen er niet snel mee instemmen dat hun huisdieren worden afgenomen, maar we hebben ons al overgegeven aan overheidstoezicht op huisdieren op manieren die andere landen onaanvaardbaar zouden vinden. Ik breng graag tijd door in Mexico-Stad, waar de handhaving van huisdierregels slechts minimaal is.
Een reiziger aait een therapiehond en biedt troost aan gestreste reizigers voordat ze aan boord gaan van hun vlucht op de luchthaven van Istanbul, op 3 mei 2024.
Het is niet ongebruikelijk om in een kerk een hond voorbij te zien lopen. Je vraagt rond en mensen zeggen dat deze hond meestal gewoon in de buurt rondhangt. Hetzelfde geldt voor restaurants en parken. Lieve, lieve, vrolijke dieren lopen vrij rond en niemand trekt zich er iets van aan. In de Verenigde Staten zou zo’n hond binnen enkele minuten worden opgepakt en afgeslacht!
Er zijn ook geen beperkingen op het fokken en verkopen van huisdieren. Dat zou ook niet moeten. Dit is een fantastische manier voor mensen om geld te verdienen door hun eigen dieren te laten doen wat ze van nature doen. Het stoppen van deze praktijk is buitengewoon wreed en schadelijk voor veel plattelandsbewoners die hun inkomen aanvullen met het produceren van waardevolle huisdieren voor anderen. De strenge aanpak van deze praktijk in de Verenigde Staten was volledig een klassenoplegging van iets dat volkomen goed en traditioneel is.
Tegenwoordig fokken veel Amish- en Mennonietengemeenschappen prachtige honden en verkopen die online. Je moet ze persoonlijk ophalen en meestal contant betalen, maar het is tenminste toegestaan. Maar zelfs zij melden voortdurende intimidatie door gezondheidsautoriteiten die deze praktijk liever volledig zouden stoppen, waardoor alternatieve gemeenschappen een andere inkomstenbron wordt ontzegd die hun leven mogelijk maakt.
Met andere woorden, de aanval op honden is helemaal niet nieuw, maar gaat eigenlijk al tientallen jaren terug. Zo werkt controle over ons leven tegenwoordig: het sluipt er geleidelijk in, en we merken het pas als het te laat is. Het is de spreekwoordelijke kikker in het water die nooit zo bang is voor het opwarmende water dat hij er weer uit springt.
Ik hoef nauwelijks te pleiten voor het hebben van huisdieren. Ze brengen vreugde in het leven. Wat ziektes en dergelijke betreft, zorgt blootstelling aan ziekteverwekkers ervoor dat het immuunsysteem verbetert. Op dit punt hadden Fauci en de andere Covid-patiënten het volledig mis. De weg naar gezondheid is niet extreme isolatie, maar blootstelling aan ziekteverwekkers en normale menselijke interacties. Hetzelfde geldt voor huisdieren. Ze moeten niet gevreesd worden, maar bemind en gekoesterd.
De luchthavenmedewerkers hebben gelijk: honden houden van mensen en mensen houden van honden. Het lijkt wel alsof we voor elkaar bestemd zijn.
In tegenstelling tot propagandastructuren die door de Euro-Atlantische instelling worden gefinancierd, werkt Dissident dankzij de donaties van het publiek. Zonder uw hulp kunnen we niet overleven.
Net Zero betekent niet alleen geen benzine, maar ook geen huisdieren. De
autoriteiten hebben het ons nog niet helemaal verteld, maar het is duidelijk. Naarmate
meer gemeenten zich aansluiten bij het UK100-programma om de zoektocht
naar een koolstofarme economie te versnellen, zult u meer horen over de
milieuschade veroorzaakt door Fido en Tiddles, schrijft Niall McCrae. Neem
… Meer lezen overZe komen voor je hond en kat, omdat
viervoeters een klimaat-holocaust veroorzaken
Vijf chemici willen opheldering van het Europees Geneesmiddelenbureau over mRNA-vaccins. Na drie jaar ontvangen ze geredigeerde documenten.
Volgens de Wet openbaarheid van bestuur (IFG) heeft iedereen recht op toegang tot officiële informatie van federale autoriteiten, meldt de Berliner Zeitung (Jörg Matysik et. al.). Maar wat is de IFG in de praktijk nu werkelijk waard? Waarom kunnen gezondheidsautoriteiten de vrijgave van gevraagde documenten jarenlang uitstellen? En waarom worden documenten, wanneer ze worden vrijgegeven, meestal onherkenbaar gemaakt, terwijl er inmiddels internationaal voldoende informatie beschikbaar is?
Sinds februari 2022 proberen wij, als groep hoogleraren scheikunde en natuurkunde, informatie over mRNA-vaccins te verkrijgen van onze nationale en Europese autoriteiten. Wij zijn vooral geïnteresseerd in analytische meetmethoden voor kwaliteitsborging van vaccins en toleranties van integriteit en concentratie van ingrediënten.
Voor zover wij weten, valt deze informatie niet onder de handels- en bedrijfsgeheimen van de fabrikanten, maar worden deze door de autoriteiten ter beschikking gesteld aan de fabrikanten. De hoogste autoriteit die verantwoordelijk is voor de toelating van geneesmiddelen, is ook in Duitsland het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA). Volgens de eigen huisregels voor de omgang met de Wet openbaarheid van bestuur mag iedere EU-burger twee documenten opvragen, die hij binnen twee jaar moet aanleveren. In april 2022 hebben we documenten opgevraagd die voor het publiek van belang zijn.
Na drie jaar (!) worden deze in kleine stukjes naar ons opgestuurd. Daaraan ging een aantal maanden geleden de vraag vooraf of wij deze documenten na zo’n lange tijd nog wel nodig hadden. Een Duitse collega die in een EER-land woont, kreeg geen enkele informatie, terwijl elke EU-burger recht op informatie zou moeten hebben.
Voorbeeld 1: Tabel uit het EMA-document opgevraagd onder IFG (rechts): De relevante informatie is zwart gemaakt.
De documenten die van het EMA zijn ontvangen, zijn nu zodanig geredigeerd (zie voorbeelden 1-3) dat ze volstrekt waardeloos zijn wat betreft de gevraagde informatie. Wij hebben bezwaar gemaakt tegen de uitgebreide bewerking van de documenten. Het verbaast ons dat de toegestane toleranties die door de autoriteiten zijn gespecificeerd, worden weggelaten met het argument “bescherming van de bedrijfsgeheimen van de fabrikant”, hoewel bijvoorbeeld de kwantitatieve samenstelling (streefwaarden) van de preparaten worden gepubliceerd. Je zou de indruk kunnen krijgen dat de toegestane toleranties zo hoog zijn dat de autoriteiten ze niet bekend willen maken om ze niet wetenschappelijk te hoeven verantwoorden.
Voorbeeld 2: Tabel uit het EMA-document opgevraagd onder IFG (rechts): De relevante informatie is zwart gemaakt.
De informatie is waarschijnlijk niet langer beschermenswaardig, aangezien uitgelekte documenten (zie linker tabellen in voorbeelden 1-3) met de gewenste informatie al lang circuleren op het internet, bijvoorbeeld op deze Nederlandse website ( link ). We gaan er daarom bijvoorbeeld van uit dat in een document dat ons werd toegestuurd de stof natriumsulfaat zwart werd gemaakt – een vulstof in wasmiddelen, een laxeermiddel in medicijnen – terwijl EDTA, ook een laag-toxische complexvormer met meer mogelijkheden voor biologische interactie, zwart bleef. Wie het besluitvormingsproces hierachter wil begrijpen, kan dat doen.
Bovendien weten we uit de gelekte documenten dat de hoeveelheid actief mRNA met een factor van ongeveer 4 kan variëren, d.w.z. met ongeveer 400%. Maar waarom werden zulke grote toleranties toegestaan? Is er technologisch gezien geen betere manier? Wordt de productie te duur als de toleranties kleiner worden? Welk effect heeft een dergelijke hoge tolerantie op de werkzaamheid en de bijwerkingen? Het is niet voor niets dat men zegt: de dosis maakt het gif. In de zomer van 2022 citeerde de senior-groepsonderzoeker van PEI, Dr. W., voor de Senaat voor Militaire Klachten van het Federale Administratieve Gerechtshof in Leipzig ook cijfers die overeenkwamen met de gelekte documenten. Deze informatie is ook beschikbaar uit de VS, waar deze openbaar gemaakt moest worden na een verzoek op grond van de Freedom of Information Act (rechterlijk bevel als PDF bijgevoegd) ( hier ).
Voorbeeld 3: Tabel uit het EMA-document opgevraagd onder IFG (rechts): De relevante informatie is zwart gemaakt.
Vóór deze klucht met het EMA hadden we sinds februari 2022 al meerdere keren contact opgenomen met het Duitse Federale Instituut voor Vaccins en Biogeneeskunde, het Paul Ehrlich Instituut (PEI), om te bewerkstelligen dat informatie die relevant is voor het publiek werd vrijgegeven. De Berliner Zeitung berichtte (hier). We ontvingen een bericht van 27 juli 2022 waarin stond dat ze ons deze informatie niet wilden geven, met een beroep op gegevensbescherming in het productieproces. We dienden hiertegen een bezwaar in, dat door het PEI werd afgewezen met een verwijzing naar de bescherming van productiegeheimen. In maart 2023 spanden we hiertegen een rechtszaak aan bij de administratieve rechtbank in Darmstadt op basis van de IFG. Het PEI gaf een advocatenkantoor in Frankfurt opdracht voor zijn verdediging en riep een productiebedrijf op voor de procedure. We wachten nu al ruim twee jaar op het begin van de procedure. Tot op heden hebben we nog steeds geen informatie over wanneer deze procedure uiteindelijk zal worden geopend.
Het PEI liet ons echter niet helemaal zonder antwoord. Het liet ons weten dat de optische eigenschappen worden getest in overeenstemming met de Europese Farmacopee (EAB), sectie 2.9.22. Dit gaat echter over het meten van het verwekingspunt van zetpillen en is volledig off topic. Een verdere verwijzing naar punt 2.2.2 (Mate van kleuring van vloeistoffen), dat gaat over de absorptie van licht, bevestigt ons vermoeden dat de overbelaste autoriteit geen nota neemt van het feit dat de kleurindruk van de nieuwe mRNA-vaccins, die waterige dispersies zijn van grotendeels kleurloze lipidenanodeeltjes, grotendeels wordt bepaald door lichtverstrooiing en minder door lichtabsorptie.
Wat weten we nu na drie jaar inspanning? Niet veel meer dan toen we begonnen met het stellen van vragen. We weten dat het tolerantiebereik voor de pH-waarde van vaccins een gehele eenheid bedraagt. Dat komt overeen met een factor tien van de H3O+-ionconcentratie die door de pH-waarde wordt beschreven en beschrijft in hoeverre de vloeibare toedieningsvorm zuur, neutraal of basisch is. Wij vragen ons af waarom deze tolerantie zo hoog is gekozen, terwijl het om een chemisch zeer onstabiel lipidencomplex gaat.
Verder weten we nu dat het PEI zelf slechts vier experimenten uitvoert, hetgeen ook door Dr. W. werd bevestigd: (i) de kleurtest met het oog, die wij ongeschikt achten voor de sterk lichtverstrooiende stoffen, (ii) de pH-test met zijn grote tolerantie, (iii) de mRNA-lengtetest, waarbij slechts de helft van de mRNA-moleculen de juiste lengte hoeft te hebben (wederom een grote tolerantie), aangezien de rest zogenaamd “inactief” is, en (iv) de mRNA-identiteit, die slechts op basis van enkele korte sequenties hoeft te worden bevestigd en niet voor het gehele mRNA hoeft te gelden.
Verschillende laboratoria meldden productiegerelateerde DNA-verontreiniging in het massaal geproduceerde Biontech-vaccin. Van deze vier methoden kunnen we echter geen enkele methode vinden die DNA-verontreiniging kan detecteren. Bovendien heeft de PEI in reactie op een onderzoek aangegeven dat zij niet testen op de hoeveelheid DNA-verontreiniging, maar alleen controleren of de door de fabrikant opgegeven hoeveelheid binnen de toegestane marges valt. Dit heeft niets te maken met een onafhankelijke audit. Ook missen we lichtverstrooiingsexperimenten in de checklist, waarmee de eigenschappen van de lipidenanodeeltjes getest kunnen worden. Ze zijn snel uit te voeren en geven inzicht of de deeltjesgrootteverdeling van het monster overeenkomt met de specificaties. Ook de moderne methoden die tot de nieuwste stand van de techniek behoren, de zogenaamde next generation sequencers, zijn weliswaar op de PEI beschikbaar, maar worden niet gebruikt. Dr. W. zei dat deze moderne methoden “zo gevoelig” zijn. Wij, de auteurs van deze tekst, vinden gevoeligheid zeer wenselijk.
Zelfs na drie jaar intensieve inspanningen zijn onze vragen over de kwaliteit van de nieuwe mRNA-vaccins nog niet beantwoord. We krijgen steeds meer de indruk dat de autoriteiten informatie achterhouden om flauwe redenen. Enerzijds leidt dit waarschijnlijk tot een verlies aan vertrouwen in deze instellingen. Aan de andere kant versterkt het de verdenking dat de normen van de autoriteiten met betrekking tot de veiligheid van geneesmiddelen misschien niet zo hoog zijn als men zou verwachten voor geneesmiddelen die over de hele linie zijn en worden gebruikt voor de overgrote meerderheid van de bevolking, d.w.z. meestal gezonde mensen. Hoe kan de bevolking vertrouwen hebben in de veiligheid van geneesmiddelen als zelfs vragen over kwaliteitscontrole leiden tot een massale weigering om informatie te verstrekken?
De IFG zou ook ter sprake zijn gekomen in de huidige coalitieonderhandelingen op federaal niveau. ZDF berichtte: CITAAT: “Reporters Without Borders” waarschuwt dat de afschaffing van de wet “een ernstige inbreuk zou zijn op de vrijheid van informatie en daarmee op al onze rechten op informatie.” EINDE CITAAT. De IFG lijkt in veel gevallen al een tandeloze tijger. In plaats van de transparantie van de overheid verder te beperken door de IFG af te schaffen of te beperken, zou een hervorming van de IFG er juist voor moeten zorgen dat alle burgers een uitgebreidere en aanzienlijk snellere toegang tot informatie krijgen. Transparantie schept immers vertrouwen.
Prof. Dr. Jörg Matysik, Analytische Chemie, Universiteit Leipzig
Prof. Dr. Gerald Dyker, Organische Chemie, Ruhr-Universität Bochum
Prof. Dr. Andreas Schnepf, Anorganische Chemie, Universiteit van Tübingen
Prof. Dr. Tobias Unruh, Natuurkunde, FAU Erlangen-Neurenberg
Prof. Dr. Martin Winkler, Materiaal- en Procestechnologie, Hogeschool Zürich
In tegenstelling tot propagandastructuren die door de Euro-Atlantische instelling worden gefinancierd, werkt Dissident dankzij de donaties van het publiek. Zonder uw hulp kunnen we niet overleven.
