22/01/2026

De nieuwe minachting die Trump toont voor de Franse president, die hem benaderde met het voorstel voor een G7-top in Parijs, is op meerdere vlakken zorgwekkend. Maar het lijkt ook het einde van de NAVO en de bevroren speciale relatie tussen beide landen in te luiden, schrijft Martin Jay.
In de politiek zijn er maar weinig zekerheden, maar we kunnen er nu gerust van uitgaan dat president Emmanuel Macron Donald Trump nooit meer een privébericht zal sturen. Deze buitengewone episode – Trump die het bericht op sociale media plaatste en vervolgens de Franse leider bespotte – heeft schokgolven veroorzaakt in Europese hoofdsteden en is op meerdere vlakken veelzeggend.
Voor Macron en Frankrijk getuigt dit van een nieuw niveau van schaamteloze minachting, wat zijn resterende politieke kapitaal verder zal uithollen en veel Franse commentatoren ertoe zal brengen zich af te vragen of Amerika überhaupt nog een bondgenoot is.
Voor de rest van Europa zijn de boodschap en de vernederende ontvangst ervan veelzeggend. Ze laten zien dat Trump de EU-landen als potentiële partners in zijn bredere visie voor Amerika heeft opgegeven. Macrons tekst las als een smeekbede, waarin hij een G7-bijeenkomst op het laatste moment en een speciaal diner voorstelde – compleet met de pracht en praal die Trump in Londen genoot. Twee hoofdpunten in de boodschap onthullen de kern van de Europese zorgen: Groenland en Iran. Hebben Europese leiders betrouwbare inlichtingen gezien die erop wijzen dat Trump dicht bij een grote aanval op Iran staat? Waarschijnlijk wel. Denken ze dat hun diplomatieke vaardigheden die van Trumps adviseurs kunnen overtreffen om hem ervan af te praten, gezien de ondenkbare gevolgen van een Iraanse vergeldingsaanval? Ook waarschijnlijk wel.
Toch interpreteren ze Trumps karakter en motieven verkeerd. Macron is niet de enige die ’s nachts pathetische berichten verstuurt nadat zijn diplomatieke corps zijn beperkingen heeft laten zien. Trump schreef onlangs aan de Noren, klagend over het feit dat ze hem geen Nobelprijs voor de Vrede hadden toegekend en insinuerend dat hij minder geneigd zou zijn vredesinspanningen te leveren zonder hun waardering – en beweerde daarbij ten onrechte acht oorlogen wereldwijd te hebben voorkomen.
De waarheid is dat Trump genoeg heeft van het onderhouden van relaties die hem nergens brengen. Het lekken van dergelijke berichten zal er alleen maar voor zorgen dat EU-leiders terughoudend worden om contact met hem op te nemen – precies wat hij wil nu hij zijn meest radicale ideeën doorzet, met name Groenland en, wellicht, Iran.
Deze twee zetten, net als Macrons boodschap, onderstrepen een punt dat weinig EU-leiders willen accepteren: de Verenigde Staten zijn verre van een bondgenoot als ze in hun eentje doorgaan met regimeverandering in Iran en een invasie van Groenland. Recente troepenuitzendingen door EU-landen naar het Noordpoolgebied bevestigen deze zorg. Sommigen vragen zich zelfs af: zouden Europeanen in oorlog kunnen raken met de VS? Trumps reactie is al even verontrustend: importheffingen voor degenen die zich tegen hem verzetten. Een patstelling in Groenland bewijst dat zijn insinuaties aan Noorwegen – dat hij bereid is de NAVO te ontmantelen om Amerikaanse belangen te dienen – zeer reëel en ronduit verontrustend zijn voor Europa.
De gelekte tekst onderstreept dus een uniek en huiveringwekkend punt: Amerika is niet langer een vriend of bondgenoot en zou onder de regering-Trump zelfs een vijand kunnen worden. Met andere woorden, alle zekerheden zijn verdwenen en de EU moet nu een NAVO zonder de VS overwegen. Dit idee is niet zo vergezocht als het klinkt. In Afghanistan in 2007 vertelden hoge Amerikaanse officieren me dat Amerika 8.000 soldaten had die “niet verbonden” waren aan de door de NAVO geleide ISAF-missie. “Voor het geval de zaken een beetje uit de hand lopen”, legde een generaal uit. Hij bedoelde dat de VS een dubbele commandostructuur hanteerden voor het geval NAVO-partners de Amerikaanse dominantie zouden betwisten. Misschien is dit de toekomst voor Europeanen – die ongetwijfeld het oude concept van een “EU-leger” weer zullen oprakelen slechts enkele uren nadat de berichten over de uitwisseling tussen Macron en Trump zijn gepubliceerd.
Macron begrijpt de volledige betekenis hiervan wellicht niet. De misleide leider denkt dat hij namens de hele EU spreekt, zelfs wanneer dergelijke acties hem publiekelijk in diskrediet brengen. Maar hij is niet de enige. Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en Duitsland hebben in hun hele geschiedenis nog nooit zulke zwakke, pathetische leiders gehad. We bevinden ons op een nieuw dieptepunt, en Trump is maar al te blij om ons daaraan te herinneren.
Een aantal nieuwe zekerheden dienen zich nu aan: de ondergang van de NAVO, met de VS als belangrijkste partner, is vrijwel onvermijdelijk. Dit zou een vertrouwenscrisis in het hele EU-project kunnen veroorzaken, waarbij Duitse extreemrechtse groeperingen voor het eerst openlijk oproepen tot een vertrek van Duitsland uit het Brusselse blok. Een handelsoorlog is ook waarschijnlijk, met verhoogde Europese importheffingen op Amerikaanse goederen, en een pragmatischer verhaal over Oekraïne zou wel eens centraal kunnen komen te staan. De afgelopen dagen hebben meer EU-leiders opgeroepen tot dialoog met Rusland – Macrons tekst zinspeelde hier ook op – waardoor de oorlog in Oekraïne een instrument zou kunnen worden voor Europa om de nieuwe crisis met de VS naar eigen inzicht te beslechten.
Velen zullen concluderen dat Trump op zijn best een oude man in crisis is – of op zijn slechtst iemand die zijn verstand aan het verliezen is.
Bron: https://dissident.one/de-tekst-die-de-navo-brak-een-kijkje-in-trumps-vernedering-van-macron
Als u de artikelen van Dissident.one waardeert, kunt u HIER een donatie via de bank doen om de site in de lucht te houden. Of HIER contant via mijn Postbus.



