Het feit dat de westerse pers niet bericht over de indrukwekkende reactie van China op de Amerikaanse ontvoering van de Venezolaanse president Nicolás Maduro en zijn vrouw, betekent niet dat het niet is gebeurd, schrijft Larry Johnson.
Ik vind het volgende artikel op RT (oftewel Russia Today) schokkend:
China heeft de ontvoering en schending van de Venezolaanse soevereiniteit krachtig veroordeeld. Zonder grootschalige gebaren in de stijl van Trump of Macron heeft het land stappen ondernomen omdat het tot de conclusie is gekomen dat de VS de controle over de Venezolaanse olie gebruikt als instrument om de Chinese aanwezigheid in Zuid-Amerika te beteugelen en de snelle, onomkeerbare ontwikkeling ervan te belemmeren.
Enkele uren nadat de ontvoering van president Nicolás Maduro bekend werd, belegde Xi Jinping een spoedvergadering van het Permanent Comité van het Politbureau, die precies 120 minuten duurde. Er waren geen communiqué’s of diplomatieke dreigementen, maar slechts de stilte voor de storm, want deze vergadering activeerde wat Chinese strategen een “geïntegreerde asymmetrische reactie” noemen om te reageren op agressie tegen de partners in het westelijk halfrond, waarbij Venezuela het landingspunt voor Latijns-Amerika vormt in de “achtertuin van de VS”.
De eerste fase van de Chinese reactie begon op 4 januari om 9:15 uur ’s ochtends, toen de Chinese centrale bank discreet de tijdelijke opschorting aankondigde van alle transacties in Amerikaanse dollars met bedrijven die banden hebben met de Amerikaanse defensiesector. Boeing, Lockheed Martin, Raytheon en General Dynamics werden wakker met het nieuws dat al hun transacties met China zonder voorafgaande kennisgeving waren bevroren.
Om 11:43 uur diezelfde dag kondigde de State Grid Corporation of China, die het grootste elektriciteitsnet ter wereld beheert, een technische herziening aan van al haar contracten met Amerikaanse leveranciers van elektrische apparatuur. Dit impliceert dat China zich loskoppelt van Amerikaanse technologie.
Om 14:17 uur kondigde China National Petroleum Corporation, ’s werelds grootste staatsoliebedrijf, de strategische reorganisatie van zijn wereldwijde aanvoerroutes aan. Dat betekent dat het energiewapen opnieuw is geactiveerd, wat op zijn beurt leidt tot het opzeggen van olieleveringscontracten met Amerikaanse raffinaderijen ter waarde van 47 miljard dollar per jaar. Deze olie, die voorheen aan de oostkust van de VS werd geleverd, wordt nu omgeleid naar India, Brazilië, Zuid-Afrika en andere partners in het mondiale Zuiden. Dit zorgde ervoor dat de olieprijzen in één handelsdag met 23 procent stegen.
In een andere trein voerde de China Ocean Shipping Company, die ongeveer 40 procent van de wereldwijde maritieme transportcapaciteit beheert, een zogenaamde optimalisatie van operationele routes uit. Dit betekent dat Chinese vrachtschepen Amerikaanse havens zijn gaan mijden: Long Beach, Los Angeles, New York en Miami, die voor hun toeleveringsketens afhankelijk zijn van Chinese maritieme logistiek, verloren plotseling 35 procent van hun normale containervervoer – een ramp voor Walmart, Amazon, Target en anderen. Deze bedrijven, die voor de import van in China geproduceerde producten naar Amerikaanse havens afhankelijk zijn van Chinese schepen, zagen hun toeleveringsketens binnen enkele uren gedeeltelijk instorten.
Ik ga ervan uit dat het rapport accuraat is. Als dat zo is, toont dit aan dat China zeer goed voorbereid is om harde onderhandelingen met de VS aan te gaan, terwijl het tegelijkertijd een kalme façade ophoudt. Er is nog één paragraaf die ik wil delen:
De kroning vond plaats op 5 januari, toen Peking het financiële wapen in werking stelde: het Chinese grensoverschrijdende interbancaire betalingssysteem (CIPS) kondigde aan dat het zijn operationele capaciteit zou uitbreiden om elke wereldwijde transactie te omvatten die het door Washington gecontroleerde SWIFT-systeem wil omzeilen. Dat betekent dat China de wereld een volledig functioneel alternatief voor het westerse financiële systeem heeft geboden. … De reactie was onmiddellijk en massaal: in de eerste 48 uur na de ingebruikname werden transacties ter waarde van 89 miljard dollar afgewikkeld. Centrale banken uit 34 landen openden operationele rekeningen in het Chinese systeem, wat een versnelde de-dollarisering betekent van een van de belangrijkste financieringsbronnen in de VS.
CIPS is een potentieel zeer krachtig nieuw instrument in de financiële infrastructuur van de BRICS-landen, die zich voor onze ogen ontwikkelt. Het feit dat SWIFT afhankelijk is van verouderde technologie – verouderd in de zin dat het niet-digitaal is en niets meer is dan een achterhaald, gesloten e-mailsysteem dat relevant was in de jaren negentig, maar nu wordt overschaduwd door het digitale tijdperk – is zorgwekkend.
De Amerikaanse poging om tarieven als politiek drukmiddel te gebruiken om landen te dwingen hun beleid te veranderen, maakt de snellere ontwikkeling van een financiële infrastructuur mogelijk die de VS niet kan controleren. Trump en zijn ouderwetse adviseurs leven nog steeds in de waan dat de VS en het dollarreservesysteem onvervangbaar zijn. Er zijn een aantal feiten die de meeste Amerikanen niet begrijpen: 1) steeds meer landen dumpen dollars en kopen edelmetalen, terwijl ze handel drijven in hun eigen valuta, 2) de VS zijn overmatig gefinancierd, de schulden lopen uit de hand en er is geen snelle oplossing om de VS opnieuw te industrialiseren.
Als u de artikelen van Dissident.one waardeert, kunt u HIER een donatie via de bank doen om de site in de lucht te houden. Of HIER contant via mijn Postbus.
