11/01/2026
De Mercosur-overeenkomst, een ramp voor het milieu, de gezondheid van Europeanen, boeren en de voedselzekerheid, is zojuist door de EU aangenomen, maar er wordt niet eens over gestemd in het Europees Parlement.
De ambassadeurs van de lidstaten van de Europese Unie zetten door met de onderhandelingen over de vrijhandelsovereenkomst Mercosur. Na jarenlange, complexe onderhandelingen staat de overeenkomst nu op het punt van ondertekening, wat een grote nederlaag betekent voor de Europese boeren en de voedselzekerheid op het hele continent. Voor conservatieven in heel Europa zal de rol van de Italiaanse premier Giorgia Meloni bij de totstandkoming van de overeenkomst herinnerd worden als een bitter verraad, meldt REMIX.
De Europese Commissie keurt dit ook niet op een democratische manier goed en omzeilt, net als bij veel andere onderwerpen, het democratisch gekozen Europees Parlement volledig. De Commissie is van plan “het Europees Parlement buiten de verdere procedure te laten”, waardoor Commissievoorzitter Ursula von der Leyen de bevoegdheid krijgt om de overeenkomst rechtstreeks te ondertekenen.
Hoewel een aanzienlijke coalitie van landen zich tegen de stap verzette – met name Polen, Frankrijk, Ierland, Hongarije en Oostenrijk, terwijl België zich van stemming onthield – slaagden ze er niet in de vereiste “blokkerende minderheid” te bereiken. Italië, ondanks eerdere signalen dat het zich mogelijk bij de oppositie zou aansluiten, schaarde zich uiteindelijk achter von der Leyen, ondanks massale protesten van boeren.
Wat is de EU-Mercosur-overeenkomst?
De overeenkomst creëert een enorme handelszone tussen de EU en de Mercosur-landen Brazilië, Argentinië, Paraguay en Uruguay. Het voornaamste doel is het faciliteren van economische uitwisseling door het verlagen of afschaffen van douanerechten.
Dit creëert een wederzijdse handelsdynamiek: Europese industriële reuzen krijgen toegang tot Zuid-Amerikaanse markten, terwijl Mercosur-landen een manier krijgen om op grote schaal landbouwproducten naar de EU te exporteren.
Deze overeenkomst zal echter een grote ramp betekenen voor Europese boeren en voor de voedselveiligheid.
Europeanen zullen worden blootgesteld aan pesticiden, boeren zullen failliet gaan.
Nu Mercosur vrijwel zeker van kracht wordt, zal er voedsel met enorme hoeveelheden pesticiden die in Europa verboden zijn, Europa binnenstromen. Een documentaire over dit onderwerp, gemaakt door een Frans-Duits team, is van de website verwijderd, maar fragmenten ervan circuleren op sociale media. De film belicht de verschillende bedreigingen.
De documentaire onthult dat Europese bedrijven in 2018 meer dan 80.000 ton pesticiden verkochten die in Europa verboden zijn. Negentig procent van de producten is afkomstig van Europese fabrieken in het Verenigd Koninkrijk, Italië, Nederland, Duitsland, Frankrijk, België en Spanje. Er wordt opgemerkt dat verboden chemicaliën zoals atrazine en metolachlor worden gebruikt.
De film, waarvan op het moment van publicatie een kopie beschikbaar is op DailyMotion, is een van de vele nieuwsberichten die de afgelopen jaren tevergeefs alarm hebben geslagen, waaronder Matador, een programma van de Duitse publieke omroep ARD. Een link naar een automatisch vertaalde Engelse versie is hier ook beschikbaar.
In de aanloop naar de overeenkomst schreef het Poolse Europarlementslid Ewa Zajączkowska-Hernik dat de overeenkomst erdoorheen wordt gejaagd en dat zeer belangrijke clausules ontbreken, waaronder bepalingen die de regelgeving en normen tussen Europa en Mercosur in evenwicht brengen.
“En nu een zeer belangrijk stukje informatie voor onze gezondheid: het pakket clausules waarover morgen gestemd zal worden, bevat niet het uiterst belangrijke element van wederkerigheid. Dit zou de Mercosur-landen verplichten om aan dezelfde normen te voldoen als EU-boeren wat betreft het gebruik van pesticiden en antibiotica! Deze overeenkomst zal de gezondheid van de consument direct schaden!”, schreef ze.
Een andere Europarlementariër, Anna Bryłka, schreef dat de overeenkomst buitengewoon gevaarlijk is.
“Het is niet veilig, omdat er geen beschermingsclausules zijn die massale import uit Zuid-Amerika kunnen voorkomen. De beschermingsclausules, waarop de premier zich grotendeels beroept, zijn aanzienlijk verzwakt. Dit betekent dat de voorwaarden waaraan moet worden voldaan om überhaupt een onderzoek te starten naar verstoringen op de landbouwmarkt, naar mijn mening vrijwel onmogelijk te vervullen zijn”, zei ze.
Bryłka heeft ook uiteengezet hoe het gebruik van pesticiden in Zuid-Amerika niet alleen een gezondheidsrisico vormt, maar ook een concurrentierisico voor Poolse boeren.
Bryłka betoogt dat “boeren uit Mercosur-landen voedsel produceren volgens normen die in de EU verboden zijn: andere gewasbeschermingsmiddelen, groeihormonen, gebrek aan echte milieunormen.” Dit dwingt Europese boeren te concurreren met goedkopere producten die binnen hun eigen grenzen wettelijk verboden zijn. Ze typeert de import van voedsel met onbekende normen verder als een “risico voor de gezondheid van miljoenen Europeanen.”
De risico’s zijn enorm. Alleen al in Brazilië zijn maar liefst 3.669 pesticiden toegestaan. De Europese nadruk op “lokaal eten” om de CO2-uitstoot door transport te verminderen, zal een lachertje worden, aangezien voedsel van de andere kant van de wereld vaak goedkoper zal zijn dan lokaal geproduceerde goederen. Europese chemiebedrijven zullen enorme winsten behalen.
De eerdergenoemde documentaire laat zien hoe één Braziliaanse staat de hoogste concentratie “agrotoxiciteit” ter wereld kent. Binnenkort zal dit voedsel op de borden van Europeanen belanden.
“Mato Grosso. Deze Braziliaanse staat is het koninkrijk van de landbouwindustrie. Katoen, rijst, suikerriet, maïs, massale productie van genetisch gemodificeerde sojabonen en recordgebruik van pesticiden. Mato Grosso wint elke wereldwijde competitie op het gebied van agrotoxiciteit. Dat is de term die gebruikt wordt door degenen die het chemische imperium veroordelen. Brazilië staat het gebruik van 3.669 pesticiden toe. Het is een waar Eldorado voor bedrijven, voornamelijk Europese. Producten die op het Oude Continent verboden zijn, worden hier verkocht,” aldus de verteller in de film.
“Het vergiftigde koninkrijk is in de eerste plaats een markt van internationale bedrijven, waaronder drie Europese giganten: het Zwitserse bedrijf Syngenta en de Duitse bedrijven BASF en Bayer, die Monsanto in 2018 hebben overgenomen,” aldus de film.
Verlies van voedselzekerheid
De overeenkomst wordt door velen ook gezien als een bedreiging voor de nationale veiligheid. Bryłka waarschuwt dat afhankelijkheid van import het risico met zich meebrengt van “verlies van voedselsoevereiniteit”, waardoor landen niet in staat zullen zijn om de lokale productie tijdens een crisis te herstellen. Economische rapporten, zoals “Geopolitics on a Plate” van Pekao SA, suggereren dat de Poolse agrovoedingssector de “grootste verliezen in de hele EU” zal lijden. In deze context wordt de landbouw gezien als de “betaalvaluta” in de bredere handelsstrategie van Brussel.
En dat terwijl we het over bescherming tegen klimaatverandering hebben.
Het Europarlementslid wijst ook op een tegenstrijdigheid in het EU-beleid: terwijl Brussel “steeds strengere klimaat- en milieueisen” oplegt aan zijn eigen burgers, opent het tegelijkertijd markten voor landen waar dergelijke normen vrijwel niet bestaan. Uiteindelijk wordt de overeenkomst gepresenteerd als een compromis dat grote industriële economieën bevoordeelt.
Zoals Bryłka concludeert: “Voor Duitsland en de grootste EU-economieën is dit een nieuwe markt en ruimte voor economische expansie. Voor Polen betekent het liquidatie van boerderijen en achteruitgang van dorpen.”
Als u de artikelen van Dissident.one waardeert, kunt u HIER een donatie via de bank doen om de site in de lucht te houden. Of HIER contant via mijn Postbus.
De breed gewaardeerde columns van Ronald Plasterk in de Telegraaf slaan vaak de spijker op de kop. In zijn recente column schreef hij over de ridicule en aanhoudende pogingen van de EU-leiders, om oppositie-commentaar in de vorm van ’tegengeluiden’ in de kiem te smoren.. In zijn ogen vliegt de EU-leiding volledig uit de bocht met het bestrijden van desinformatie..
Dat doen de Russen zeer zeker, en dat is inderdaad treurig, maar dat kan iedere kijker toch bepalen? Waarom zou de tere ziel van de Europese burger beschermd moeten worden tegen Russisch nieuws? Er gebeurt echt niets als de bagger van Poetin ergens gezien zou worden. Het staat dan iedereen vrij om het als propaganda aan te merken.
