Pandemie, macht en geld!
Voor een rechtbank in Nederland, namelijk de Rechtbank Noord-Nederland, is een procedure gestart die veel verder gaat dan een juridische kwestie. In wezen gaat het om de evaluatie van het mondiale COVID-19-beleid, de economische gevolgen daarvan en de vraag of overheidsmaatregelen systematisch zijn misbruikt om politieke en financiële belangen door te drukken. Een centrale getuige in deze procedure is Catherine Austin Fitts, wier verklaring nu internationaal de aandacht trekt.
De rechtbank heeft ermee ingestemd de zaak te behandelen als een mogelijke precedentzaak. In de aanklacht worden ernstige beschuldigingen geuit: onderdrukking van wetenschappelijke debatten, dwangmaatregelen, misleiding van het publiek en langdurige schade aan de gezondheid en de samenleving. Vanwege de omvang en reikwijdte van de beweerde gevolgen wordt zelfs gesproken over misdaden tegen de mensheid, bericht Uncutnews.
Wie is Catherine Austin Fitts?
Catherine Austin Fitts is financieel analist, publicist en voormalig hooggeplaatst ambtenaar bij de Amerikaanse overheid. Ze was adjunct-staatssecretaris bij het Amerikaanse ministerie van Volkshuisvesting onder de regering van Bush senior en daarvoor partner en bestuurslid van de investeringsbank Dillon, Read & Co. op Wall Street. Tegenwoordig is ze uitgever van het “Solari Report”, een analyseplatform voor financiële systemen, overheidsfinanciën en machtsstructuren.
Al meer dan twee decennia houdt ze zich bezig met onregelmatigheden in de Amerikaanse federale begroting, met name met zogenaamde “ontbrekende” of onduidelijk geboekte overheidsuitgaven ter waarde van biljoenen dollars.
De kernboodschap voor de rechtbank
In haar verklaring verklaarde Fitts dat de pandemie niet in de eerste plaats een gebeurtenis op het gebied van gezondheidsbeleid was, maar een massaal misbruik van gezondheidsbeleid om economische en politieke agenda’s door te voeren. Ze schetste een ontwikkeling die al lang voor 2020 begon.
Volgens Fitts verdwenen al vanaf het begrotingsjaar 1998 miljarden en later biljoenen dollars uit Amerikaanse federale rekeningen. Tot 2015 liep dit bedrag op tot ongeveer 21 biljoen dollar. Deze cijfers waren niet gebaseerd op schattingen, maar op officiële financiële rapporten van de Amerikaanse regering. De politieke druk om deze gebeurtenissen openbaar te maken leidde echter niet tot transparantie, maar tot een ommezwaai in de regelgeving.
Met de zogenaamde Federal Accounting Standards Advisory Board Statement 56, aangenomen in 2018, werd het federale autoriteiten feitelijk toegestaan om geheime boekhouding te voeren. Voor Fitts markeert dit een keerpunt: sindsdien is er praktisch geen zinvolle financiële verantwoording meer over grote delen van de overheidsuitgaven.
Pandemie als economisch keerpunt
Fitts brengt deze financiële ondoorzichtigheid rechtstreeks in verband met het pandemiebeleid. Volgens haar stond uiterlijk in 2019 vast dat een fundamentele hervorming van het financiële systeem op handen was. Tijdens de bijeenkomst van vooraanstaande centrale bankiers in Jackson Hole zou een zogenaamde “going-direct-reset” zijn besproken, een model voor directe geldcreatie en -distributie waarbij de klassieke bankkanalen worden omzeild.
Toen de pandemie uitbrak, werden binnen de kortste keren biljoenen dollars rechtstreeks in de financiële markten gepompt. Tegelijkertijd werden door lockdowns en maatregelen grote delen van de reële economie, met name kleine en middelgrote ondernemingen, stilgelegd. Het resultaat was een enorme herverdeling: economische vernietiging op lokaal niveau, terwijl grote beursgenoteerde concerns marktaandeel, macht en kapitaal concentreerden.
Volgens Fitts was dit proces geen neveneffect, maar de kern van de strategie. De pandemie zou hebben gediend als politiek en psychologisch dekmantel om maatregelen door te voeren die onder normale omstandigheden op massaal verzet zouden zijn gestuit.
Gezondheidsbeleid en maatschappelijke gevolgen
Voor Fitts weegt het gezondheidsaspect bijzonder zwaar. Ze wees op de stijgende oversterfte, de dalende levensverwachting en de toename van chronische ziekten, ook in de middenklasse. Deze ontwikkelingen sloten aan bij waarschuwingen die ze al jaren voor de pandemie had geuit.
Als financiële tekorten niet openlijk worden aangepakt, zal de druk toenemen om sociale lasten indirect op te vangen door een verkorting van de levensverwachting.
Volgens haar is dat precies wat er is gebeurd. Het gezondheidsbeleid zou zijn geïnstrumentaliseerd, gepaard gaande met propaganda, censuur en het systematisch uitsluiten van kritische wetenschappelijke stemmen.
Waarom deze zaak politiek explosief is
Het belang van de procedure ligt niet zozeer in de afzonderlijke beschuldigingen als wel in het totaalbeeld. Mocht de rechtbank de beschuldigingen inhoudelijk onderzoeken, dan zou voor het eerst de vraag rijzen of het pandemiebeleid op internationaal niveau niet alleen politiek of moreel, maar ook juridisch ter verantwoording kan worden geroepen.
Fitts deed in haar verklaring een uitdrukkelijk beroep op de rechtbanken om de rechtsstaat te verdedigen. Een samenleving die massale leugens, desinformatie en gezondheidsschade accepteert om economische macht te concentreren, kan op de lange termijn niet bestaan.
Of deze procedure daadwerkelijk tot juridische gevolgen zal leiden, is nog onduidelijk. Eén ding is echter duidelijk: de verklaring van Catherine Austin Fitts dwingt ons om de afgelopen jaren niet alleen medisch, maar ook financieel en machtspolitiek opnieuw te evalueren.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
