De beelden aan de Pools-Oekraïense grens (die werden gedeeld op sociale media, alternatieve media en gelukkig zelfs door “Welt TV”, maar niet door de gebruikelijke mainstream pers) zijn wederom een flagrante belediging aan het adres van alle Duitsers: tienduizenden Oekraïners reizen in opperbeste stemming en volkomen ontspannen naar huis voor de feestdagen, terug naar het zogenaamd door oorlog verscheurde land waaruit ze “vluchtten“, meldt Jou Watch.
Bussen, busjes, Oekraïense luxeauto’s, gedeelde shuttles en talloze andere volgeladen voertuigen rijden hun thuisland binnen, dat zogenaamd geteisterd wordt door ontberingen en verwoesting, en veroorzaken recordbrekende files die zich kilometerslang uitstrekken aan de grens. Treinen en vliegtuigen zijn ook zeer gewild en overvol. Het is elk jaar hetzelfde verhaal, zou je kunnen zeggen – maar dit jaar overtreft de terugreis alles, zelfs de maandelijkse ” Flixbus-marathon ” (na de maandelijkse inhouding van hun uitkering en een kort, gedocumenteerd bezoek aan hun door de staat gefinancierde appartement, keren ze terug naar huis).
De brutaliteit om zonder schaamte en openlijk naar het “door oorlog verscheurde land” te reizen om daar de kerstvakantie door te brengen, samenvallend met de recente toekenning van een renteloze, vrijwel niet-terugbetaalbare “lening” van 90 miljard euro, grotendeels gefinancierd met belastinggeld, heeft minder te maken met een gebrek aan empathie dan met cynische minachting voor een naïef Europa, dat als een masochistisch geconditioneerde melkkoe met een gerust geweten kan worden leeggeplunderd, omdat het juist naar deze rol streeft. In tegenstelling tot de “terugkeer” van Syriërs, Afghanen, andere vluchtelingen en asielzoekers naar hun respectievelijke thuislanden, waar ze zogenaamd de dood en vervolging tegemoet gaan, schamen de Oekraïners zich niet eens voor de daaruit voortvloeiende publieke perceptie – geheel volgens het motto: niemand gelooft toch meer in het sprookje van een vernietigingsoorlog, en wie dat wel doet, verdient het om geplunderd te worden.
Door burgers gefinancierde files
Geen enkel land ter wereld is zo gemakkelijk voor de gek te houden en te misleiden als Duitsland. Ondanks recordhoge belastinginkomsten zijn we zelf failliet; slechts een fractie van wat steeds minder productieve leden van de samenleving moeten afstaan aan een steeds groter wordende, bureaucratische en inefficiënte staat, vloeit daadwerkelijk terug naar essentiële overheidsfuncties. Alleen de nog bestaande, zij het afnemende, schijn van vroegere welvaart verbergt het ongebreidelde verlies aan inhoud op elk niveau. En desondanks vindt de grootste intellectuele achteruitgang van de bevolking openlijk en schaamteloos voor onze ogen plaats. Parasitaire ziekteverwekkers vernietigen ons letterlijk allemaal, terwijl politici de systematische uitbuiting van alle wettelijke garanties voor behoeftigen – asiel, aanvullende bescherming en basis sociale zekerheid – tolereren, garanties die oorspronkelijk bedoeld waren voor totaal andere situaties.
Iedereen weet wat hier aan de hand is. Iedereen ziet het, iedereen begrijpt het. Maar we willen goed zijn, beter, de beste. Morele wereldkampioenen. En zo zorgt een web van leugens en alomtegenwoordige zelfbedrog ervoor dat de schijnvertoning doorgaat. En niemand durft zich openlijk uit te spreken, laat staan ertegen in opstand te komen, omdat ze de verwachte sociale en professionele gevolgen vrezen. Toch is de realiteit glashelder voor ieders ogen: net zoals de meeste mensen die in dit land een uitkering ontvangen geen recht hebben op asiel volgens de Grondwet, zo zijn Oekraïne, Syrië en vele andere landen van herkomst ook geen veilige landen van herkomst. Van oorlogsvluchtelingen die vakantie vieren in hun thuisland tot lokale arbeiders die nog nooit een Duitse soldaat hebben gezien en toch hun tweede vrouw mogen meenemen: de bespotting van het overduidelijke is systematisch.
De meeste Oekraïners zijn naar Rusland gevlucht!
Dit is de enige manier om te verklaren waarom dit land vrijwillig recordbedragen blijft betalen – recentelijk zelfs mede gefinancierd met schulden, met Duitsland als permanente garant – aan een uiterst corrupt regime in wiens oostelijke deel een ondoorzichtige oorlog woedt, die het zelf aanzienlijk heeft helpen uitlokken, en die al bijna vier jaar voortduurt, of in ieder geval formeel nog steeds voortduurt. Het feit dat verreweg de meeste Oekraïense oorlogsvluchtelingen naar Rusland zijn gevlucht (!) toont al de complexiteit en dubbelzinnigheid van dit conflict aan; de Russischsprekende inwoners van de Donbas zijn inderdaad het meest getroffen door de oorlog, en zij zijn het die overwegend naar het land van de agressor zijn gevlucht. De “
vluchtelingen” uit de rest van het land, met name uit het westen, meer dan duizend kilometer verderop, komen vaak als deserteurs, pendelaars of opportunisten naar Europa.Ze volgen de gebruikelijke aantrekkingskrachten; sinds Polen in oktober de geldovermakingen heeft stopgezet, stromen grote aantallen jonge Oekraïners naar Duitsland. De redenen zijn voor elke schooljongen duidelijk – toch kijkt onze regering er opzettelijk de andere kant op. En zo overtreft de omvang van de Duitse steun aan Oekraïne alles wat dit land ooit aan een buitenlandse mogendheid heeft betaald (afgezien van de bijdragen van de EU, waarvan een aanzienlijk deel ook wordt gebruikt om de oorlog te verlengen) – zelfs de herstelbetalingen die verschuldigd zijn op grond van het Verdrag van Versailles, met een aanzienlijke marge.
Versailles was een klein stipje in vergelijking.
Maar ditmaal volledig vrijwillig: de 132 miljard gouden mark aan schulden van Versailles, die Duitsland destijds verstikten en volgens de algemeen aanvaarde historische consensus aanzienlijk hebben bijgedragen aan het mislukken van de Weimarrepubliek en de Tweede Wereldoorlog, zouden vandaag de dag overeenkomen met ongeveer 600 miljard Amerikaanse dollar, te betalen over een periode van 75 jaar. In werkelijkheid werden de termijnen in de jaren twintig verlaagd door verdragen over buitenlands beleid, en stopten de betalingen volledig na Hitlers machtsovername, waardoor Duitsland in feite iets meer dan een zevende van de totale schuld in twaalf jaar tijd betaalde, wat neerkomt op slechts 1,5 miljard euro per jaar in de huidige waarde. Alleen al de rentebetalingen voor wat Duitsland nu aan Oekraïne heeft betaald, overtreffen dit bedrag al; dit is slechts een illustratie van de collectieve waanzin die dit land in zijn greep heeft.
De dank voor dit alles bestaat niet alleen uit gouden toiletten, koffers vol contant geld, wapendeals met wereldwijde maffiaclans en corruptieschandalen die tot in Zelensky’s binnenste kring reiken, maar nu ook uit de openlijke bespotting van het publiek. Enerzijds gebeurt dit door de mythe van de heroïsche verdediging van westerse waarden en vrijheid in Oekraïne, een voortdurende strijd om te overleven en tegelijkertijd te vernietigen, die op een onbedoeld verraderlijke en pathetische manier wordt gepresenteerd door de acteurs van het Oekraïense kleptocratische apparaat – meest recentelijk door de voormalige opruiende diplomaat Andrii Melnyk, nu VN-ambassadeur in New York, met de volgende volstrekt schaamteloze tweet:
Melnyk is weliswaar geaccrediteerd als ambassadeur in New York en woont er ook; maar dat betekent niet dat hij wanhopige oproepen tot volharding moet doen tegen de schitterende achtergrond van een wereldstad, oproepen die toch niemand meer serieus neemt. Ook hier ontstaat de indruk van opzettelijke spot en hoon, en zelfs als dat niet de bedoeling was: zeker na de corruptieaanklachten en de dagelijkse indruk die zijn landgenoten in het buitenland wekken, zoals hun recente kerstterugkeer, dat deze oorlog relatief onschadelijk en niet erg gevaarlijk lijkt voor de meeste Oekraïners, is zo’n boodschap ronduit ongepast.
In feite is in grote delen van Oekraïne alles volkomen normaal. Het is een land waar ballingen zonder zorgen naar terug kunnen keren en waar het leven in de uitgaansgebieden gewoon doorgaat, zoals video’s van Oekraïense influencers voortdurend aantonen. Hoe lang zullen met name de Duitsers zich nog laten misleiden? Heel, heel lang – want de zelfopoffering van dit volk, dat van oudsher is getraind in een door verdriet overmand schuldgevoel, kent vrijwel geen grenzen.
Headerafbeelding: Eindeloze files aan de Pools-Oekraïense grens: 24 uur per dag in de rij om het “oorlogsgebied” binnen te komen (Foto: ScreenshotYouTube/WeltTV)
Bron: https://dissident.one/op-weg-naar-huis-voor-kerstmis-de-grote-oekraine-oplichting
2025 is bijna voorbij en Dissident.one heeft uw hulp nodig als Dissident u nog een jaar van onafhankelijk nieuws en analyses wil brengen. Deze site is volledig onafhankelijk, wat betekent dat er geen enkele verplichting is aan een bedrijf of overheidsinstantie. Ik ben alleen afhankelijk van mijn lezers om deze site te ondersteunen. Als u deze updates waardeert en mijn werk wilt ondersteunen, kunt u HIER een donatie van elke grootte sturen.
