augustus 21, 2025 2
Foto Credit: https://depositphotos.com/nl
Voordat we ingaan op
de gruwelijke gegevens die eens te meer bewijzen dat deze gemodificeerde
langzaam werkende mRNA-biowapens, ook wel ‘vaccins’ genoemd, toekomstige
generaties genetisch modificeren, zelfs als ze niet rechtstreeks worden
geïnjecteerd met deze EUA-gifstoffen, laten we eerst kort kijken naar de
grimmige statistieken voor de bevolkingsgroepen die deze
ontvolkingsmoordprikken wel hebben gekregen:
Zoals deze Substack
jaren geleden al voorspelde, zal deze trend van invaliditeit, die rechtstreeks
in lijn ligt met de VAIDS-symptomen die zich in toenemende mate manifesteren in
alle leeftijdsgroepen, zelfs in groepen die historisch gezien nooit ziek zijn
geweest met aandoeningen zoals (turbo)kanker, alleen maar erger worden,
schrijft 2ndsmartestguyintheworld.
Laten we nu eens
kijken naar de genveranderende gevolgen van deze moorddadige “vaccins” voor
zowel pasgeborenen als ongeborenen…
door The Ethical Skeptic
Dit vervolg op ons
eerdere rapport, Houston, We Have a Problem, identificeert een nieuw en zeer
verontrustend signaal: overmatige kindersterfte bij baby’s en kinderen die zelf
geen Covid-19 hebben gehad en ook niet zijn gevaccineerd, maar waarvan de ouders
eerder zijn blootgesteld aan mRNA. Het bewijs wijst op twee verwaarloosde
risico’s: teratogene effecten die in de baarmoeder worden doorgegeven en
transgenerationele epigenetische effecten die via de kiembaanbiologie worden
overgedragen. Samen vormen deze een waarschuwing met historische gevolgen voor
nog ongeboren generaties.
We gebruiken
opnieuw de inmiddels onsterfelijke zin van de bemanning van Apollo 13,
“Houston, we hebben een probleem”, als titel van dit artikel, dat een direct
vervolg is op ons eerdere spraakmakende rapport, Houston, we hebben een probleem.
Die eerste analyse was de eerste significante identificatie van de morbiditeit
en mortaliteit in verband met het Covid-19-mRNA-vaccin. Het was een “schot dat
over de hele wereld te horen was” en onthulde een overmatige sterfte door
natuurlijke oorzaken, niet gerelateerd aan Covid, in meerdere ICD-gecodeerde
categorieën die zijn gedocumenteerd in het National Vital Statistics System
(NVSS). Net zoals thalidomide de geneeskunde ooit dwong rekening te houden met
teratogene risico’s, onderstrepen deze bevindingen de ethische noodzaak om
rekening te houden met systemische, bevolkingsbrede schade die alleen aan het
licht kan komen door rigoureuze epidemiologische tracking.
Nu worden we
geconfronteerd met een parallelle erkenning – niet binnen onze eigen generatie,
waarvan de leden het meest aan het vaccin zijn blootgesteld, maar binnen het
domein van onze erfelijke biologie. Het detecteerbare signaal is stroomafwaarts
verschoven en duikt nu op bij onze jongste kinderen: kinderen die noch Covid-19
hebben opgelopen, noch ooit een mRNA-injectie hebben gekregen, maar die toch de
biologische gevolgen van de blootstelling van hun ouders vertonen (in deze
studie circuleerde mRNA-1273 dat intramusculair aan zwangere muizen werd
toegediend, snel in het bloed van de moeder en passeerde binnen 1 uur de
placenta om zich in de foetale bloedsomloop te verspreiden.1)
Dit opkomende
patroon suggereert niet alleen een onmiddellijk farmacologisch effect, maar ook
de verontrustende mogelijkheid van ontwikkelings- en epigenetische overerving –
echo’s van interventies die worden doorgegeven aan levens die daar nooit
toestemming voor hebben gegeven.
Het mRNA-vaccinatieprogramma
– dat onder een imperieuze, behandelingsverbod opleggende noodtoestemming (EUA) haastig is
ingevoerd – brengt twee over het hoofd geziene risicocategorieën met zich mee,
die in dit artikel rechtstreeks aan de orde worden gesteld:2
1. Teratogeen
potentieel (bijvoeglijk naamwoord) — De mogelijkheid van het veroorzaken van
aangeboren morbiditeit of mortaliteit bij foetussen die in de baarmoeder zijn
blootgesteld. Verwijst naar elk middel of elke factor die tijdens de zwangerschap
misvormingen, ontwikkelingsstoornissen of functionele tekorten bij een embryo
of foetus kan veroorzaken. In de context van mRNA-vaccinatie gaat de aandacht
vooral uit naar de overdracht van synthetische mRNA-instructies en de
biologische gevolgen daarvan via de placenta, waar dergelijke blootstelling kan
worden gecodeerd in de ontwikkeling van het embryo en de foetus.
2. Transgenerationeel
/ epigenetisch potentieel (zelfstandig naamwoord) — De mogelijkheid dat
biologische veranderingen in gezondheid, ontwikkeling of ziekterisico optreden
bij generaties die nooit rechtstreeks aan de oorspronkelijke stof zijn
blootgesteld. In tegenstelling tot genetische mutaties ontstaan deze effecten
door erfelijke epigenetische mechanismen — zoals DNA-methylatie, histonmodificatie
of niet-coderend RNA — die de genexpressie over generaties heen veranderen. In
de context van mRNA-vaccinatie gaat de aandacht vooral uit naar de doorgang van
synthetische mRNA-instructies en de biologische gevolgen daarvan via de cyclus
van eierstok-eicel-zygote bij vrouwen, waar blootstelling die invloed heeft op
kiembaancellen kan worden gecodeerd in de embryonale ontwikkeling en
doorgegeven aan nakomelingen.3
Hieronder volgt een
onderzoek van de gegevenssignalen die naar voren komen uit nationale vitale
statistieken en sterftecijfers. Onze aanpak is gebaseerd op methoden uit zowel
de systeemwetenschap als de epidemiologie, waarbij we sterk leunen op een
techniek die centraal staat in onze signaaldetectie: Deviation from
Trend-analyse (DFT-grafieken). Deze methode stelt ons in staat om significante
afwijkingen van lang gevestigde basislijnen te isoleren, waardoor anomalieën
aan het licht komen die bij conventionele jaar-op-jaarvergelijkingen vaak
verborgen blijven.
In plaats van te
vertrouwen op ruwe sterftecijfers – die natuurlijk fluctueren door seizoensinvloeden,
demografische factoren en veranderingen in de diagnostische praktijk – richten
we ons op de vraag of de sterftecurves zelf inflecties vertonen. Een omslagpunt
is een statistisch significante en aanhoudende verandering in de helling,
snelheid of variabiliteit van een traject, die optreedt in samenhang met een
specifieke interventie of gebeurtenis. Om deze analyse te versterken, zullen we
de bevindingen vergelijken met de door de CDC/NCHS zelf gepubliceerde gegevens
(grafiek 1) en ze ook bevestigen aan de hand van ruwe sterftecijfers (grafiek
4).
Door ons te
concentreren op de punten waar de langdurige daling van de zuigelingen- en
kindersterfte werd doorbroken, en door te meten hoe sterk de nieuwe trajecten
afwijken van de verwachte basislijnen, kunnen we signalen opsporen die anders
verloren zouden gaan in de statistische ruis.
De gegevens die in
deze studie zijn gebruikt, zijn geen prognoses of speculatieve schattingen,
maar zijn rechtstreeks ontleend aan de CDC WONDER / NCHS Multiple Cause of
Death-database, waarin alle Amerikaanse overlijdensakten worden geregistreerd.
Voor deze analyse isoleren we de sterfte onder kinderen van 0-4 jaar, sluiten
we sterfgevallen uit die formeel aan Covid-19 zijn toegeschreven (ICD-10 U07.1)
en vergelijken we de waargenomen resultaten met de stabiele benchmarks van vóór
2020 over een periode van 30 jaar (zie grafiek 1).
Deze aanpak stelt
ons in staat om normale jaarlijkse schommelingen te onderscheiden van
buitengewone, aanhoudende afwijkingen – verschuivingen die in de tijd
samenvallen met de introductie van mRNA-vaccinatie onder de vruchtbare
bevolking.
Teratogeen
potentieel
Grafiek 1: Sterfte
onder zuigelingen, pasgeborenen en postneonataal (1995-2023)
Deze grafiek,
afkomstig uit de National Vital Statistics Reports
Volume 74, Number 7 June 10, 2025 Infant Mortality in the United States,
geeft een overzicht van het aantal sterfgevallen onder zuigelingen per 1.000
levendgeborenen over een periode van bijna drie decennia. Tot 2021 vertoonden
de sterftecijfers een gestage dalende trend, als gevolg van vooruitgang in de
zorg voor moeders, neonatale geneeskunde en sociaaleconomische verbeteringen.
De periode vanaf 2021 laat echter een breuk zien in die 30 jaar van consistentie:
in plaats van verder te dalen, verandert de neonatale en postneonatale sterfte
abrupt van een oude trend naar een geheel nieuwe trend.
Grafiek 1 – National Vital
Statistics Reports Volume 74, Nummer 7, 10 juni 2025 Kindersterfte in de
Verenigde Staten – de periode na de Covid-19-mRNA-vaccinatie vertoont een breuk
in een 30-jarige consistentie: in plaats van verder te dalen, verandert de
neonatale en postneonatale sterfte abrupt van een oude trend naar een geheel
nieuwe trend. (Opmerking: de termdefinities, de afbakening van mRNA-vaccinatie
en de stippellijnen zijn door de auteur van dit artikel toegevoegd)
De verticale
markering geeft de introductie aan van mRNA-vaccinatie bij niet alleen
aanstaande moeders, maar ook bij toekomstige moeders, in de. De verstoring van
het verloop valt samen met deze interventie, wat wijst op mogelijke teratogene
invloeden. Hoewel een tijdelijk verband geen bewijs is voor een mechanisme,
verdient de omkering van decennialange vooruitgang kritische aandacht.
Transgenerationeel
/ epigenetisch potentieel (vaccinatiegeneratie)
Grafiek 2 & 3:
Alle natuurlijke doodsoorzaken in de vaccinatiegeneratie (leeftijd 0-4)
Hier worden de
afwijkingen van de verwachte basisdoodcijfers weergegeven voor kinderen geboren
na vaccinatie van de moeder en de kandidaat-moeder. Het voortduren van deze
afwijking tot ver in een periode waarin meer dan 90% van de Amerikaanse
bevolking was gestopt met verdere mRNA-vaccinatie, suggereert dat het effect
niet beperkt blijft tot blootstelling tijdens de zwangerschap. Het wijst
veeleer op een effect dat is overgedragen van eerdere vaccinatie bij vrouwen
die later zwanger werden, wat erop wijst dat het risico verder reikt dan
blootstelling tijdens de zwangerschap en ook geldt voor vrouwen die alleen maar
van plan zijn om in de toekomst zwanger te worden.
De gegevens,
afkomstig van CDC WONDER, sluiten alle sterfgevallen uit die rechtstreeks aan
Covid-19 kunnen worden toegeschreven. De korte piek die eind 2019 en begin 2020
zichtbaar is, weerspiegelt een dry-tinder-effect – een
stijging van de sterfte onder reeds kwetsbare bevolkingsgroepen – die optrad in
een periode waarin het virus nog niet officieel was gedetecteerd of nog niet
werd erkend als zijnde aangekomen in de VS.
Grafiek 2 – Alle natuurlijke doodsoorzaken in de leeftijd van 0
tot 4 jaar (kinderen van moeders die op enig moment zijn gevaccineerd) – in
deze cohort zijn in totaal 18.565 extra sterfgevallen opgetreden, wat neerkomt
op een afwijking van 76,7% ten opzichte van de historische trend in deze
categorie sterfte. In tegenstelling tot de smallere categorieën voor
zuigelingen in grafiek 1, omvat deze grafiek alle geboorten die plaatsvonden na
de introductie van de mRNA-vaccinatie. Opvallend in de gevoeligheidsanalyse:
wanneer de cohort met één jaar wordt uitgebreid (leeftijd 5), blijft de grafiek
in wezen ongewijzigd, wat aantoont dat het effect specifiek beperkt is tot de
generatie waarvan de moeders eerder aan het mRNA-vaccin zijn blootgesteld. Met
andere woorden, dit is geen legacy-effect van Covid-19.
Methoden en overwegingen met
betrekking tot de gegevens
Het belangrijkste
signaal: een omslagpunt in week 14 van 2021, onmiddellijk na
de massale vaccinatie van volwassenen in de vruchtbare leeftijd. Vanaf dat
moment stijgt de totale sterfte onder 0- tot 4-jarigen gestaag, tot een
afwijking van σ = 24, ofwel 18.565 extra sterfgevallen (76,7% boven de
basislijn). De stijging is geen willekeurige ruis, maar is systemisch en komt
voor in meerdere morbiditeitscategorieën. Van significant en onheilspellend
belang is dat bij het uitvoeren van een differentiële samenvattende query per
tijdsperiode op basis van de Wonder-gegevens, deze ICD-groepsdynamiek dezelfde
dynamiek weerspiegelt als de impact van het mRNA-vaccin bij volwassen primaire
ontvangers:
Oversterfte brede
ICD-groepering (parallelle stijging van sterfte onder gevaccineerde
volwassenen):
1. Nierfunctie (+135%)
2. Meningitis (+112%)
3. Virus- en
bloedvergiftigingsgevoeligheid (+90%)
4. Lever-/spijsverteringsstoornissen
(+82%)
5. Ademhalingsstoornissen
(+54%)
6. Aangeboren
afwijkingen (+51%)
7. Hart- en
longaandoeningen (+38%)
8. Zenuwstelsel/epilepsie
(+37%)
Grafiek 3 – Oversterfte in brede ICD-groepen – gerangschikt naar verschillen in het aantal sterfgevallen vóór en na de uitrol van de vaccinatie. De hier gepresenteerde cijfers voor 2023/24 zijn om verschillende redenen nog voorlopig. De sterftecijfers voor de afgelopen zes maanden zijn nog niet meegenomen en ICD R00–R99 (Overige onbepaald en niet gespecificeerde doodsoorzaken) is opgenomen omdat ongeveer de helft van die categorie nog wacht op herindeling in specifieke ICD-codes voor 2023/24. Bovendien is deze analyse gebaseerd op de codering van de onderliggende doodsoorzaak (UCoD) in plaats van de meervoudige doodsoorzaak (MCoD) om dubbele registraties te voorkomen. Al deze factoren samen betekenen dat de totalen voor 2023/24 vrijwel zeker een onderschatting zijn van de werkelijke omvang van de oversterfte in deze periode. Maar zelfs in deze conservatieve vorm blijven de cijfers alarmerend hoog in vergelijking met de referentie voor 2018/19, met name in een sterftecohort dat eerder een opvallende daling van 30 jaar had laten zien. De ranglijst zelf blijft echter voorlopig geldig als weerspiegeling van de relatieve impact binnen de verschillende categorieën van doodsoorzaken.
Deze ICD-groepen
zijn goed voor 7.600 sterfgevallen, oftewel 41% van de oversterfte die in
bovenstaande grafiek 2 is vastgesteld. De impact op de nog ongeborenen is dus
niet beperkt, maar wijdverbreid en strekt zich uit over meerdere fysiologische
domeinen. Een dergelijk patroon komt meer overeen met erfelijke of tijdens de
zwangerschap ingeprente kwetsbaarheden dan met geïsoleerde afwijkingen, wat
wijst op epigenetische verstoring of kiembaanmodificatie. Dit is niet alleen
een teratogeen effect op één kind, maar een generatie-echo die weerklinkt bij
duizenden.
Het feit dat deze
gegevens parallel lopen met verhoogde sterftecijfers bij
volwassenen die met mRNA zijn gevaccineerd, is
bijzonder verontrustend.
Grafiek 4: Wat is
een inflectie (DFT-grafiek)?
Een inflection is
een duidelijke (een discrete bijdrage die abrupt, beperkt, uitgesproken en
definitief is), statistisch significante en aanhoudende verandering in de
onderliggende dynamiek van een reeks gegevens – zoals de richting, snelheid of
variabiliteit ervan – die optreedt in temporele associatie met een opvallende
datum, mechanisme of gebeurtenis. De sterftecijfers waren al lang aan het
dalen, maar na 2021 keerde de trend plotseling om.
Deviation-from-Trend (DFT)-analyse
verwijdert seizoensgebonden schommelingen en achtergrondvariaties om het
onderliggende signaal te onthullen. Deze methode wordt veel toegepast in
sectoren die worden gekenmerkt door sterke seizoensgebondenheid, zoals de prognose
van consumptiegoederen, waar ze wordt gebruikt om plotselinge verschuivingen in
de vraag te detecteren die verborgen zijn onder voorspelbare vakantie- of
terug-naar-schoolcycli, en is even waardevol in sterftecijferanalyse. Hier legt
het de opkomst van de sterftepiek onder de “vaccinatiegeneratie” bloot als een
duidelijke breuk met eerdere patronen. Zonder DFT kunnen dergelijke afwijkingen
worden verhuld door middeling, lineaire regressie of annualisering – technieken
die het signaal afvlakken en uitnodigen tot gemakkelijke afdoening als
“willekeurige ruis”, een tactiek die maar al te vaak wordt gebruikt door
agenda-gedreven verdedigers van het farmaceutische narratief.
Grafiek 4 – Ombuiging in alle natuurlijke doodsoorzaken in de leeftijd van 0 tot 4 jaar (geboren uit moeders die op enig moment zijn gevaccineerd) – vertoont een duidelijke scheiding in week 14 van 2021, net als honderden andere afwijkingsgrafieken (DFT) die we hebben gepubliceerd.
Conclusie
Zoals we in eerdere analyses van systemische
schade hebben vastgesteld, blijven dergelijke morbiditeits- en
mortaliteitsgevallen zelden beperkt tot ‘zeldzame voorvallen’; na verloop van
tijd manifesteren ze zich in de hele populatie van ontvangers, zij het in
verschillende mate van ernst. Zo leidde blootstelling aan asbest niet bij elke
werknemer tot mesothelioom, maar geen enkele blootstelling bleef zonder
gevolgen: sommigen leden aan ademhalingsproblemen, anderen aan chronische
ontstekingen en weer anderen aan terminale ziekten.
Onkwetsbaarheidsbias
of ‘Red Shirt Fallacy’
Wanneer iemand ten
onrechte aanneemt dat letsel alleen kan voorkomen bij een beperkte groep
personen (degenen die de spreekwoordelijke ‘rode shirts’ van Star Trek dragen)
en niet bij hemzelf.
Op dezelfde manier
roept het hier gepresenteerde bewijs twee problemen met historische gevolgen
op:
Teratogeniteit — De
sterftecijfers van zuigelingen, pasgeborenen en kinderen – die geen van allen
waren blootgesteld aan Covid-19 of het mRNA-vaccin – zijn na decennia van
gestage daling omhoog gegaan, wat samenvalt met de massale introductie van mRNA-vaccinatie
bij zowel aanstaande als toekomstige moeders.
Intergenerationeel
effect — Kinderen die na de introductie zijn geboren, vertonen
aanhoudende oversterfte op meerdere fysiologische gebieden, een patroon dat
consistent is met systemische biologische verstoring. Het is alarmerend dat
deze effecten een weerspiegeling zijn van de verstoringen die zijn
gedocumenteerd bij volwassenen die rechtstreeks het Covid-19-mRNA-vaccin hebben
gekregen.
Opgemerkt moet
worden dat TES de eerste analist was die met succes zowel signalen van
oversterfte door natuurlijke oorzaken buiten Covid-19 als signalen van
oversterfte door kanker heeft geïdentificeerd met behulp van hetzelfde
analytische kader – bevindingen die nu algemeen worden erkend in gangbare
datasets. Deze staat van dienst onderstreept dat de hier gebruikte methode niet
speculatief of af te doen is, maar een beproefde aanpak voor het opsporen van
signalen.
Deze signalen
vragen om onmiddellijk, transparant en onverschrokken onderzoek. Ze negeren is
niet alleen het ontkennen van de gegevens, maar ook roekeloos gokken met de
gezondheid van zowel de levenden als de nog ongeborenen.
Copyright ©
2025 vertaling door Frontnieuws.
