rsz cbdc 1Het is duidelijk dat eigenlijk helemaal niemand zit te wachten op de invoering van de beruchte CBDC.

Ondanks dat wordt het toch ingevoerd en dus moeten er heel goede redenen voor zijn.
Zoals het er nu voorstaat, heeft de samenleving geen enkele behoefte aan de invoering van een CBDC en toch zullen we daar mee te maken krijgen.

Dit, omdat de engnekken in de achtergrond dingen doen en invoeren die ons allemaal en armer zullen maken en een digitale slaaf die straks nergens kan gaan en staan en niets kan doen zonder dat de overheid precies op de hoogte is.

In dat kader zien zij de CBDC als een heel nuttig instrument en bovendien een instrument waarmee de burger gestuurd kan worden.
Bovengenoemd artikel, geschreven door Arno Wellens, behandelt de op handen zijnde invoering van de digitale euro (ook wel Central Bank Digital Currency of CBDC genoemd).

Wellens vraagt zich af waarom de Europese Centrale Bank (ECB) doorgaat met dit project, ondanks een duidelijk gebrek aan interesse of behoefte bij burgers.

Het stuk is gebaseerd op een uitzending van het programma Current Ratio, waarin acht kritische vragen over CBDC worden gesteld.

Een recente enquête van de ECB onder toekomstige gebruikers toont aan dat er geen behoefte bestaat aan een digitaal betaalmiddel zonder spaarfunctie. Burgers geven aan dat bestaande digitale betaalopties (zoals bankapps en betaalkaarten) al voldoende zijn, inclusief de mogelijkheid om te sparen.

Desondanks is de digitale euro in oktober 2025 een realiteit geworden. Wellens benadrukt dat "niemand" dit wil, en vraagt zich af waarom de ECB dit toch doordrukt.

CBDC is digitaal geld dat rechtstreeks door centrale banken wordt uitgegeven, naast contant geld en bestaande digitale betaalmiddelen.

Het creëert een extra bron van geld, wat de totale geldhoeveelheid kan vergroten en mogelijk ten koste gaat van andere betaalmiddelen.

Waarom willen centrale banken dit?

De belangrijkste motivatie voor centrale banken, waaronder de ECB, is de mogelijkheid om negatieve rente toe te passen. Op contant geld kan geen negatieve rente worden berekend, maar op CBDC – dat bewust geen spaarfunctie heeft – wel.

In tijden waarin de rente bijna nul is, kan de ECB burgers dus dwingen meer uit te geven in plaats van te sparen, om de economie te stimuleren.

Voor de invoering is een digitaal identificatiesysteem (zoals een digitaal paspoort of inlogmiddel) nodig, zodat banken en centrale banken precies weten hoeveel geld elke burger heeft.

Contant geld is het meest anonieme betaalmiddel. Als cash verdwijnt ten gunste van CBDC, heeft dit grote gevolgen voor de privacy.

Digitaal geld is inherent programmeerbaar (bijvoorbeeld om uitgaven te beperken of te sturen), hoewel centrale banken dit aspect momenteel vermijden om het project niet impopulair te maken. Programmeerbaarheid zou ook de winstgevendheid van de ECB kunnen schaden, omdat de bank verdient aan zowel contant geld als CBDC.

In Nederland wil de Tweede Kamer geen digitaal paspoort (wat essentieel is voor CBDC), maar de ECB wel. De auteur stelt dat Nederland geen echte parlementaire democratie meer is: de Tweede Kamer en de kiezer zijn irrelevant geworden op dit terrein.

De minister van Financiën heeft geen zeggenschap over geldzaken, wat de democratische controle ondermijnt.

De ECB negeert de enquête-resultaten en de burgerwensen, en pusht CBDC door om meer controle te krijgen over de economie (via negatieve rente) en geldstromen. Dit gaat ten koste van privacy, anonimiteit en democratische invloed.

Wellens ziet het als een ongewilde ontwikkeling die vooral de belangen van centrale banken dient, niet die van burgers.