De wereldwijde ontwrichtingen die we de afgelopen jaren hebben gezien, worden vaak voorgesteld als een chaotische opeenvolging van gebeurtenissen: een ‘pandemie’, inflatie, energietekorten en oorlog. Het is dan ook geen wonder dat de meeste mensen in de war zijn. Een structurele analyse onthult echter een meer doelbewuste, gecontroleerde afbraak van het sociale contract van de 20e eeuw, schrijft Colin Todhunter.
We zijn getuige van een overgang van een productief kapitalistisch model, dat een gezonde, omvangrijke beroepsbevolking vereiste, naar wat Yanis Varoufakis een techno-feodale orde noemt.
De drijvende kracht achter deze transitie was een wanhopige strategie voor financiële stabilisatie, uitgevoerd naar aanleiding van een volksgezondheidscrisis. Zoals professor Fabio Vighi aangaf, bereikte het mondiale financiële systeem eind 2019 een punt van terminale instabiliteit, wat bleek uit de ineenstorting van de Amerikaanse repomarkt (waar banken elkaar leningen verstrekken).
Door de reële economie lam te leggen met lockdowns, voerden centrale banken massale liquiditeitsinjecties uit om de bank- en financiële sector te redden. Als dat geld in een functionerende economie terecht was gekomen, zou het hyperinflatie hebben veroorzaakt. Door de bevolking thuis te houden, voerde de elite een heimelijke reddingsoperatie uit die de dominantie van de financiële klasse in stand hield ten koste van de productieve middenklasse.
Er moest echter ook een geopolitieke reset plaatsvinden. Decennialang steunde de Duitse economie op drie pijlers: goedkoop Russisch gas, hightechexport naar China en een Amerikaanse veiligheidsparaplu. Tegen eind 2025 zijn alle drie verzwakt. Zoals professor Michael Hudson opmerkt, was de ‘sabotage’ van de Nord Stream-pijpleidingen een structurele noodzaak voor de westerse financiële elite.
Als Duitsland de integratie met Rusland en China had voortgezet, zou het een machtspool hebben gecreëerd die onafhankelijk is van de Amerikaanse dollar. Het conflict in Oekraïne diende een doel: het leidde ertoe dat Duitsland de Russische pijpleidinggasvoorziening verving en gedwongen werd tot een enorme uitbouw van de infrastructuur voor vloeibaar aardgas (LNG) en de afhankelijkheid van LNG uit de VS. In tegenstelling tot pijpleidinggas moet LNG sterk worden afgekoeld, vervoerd en opnieuw vergast, een proces dat inherent 3 tot 4 keer duurder is.
Het gevolg is dat de Duitse industriële productie in 2025 op het laagste niveau ligt sinds de jaren negentig. Zware industrieën zoals BASF (chemie) en ThyssenKrupp (staal) verplaatsen hun productie naar de VS of China. Tegelijkertijd transformeert Duitsland zich van een industriële grootmacht door in te zetten op het creëren van banen in sectoren zoals groene energie (waaronder de ontwikkeling tot ‘waterstofhub’), halfgeleiders en micro-elektronica, robotica en biotechnologie, en investeert het kapitaal in een jaarlijks defensiebudget van € 150 miljard.
Tegelijkertijd, terwijl Duitsland instort, floreert de City of London dankzij de wereldwijde volatiliteit. De City is onder andere het wereldwijde centrum voor oorlogsrisicoverzekeringen en energiehandel. Wanneer een pijpleiding wordt vernietigd of een strategisch belangrijke scheepvaartroute wordt bedreigd, verdrievoudigt de prijs van een oorlogsrisicoverzekering. De Londense verzekeringsmarkt (Lloyd’s) haalt deze ‘risicopremies’ uit de wereldeconomie.
De beursmakelaars in de City beschouwen geopolitieke instabiliteit als een volatiele beleggingscategorie. Zelfs nu Britse huishoudens gebukt gaan onder torenhoge energierekeningen, blijft het financiële centrum winstgevend door rijkdom te onttrekken aan de chaos die het buitenlands beleid mede in stand houdt.
Bovendien heeft de City of London haar positie als onmisbare tussenpersoon in de trans-Atlantische energieketen veiliggesteld. Hoewel het gas fysiek afkomstig is uit de VS en in Europa wordt verbruikt, wordt de financiële en juridische structuur van deze handel vrijwel volledig vanuit Londen beheerd.
Grondstoffenhandelaren en beurzen zoals ICE (Intercontinental Exchange) in Londen hebben recordvolumes gezien in LNG-futures en -derivaten. Dit zijn financiële weddenschappen op de toekomstige gasprijs. Naarmate de volatiliteit toeneemt, schieten de kosten en commissies die door in Londen gevestigde handelaren en clearinghuizen worden geïnd omhoog.
Meer dan 90% van de wereldwijde maritieme verzekeringen, inclusief de gespecialiseerde, dure dekkingen die vereist zijn voor LNG-tankers, wordt afgesloten via Lloyd’s. Door strikte oorlogsrisicopremies te heffen op elk schip dat Europese wateren binnenvaart, legt Londen in feite een particuliere belasting op elke gasmolecule die de verloren Russische pijpleidingaanvoer vervangt.
Dit zorgt ervoor dat, terwijl de Europese industrie worstelt met hoge energiekosten, de financiële bedrijven in de City enorme winsten behalen uit de logistiek van de vervangende energievoorziening.
De structurele herstructurering van economieën leidt natuurlijk tot enorme sociale spanningen. Dit is waar de ‘Russische dreiging’ om de hoek komt kijken. Deze is uitgegroeid tot een allesomvattend intern narratief dat wordt gebruikt om binnenlandse onrust te beheersen en het publiek te mobiliseren om zich achter de vlag te scharen. De boeman vervult een essentiële psychologische functie door de groeiende woede van de armen om te zetten in een patriottische plicht om ontberingen te doorstaan.
Onder dit regime van ‘permanente noodtoestand’ kan elke staking, elk protest of elke vorm van systeemkritiek worden bestempeld als kwaadaardige buitenlandse invloed of ondermijning, waardoor de staat nieuwe, uitgebreide politiebevoegdheden kan gebruiken om interne spanningen te onderdrukken.
Om de omleiding van miljarden aan belastinginkomsten, weg van falende publieke diensten en naar het militair-industriële complex om ‘groei’ te creëren in een falende economie (een wanhopige poging om een instortend neoliberalisme nieuw leven in te blazen – zie hoofdstuk twee hier
), te rechtvaardigen, moet de staat een hoog niveau van existentiële angst in stand houden. In het Verenigd Koninkrijk presenteert de Defensie-industriestrategie 2025 militarisering expliciet als een motor voor groei, waarbij het spookbeeld van een Russische invasie wordt gebruikt om een door de staat gesubsidieerde overdracht van rijkdom aan hightech defensieaannemers te legitimeren.Door een permanente staat van oorlogsvoering te creëren, zorgt de elite ervoor dat een belangrijke pijler van de economie diegene is die direct de staatsveiligheid dient, terwijl de bevolking wordt verteld dat hun slinkende gezondheidszorg en pensioenen een noodzakelijk offer zijn voor het voortbestaan van de natie.
In dit opzicht zien we ook de veranderende status van de mens. In het industriële tijdperk ‘ondersteunde’ de staat de arbeidersklasse door te investeren in de gezondheidszorg en het onderwijs, omdat een gezonde bevolking nodig was om de productie draaiende te houden. Kunstmatige intelligentie, robotica en economische achteruitgang maken een groot deel van deze beroepsbevolking steeds overbodiger.
Omdat het kapitaal de reproductie van arbeid mogelijk niet langer wenselijk of winstgevend vindt, trekt de staat zijn bijdrage terug. Het zichtbare verval in de NHS is het gevolg van doelbewuste desinvestering. (De Britse markt voor particuliere ziektekostenverzekeringen is gestegen tot een recordbedrag van £ 8,64 miljard, een stijging van bijna 14% ten opzichte van een jaar eerder.)
Als een werknemer niet langer nodig is voor de productie, beschouwt de staat de zorgkosten als een ‘niet-rendabele kostenpost’ die moet worden afgeschreven.
Wanneer een bevolkingsgroep niet langer een aanwinst maar een financiële last is, verschuift de focus van de staat van zorg naar het begeleiden van de uitstroom. Het is geen toeval dat er in het Westen steeds vaker wordt gepleit voor de snelle legalisering van euthanasie. Dit verklaart wellicht ook het voorschrijven van midazolam en reanimatieverboden in verpleeghuizen tijdens de coronapandemie. Uit gegevens blijkt dat de Britse overheid begin 2020 enorme hoeveelheden midazolam heeft ingekocht (een voorraad voor twee jaar, in slechts twee maanden).
In 2025 concludeerden officiële effectbeoordelingen dat de legalisering van euthanasie zou leiden tot “aanzienlijke kostenbesparingen” voor de NHS en het staatspensioenstelsel – geschat op maximaal £18,3 miljoen binnen tien jaar, alleen al voor pensioenen. De effectbeoordeling van het wetsvoorstel Terminally Ill Adults (End of Life) (mei 2025) kwantificeerde officieel de impact op uitkeringen en pensioenen. Hierin werd geschat dat de staat na tien jaar ongeveer £27,7 miljoen per jaar zou besparen aan niet-uitbetaalde pensioenen en uitkeringen als gevolg van euthanasie.
Door het versneld uitfaseren van niet-productieve ouderen (wat is er toch gebeurd met de marketingleuze uit het COVID-tijdperk: ‘red oma’?), worden miljarden aan toekomstige pensioenverplichtingen van de staatsbegroting geschrapt.
Wat kunnen we in de toekomst verwachten? We zullen zien hoe de elite het verhaal van een permanente noodsituatie blijft verspreiden onder het mom van de klimaatcrisis en de Russische dreiging, om zo de ideologische discipline te creëren die nodig is om een aangescherpt bezuinigingsbeleid te rechtvaardigen. Ondertussen zullen digitale identiteitsbewijzen en digitale valuta van centrale banken een systeem van totale surveillance creëren. In dit opkomende systeem wordt de burger vervangen door de ‘beheerde onderdaan’, wiens toegang tot de economie afhankelijk is van een sociaal kredietscore.
Bronnen en referenties
Deutsche Bundesbank (Dec 2025): “Current Economic Policy Challenges in Germany.” (Primary data on the contraction of German industrial output and the fiscal burden of energy transition).
Hudson, Michael (2025): American Imperialism in Plain Sight. (On the “Super-Imperialism” of the US dollar and the structural dismantling of European industrial autonomy).
ICE (Intercontinental Exchange) (2025): Global Energy Derivatives Annual Report. (Statistics regarding the surge in LNG futures trading and the financialization of European energy markets).
Law Society of Ireland Gazette (May 2025): “Assisted Dying Will Result in Huge Savings in Britain.” (On the fiscal implications of legalizing MAiD in relation to state pension and NHS cost reductions).
Lloyd’s of London (Nov 2025): “The Geopolitics of Marine Risk.” (On the expansion of war risk premiums and London’s role in underwriting the transatlantic energy corridor).
London Market Group (Nov 2025): “Helping to Secure the Future.” (On the City of London’s strategic positioning within the post-pipeline energy architecture).
Robinson, S. (2020) ‘Supplies of sedative used for COVID-19 patients diverted from France to avoid potential shortages’, The Pharmaceutical Journal, 19 May.
UK Ministry of Defence (2025): Defence Industrial Strategy 2025. (Official policy framing military expansion as a central pillar of the new national economic model).
Varoufakis, Yanis (2024): Technofeudalism: What Killed Capitalism. (The foundational theoretical framework for the shift from profit-based production to rent-based digital extraction).
Vighi, Fabio (2025): Emergency Capitalism. (On the use of systemic “crises” to manage the terminal instability of the global financial system).
World Economic Forum (2025): Global Risks Report. (Data regarding “social fragility” and the management of populations in the age of automation).
Bron: https://dissident.one/land-van-verwarring-de-grote-reset-in-beweging
2025 is bijna voorbij en Dissident.one heeft uw hulp nodig als Dissident u nog een jaar van onafhankelijk nieuws en analyses wil brengen. Deze site is volledig onafhankelijk, wat betekent dat er geen enkele verplichting is aan een bedrijf of overheidsinstantie. Ik ben alleen afhankelijk van mijn lezers om deze site te ondersteunen. Als u deze updates waardeert en mijn werk wilt ondersteunen, kunt u HIER een donatie van elke grootte sturen.
