Zo zien de bergen in Wales er nu uit… Een stroom afval die kilometers ver zichtbaar is.
Een Welshe boerin is diep geschokt door een enorme illegale afvalstorting die het historische landgoed van haar familie op de berg Bwlch heeft veranderd in een uitgestrekte rivier van afval, die tot wel acht kilometer verderop zichtbaar is. Het is wederom een grimmig voorbeeld van hoe het ooit ongerepte Britse platteland wordt verwoest door roekeloze criminelen die misbruik maken van de zwakke handhaving, schrijft Steve Watson.
Deze recente schande in Treorchy doet denken aan eerdere milieurampen in Dorset en Oxfordshire, waar beschermde gebieden steeds meer op derdewereldstortplaatsen gaan lijken als gevolg van ongecontroleerde culturele veranderingen en een laks afvalbeleid.
Boerin Katie Davies, wiens familie het land al 90 jaar bezit, omschreef de situatie als “verwoestend” en zei dat de opruiming duizenden euro’s zou kunnen kosten en haar grazende schapen in gevaar zou brengen.
“Ik ben ontzettend gefrustreerd en overstuur,” vertelde Davies aan de BBC . “Het is gewoon verschrikkelijk.”
Ze voegde eraan toe dat de puinhoop haar ’s nachts wakker houdt en ‘afschuwelijk’ en ‘echt hartverscheurend’ is, en benadrukte: ‘Ik heb een oplossing voor de lange termijn nodig, ik kan dit niet langer volhouden.’
Davies, die een klein bedrijfje runt in Welsh rundvlees en lamsvlees, merkte op dat dit niet het eerste incident is. Bij eerdere opruimacties sleepten vrijwilligers het afval de berg af voor de gemeentelijke afvalverwerking, maar deze keer zijn mogelijk specialisten nodig vanwege de steile rotswand.
Het afval, waaronder huishoudelijke artikelen, hout, plastic zakken en karton, stroomt de helling af vanaf een parkeerhaven, wat Davies ertoe aanzette de gemeente te verzoeken deze te sluiten.
De gemeenteraad van Rhondda Cynon Taf erkende het probleem en verklaarde dat zij streeft naar een “evenwicht tussen het afschrikken van wat neerkomt op flagrant en roekeloos vandalisme in dit prachtige landschap, en het plezier van de duizenden gewetensvolle bezoekers.”
De gemeente heeft verborgen camera’s en borden geplaatst en onderzoekt nieuwe technologieën om daders op te sporen. De gemeente benadrukte: “Als gemeente nemen we illegale afvalstorting zeer serieus en treden we altijd op om de verantwoordelijken ter verantwoording te roepen.”
Overtreders riskeren boetes van minimaal £400 en mogelijke strafrechtelijke vervolging, terwijl veel items gratis recyclebaar zijn.
Natural Resources Wales (NRW) bestempelde het illegaal dumpen van afval als een “ernstig misdrijf dat ons milieu schaadt, de fauna in gevaar brengt en lokale gemeenschappen ontwricht. Bovendien is het opruimen ervan kostbaar.”
NRW constateerde dat meer dan 70% van de incidenten betrekking heeft op huishoudelijk afval afkomstig van niet-gecertificeerde afvalvervoerders en waarschuwde: “Als u iemand betaalt om uw afval af te voeren, moet u controleren of die persoon een geregistreerde afvalvervoerder is.”
Reisblogger Nathan Dixon, die dronebeelden van de vuilstortplaats maakte, groeide in de buurt op en heeft er onlangs de as van zijn vader uitgestrooid.
“Dat is de laatste rustplaats van mijn vader. Hij heeft zijn hele leven in die bergen rondgewandeld,” zei Dixon. “Het is de plek waar hij altijd al wilde zijn.”
Hij beschreef het afval als iets dat “als een doorn in het oog” opviel en “vanaf vijf tot vijf kilometer afstand” zichtbaar was.
Deze rampzalige situatie in Wales past in een patroon van toenemende illegale afvalstortingen in het Verenigd Koninkrijk. Vorig jaar werd 20 ton afval gedumpt in het natuurreservaat Holt Heath in Dorset, waardoor een gebied van bijzonder wetenschappelijk belang werd aangetast.
Als u de artikelen van Dissident.one waardeert, kunt u HIER een donatie via de bank doen om de site in de lucht te houden. Of HIER contant via mijn Postbus.
De EU heeft, onder het voorwendsel van “desinformatie”, in een uitzonderlijk geval de bankrekening van de Duitse journaliste Hüseyin Doğru bevroren. Dit zou slechts het begin kunnen zijn, meldt REMIX.
In een buitengewone zaak die de toekomst van de persvrijheid in Europa zou kunnen bepalen, is de in Berlijn gevestigde Duits-Turkse journalist Hüseyin Doğru momenteel onderworpen aan sancties van de Europese Unie vanwege zijn berichtgeving. Hierdoor had hij maandenlang geen toegang tot zijn bankrekening. Op bevel van de EU werden zijn bezittingen bevroren en deze sancties werden zonder proces of beroep opgelegd. Doğru zegt dat hij Duitsland momenteel zelfs niet mag verlaten.
Zoals de Berliner Zeitung meldt, heeft Doğru al zijn financiële middelen uitgeput. Hij vertelde de krant dat zijn bank de toegang tot zijn eerder goedgekeurde minimumuitkering van €506 volledig heeft geblokkeerd. Hij verklaarde dat hij zijn gezin niet langer kan onderhouden en zelfs geen eten meer kan kopen voor zijn twee pasgeboren kinderen.
“Niet alleen ik, maar ook mijn vrouw en mijn drie kinderen worden feitelijk gesanctioneerd,” zei Doğru, een linkse journalist, in het interview.
“De sancties zelf bepalen dat ik recht heb op toegang tot essentiële fondsen. Dat mijn bank deze fondsen desondanks blokkeert, is volgens mij in strijd met de geldende wetgeving”, vertelde hij aan de Berlijnse krant.
Sindsdien heeft hij enige respijt gekregen en op 22 januari dankzij de inspanningen van zijn advocaat weer toegang tot zijn rekening, maar de juridische strijd over de sancties loopt nog steeds.
Er bestaat nu de vrees dat deze uitzonderlijke zaak een voorbode is van de toekomst, waarin een autoritaire EU dissidenten en journalisten kan censureren en financieel kan ruïneren zonder toezicht of rechterlijke toetsing. Opvallend is dat soortgelijke sancties ook tegen anderen zouden kunnen worden ingezet, zoals tegen Roger Köppel, de Zwitserse hoofdredacteur van het weekblad Die Weltwoche.
Doğru staat sinds mei 2025 op een sanctielijst van de EU. Brussel stelt dat zijn pro-Palestijnse journalistieke werk “etnische, politieke en religieuze onrust” aanwakkert en dat hij daarom “destabiliserende activiteiten van Rusland” zou steunen. Hij filmde onder meer een aantal bezettingen van Berlijnse universiteiten door pro-Palestijnse activisten.
De sancties waren gebaseerd op zijn vermeende banden met Rusland, maar de Berliner Zeitung meldt dat er tot nu toe geen bewijs is geleverd om deze beschuldiging te bevestigen, en belangrijker nog, er is geen proces geweest en er is geen bewijsmateriaal aangeleverd om deze beschuldiging te staven.
“Brussel rechtvaardigt de maatregelen door te stellen dat hij zijn pro-Palestijnse journalistieke werk gebruikt om ‘etnische, politieke en religieuze onrust’ aan te wakkeren en zogenaamd ‘destabiliserende activiteiten te ontplooien die Rusland steunen’. De EU heeft tot nu toe geen concreet bewijs geleverd van een verband met Moskou,” schreef de krant.
Duitsland kon het niet, maar de EU wel.
In een recent interview op YouTube, waaraan ook de Griekse progressieveling Yanis Varoufakis deelnam, gaf Doğru meer details over zijn zaak, waaronder de reden waarom deze sancties van de EU kwamen en niet van Duitsland.
“En dit alles werd nu voor het eerst op mij toegepast in de vorm van een sanctie, maar de Duitse regering heeft het niet rechtstreeks tegen mij gedaan. Zoals Yanis al zei, hebben ze het doorgeschoven naar de Europese Unie, omdat ze dat in Duitsland niet op een legale manier konden doen, vanwege de tegenreactie die er nog steeds is in deze burgerlijke democratie. Die kleine tegenreactie, als het hun eigen burgers betreft, wat ik ben, ook al accepteren ze me misschien niet als zodanig. Maar als een journalist hier voor de rechter staat, heeft hij veel rechten.”
Maar als je de zaak via de Europese Unie, de Europese Commissie, laat lopen, is er geen rechter, geen hoorzitting, geen bewijs. Het is een buitengerechtelijke handeling… en de EU zegt dat sancties geen straf zijn, maar bedoeld om je gedrag te veranderen ten behoeve van de Europese Unie, wat geen straf is. Het is dus een buitengerechtelijke executie van een journalist.
Maar nu terug naar het begin: waarom gebeurt dit? Ze hebben het allemaal uitgelegd en ze testen het voor het eerst op mij. En wat de hele situatie uniek maakt, is dat als ze er de eerste keer mee wegkomen, dit jullie binnenkort ook zal overkomen, of zelfs degenen die ons hebben aangevallen.”
De sancties hadden een verwoestend effect op Doğru en illustreren hoe ze gebruikt kunnen worden om vrijwel elke journalist het zwijgen op te leggen, of die nu links of rechts georiënteerd is.
“Ik mag mijn advocaat niet betalen. Ik mag geen water kopen. Ik mag mijn kind geen eten geven. Ik mag niet werken. Ik mag geen medicijnen kopen. Elke financiële transactie met mij is verboden. Technisch gezien mag je me zelfs geen mand met eten geven, want dat zou ik technisch gezien in geld kunnen omzetten. En dat is verboden.”
En als ik of jij de regels overtreedt, ik weet niet hoe het met jou zit, maar als ik een van deze dingen zou overtreden, zou ik technisch gezien vijf jaar gevangenisstraf kunnen krijgen door sancties te ontlopen, maar ze zijn verder gegaan. Ik sta op die lijst, maar ze hebben technisch gezien ook mijn vrouw en onze ongeboren tweeling gesanctioneerd omdat ze oudere rekeningen hebben bevroren. Ze mag haar salaris momenteel niet ontvangen.
Op dit moment hebben we dus technisch gezien geen geld waarmee we iets kunnen kopen. Daar zit ook nog het probleem bij, want veel activisten, journalisten, collega’s, politici en zelfs familieleden vroegen: ‘Moeten we je geld sturen?’ Wij zeiden: ‘Doe dat niet. Doe dat niet, want dan loop je het risico dat je wordt aangemerkt als iemand die sancties probeert te ontduiken.’ En dat is nu juist het probleem. Sancties zijn, zoals de Europese Unie op haar website beschrijft, een instrument dat is afgestemd op het humanitair recht en dat niet bedoeld is om te straffen, maar om gedrag te veranderen.”
Opvallend is dat dit instrument wordt ingezet tegen een journalist in Europa, juist op een moment dat EU-Commissievoorzitter Ursula von der Leyen beweert dat Europa een plek is waar vrijheid van meningsuiting wordt gewaardeerd, een punt dat Doğru maar al te graag benadrukt.
De Duits-Turkse journalist verklaarde tijdens het interview dat hij niet begrijpt welk “gedrag” door de sancties zou moeten worden veranderd, en zei:
“Wat voor gedrag willen ze dan veranderen? Mijn gedrag, namelijk het recht om mijn rechten als burger van Europa of van de wereld uit te oefenen en mijn mening over bepaalde gebeurtenissen te uiten. En ook het recht om te overleven, want al mijn bestaansgrondslagen worden me ontnomen. Om het wat preciezer te zeggen, misschien klinkt dat wat grof, maar om duidelijk te maken dat ik niet wil dat iemand me verkeerd begrijpt: iemand in de gevangenis heeft technisch gezien meer rechten dan ik, omdat diegene in hechtenis iets kan kopen wat ik niet eens kan.”
Voor degenen aan de rechterkant die deze zaak afdoen als onzin vanwege Doğru’s pro-Palestijnse berichtgeving, of hem misschien zelfs niet mogen omdat hij moslim is, is het duidelijk dat dit slechts een proefcasus is. Veel van zijn standpunten, of die van Varoufakis, zoals hun beweringen over Europees kolonialisme, kunnen worden betwist, maar dat doet er niet toe. Conservatieven, libertariërs en rechts zullen in de toekomst allemaal het doelwit worden, niet alleen met dit soort methoden, maar ook met andere soortgelijke methoden die nu al worden ingezet.
Doğru geeft aan dat het argument, voor zover hij het kan zien, niet is dat hij een directe band met Rusland heeft, maar dat de EU zijn berichtgeving kan interpreteren als gunstig voor Rusland, en daarom wettelijk gezien deze buitengerechtelijke sancties kan opleggen. Opvallend is dat Doğru zei dat hij Rusland en de oorlog in Oekraïne al lang vóór deze sancties tegen hem openlijk bekritiseerde.
“En ik denk dat dit uniek is, zoals Yanis al aan het begin zei, in mijn geval, omdat Europa voor het eerst een journalist heeft gesanctioneerd in het kader van de sancties tegen Rusland, en de bijbehorende wet- en regelgeving, omdat ik openlijk kritiek uitte op het Russische beleid en de oorlog in Oekraïne,” zei hij.
Hij voegde eraan toe dat hij het doelwit was geworden omdat hij “verslag deed van protesten in heel Europa. Dat betekende voor de Europese Unie dat het verslaan van die protesten, en met name gewelddadige protesten, betekende dat alleen Rusland daarvan kon profiteren, omdat ik maatschappelijke onrust zou creëren. Blijkbaar zou ik me daarop richten, en Rusland zou daarvan profiteren. Daardoor zou ik een Russisch nieuwsmedium of een pro-Russische journalist zijn. Ik zie je nu al met je ogen rollen, want dat is precies wat mij ook is overkomen.”
Het is belangrijk om te vermelden dat een bericht in de Duitse krant Tagesspiegel aangaf dat Doğru eerder werkzaam was bij de aan Rusland gelieerde nieuwsbron Redfish Media. Na het uitbreken van de oorlog in Oekraïne sloot Redfish zijn deuren en begon Doğru een nieuwe nieuwswebsite genaamd Red, waar een aantal voormalige Redfish-medewerkers werkten. Doğru gaf aan dat Red, dat in Istanbul was opgericht, onafhankelijk was en steun ontving van particulieren en organisaties, zonder verdere details te geven.
Zelfs als deze nieuwsbron op de een of andere manier banden heeft met Rusland – en tot nu toe is daar geen bewijs voor geleverd – zou het vermogen van de EU om zulke zware sancties tegen een individu op te leggen zonder behoorlijke rechtsgang, journalisten overal ter wereld zorgen moeten baren.
Vanuit diverse hoeken werden zorgen geuit.
Niet alleen extreemlinks klaagt over deze sancties tegen Doğru, maar een breed politiek spectrum heeft bezwaren tegen de manier waarop ze zijn ingevoerd. Dit is wat de Berliner Zeitung schreef:
De zaak-Doğru zorgt al maanden voor opschudding. Critici zien de sanctie tegen een Duitse journalist als een gevaarlijk precedent voor de persvrijheid in de Europese Unie. De kritiek is bijzonder scherp in een juridisch advies van voormalig rechter van het Europees Hof van Justitie Ninon Colneric en hoogleraar internationaal recht Alina Miron. Het advies werd in het najaar aan het Europees Parlement voorgelegd en behandelt het nieuwe EU-sanctieregime tegen zogenaamde desinformatie.
De auteurs concluderen dat de sancties een ernstige schending van de fundamentele rechten vormen. De maatregelen werken als een “burgerlijke dood” (“mort civile”): bezittingen worden bevroren, de toegang tot bankdiensten wordt feitelijk geblokkeerd en de economische draagkracht van de betrokkenen wordt vrijwel volledig tenietgedaan. Dit treft niet alleen de gesanctioneerde personen zelf, maar heeft ook een directe impact op hun professionele en privéleven.
Het rapport stelt dat het bijzonder problematisch is dat sancties worden opgelegd zonder voorafgaande rechterlijke toetsing. Het ontzeggen van het recht op een hoorzitting voordat iemand op een sanctielijst wordt geplaatst, is disproportioneel en schendt de Europese grondrechten. De schade aan de vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid staat volstrekt niet in verhouding tot het gestelde doel om desinformatie te bestrijden.
Als u de artikelen van Dissident.one waardeert, kunt u HIER een donatie via de bank doen om de site in de lucht te houden. Of HIER contant via mijn Postbus.
Iets waar heel veel mensen toch wel bang voor zijn is het feit dat naarmate ze ouder worden hun hersenen minder goed gaan werken. De achteruitgang van het brein wordt mede veroorzaakt door schade aan de bloedvaten van de hersenen, zegt neuroloog Loet Kloos van het Groene Hart Ziekenhuis in Gouda. Iedereen schijnt al min of meer geaccepteerd te hebben dat naarmate we ouder worden ook de hersenen minder goed zullen werken.
In veel gevallen is dat ook zo en toch is dat niet iets wat je hoeft te laten gebeuren.
Zo verschijnt er nu een uitgebreid artikel in het AD waarin een aantal specialisten uitleggen waarom de hersenen op een gegeven moment minder gaan presteren.
De achteruitgang van het brein wordt mede veroorzaakt door schade aan de bloedvaten van de hersenen, zegt neuroloog Loet Kloos van het Groene Hart Ziekenhuis in Gouda. ,,De doorbloeding neemt dan af, waardoor je hersenen minder goed werken.” Ook krimpen de hersenen als we ouder worden. ,,Dat komt door het verval van zenuwcellen. Daar ontkom je niet aan, dat hoort bij het normale proces van ouder worden.”
Sommige risicofactoren voor dementie, zoals obesitas, een hoge bloeddruk, een hoog cholesterol of roken, kunnen leiden tot hart- en vaatziekten. ,,Van vaatschade weten we zeker dat het een achteruitgang van het brein veroorzaakt. Dat wil je het liefst zo veel mogelijk voorkomen. Een gezonde leefstijl met voldoende beweging helpt daarbij.”
In een ideale wereld zouden we er allemaal een gezonde levensstijl op nahouden, maar in de praktijk valt zoiets toch regelmatig zwaar tegen.
Maar, iets wat je wel kunt doen is een manier vinden om te zorgen dat de doorbloeding van je aderen goed is. Dit is het eigenlijk het meest essentiele van alles.
Je hebt een goede doorbloeding nodig voor eigenlijk alles, maar bovenal ook om narigheid zoals hartproblemen en dergelijke te voorkomen.
En om daarvoor te zorgen is er het bekende wondermiddel uit Japan.
Eén van de grootste problemen waar wij in de Westerse wereld mee te maken hebben is het probleem van verstopte aderen. Na de covid-19 ‘vaccinaties’ is dat probleem nog vele malen groter geworden, maar ook daarvoor bestond het al en ook bij niet ‘gevaccineerde’ mensen.
Dus, laten we het hebben over de absolute nummer één beste remedie voor het ontstoppen of reinigen van je slagaders.
Wat is een verstopte slagader?
Het is een slagader die gevuld is met plaque, die gedeeltelijk bestaat uit fibrine, wat een soort bindweefselproteïne is, en gedeeltelijk uit calcium. Vaak als je plaque hebt, heb je ook last van verstijving van de slagader en heb je ook veel ontstekingen die deze plaque in de eerste plaats hebben veroorzaakt.
Vaak heb je ook een geassocieerde hoge bloeddruk.
Mensen die met dit probleem naar hun huisarts gaan krijgen bijna altijd statines voorgeschreven, een middel dat niet werkt en heel veel bijwerkingen heeft zoals we uitgebreid hebben beschreven in eerdere artikelen.
Maar, zoals Dr. Eric Berg uitlegt in onderstaande video is er een middel dat heel goed werkt bij het schoonmaken van je aderen en dat zonder enige bijwerkingen.
Zo zegt hij verder:
Het perfecte middel zou dus niet deze ernstige bijwerkingen hebben en dit middel wordt al meer dan tweeduizend jaar door de Japanners gebruikt en het middel is genaamd Nattokinase. Het is een enzym en ook het het meest voorkomende ingrediënt in Natto, wat gefermenteerde sojabonen zijn, een heel populair bijgerecht dat Japanners eten.
En natuurlijk zitten gefermenteerde sojabonen boordevol vitamine K2. Ik weet niet of Nattokinase vitamine K2 bevat, maar Natto bevat zeker vitamine K2. Ik zal je wat vertellen over Nattokinase, want je zou denken dat het in elke krant zou staan als je het echt bestudeert en leert wat het kan doen, want het is heel fascinerend.
Ten eerste is het een zeer krachtige fibroletische verbinding. Het is een eiwit dat helpt bij het stollingsproces, dus natokinase breekt stolsels af. Het is krachtig en één experiment toonde een afname van trombose met 88 procent binnen zes uur, dus het is een geweldige oplosser van dit eiwit.
In feite gebruiken ze het ook om neuspoliepen te helpen oplossen die mensen veel sinusproblemen geven. Het heeft ook een zeer direct effect op het LDL dat geoxideerd is, zoals oxidatief LDL dat betrokken is bij deze stolling.
Het heeft zeer sterke ontstekingsremmende eigenschappen omdat je moet beseffen dat ontstekingen eigenlijk de oorzaak van dit hele probleem zijn. De wand van de slagader raakt beschadigd waarschijnlijk door suiker of omega-6 vetzuren of roken of wat dan ook.
Het andere leuke aan Nattokinase is dat het de bloeddruk verlaagt, het remt of onderdrukt het verdikken van de slagaderwanden, het verhoogt ook de HDL (goede cholesterol) en verlaagt de triglyceriden.
Ook werd in een onderzoek uit 2004 aangetoond dat het de kans op een beroerte verlaagd.
Miljoenen en miljoenen mensen zouden in overleg met hun arts kunnen stoppen met statines en in plaats daarvan Nattokinase kunnen gebruiken. Natuurlijk is dit ook het perfecte middel om preventief te gebruiken zodat je nooit te maken zult krijgen met een slechte doorbloeding van de aderen met alle risico's van dien.
Dit is dan ook hetzelfde Nattokinase dat in de formule zit van Dr. Peter McCullough voor het oplossen van de ‘vaccinatie’ spike eiwitten.
Er was een tijd dat we technologie beschouwden als een hulpmiddel. Een hamer om een spijker te slaan, een auto om ons te verplaatsen, een smartphone om de wereld in onze broekzak te dragen.
Maar als we de recente verklaringen van de machtigste spelers op aarde mogen geloven, blijkt dat we verhuizen van een wereld waarin we technologie gebruiken, naar een wereld waarin we technologie zijn.
In mei 2022 liet Nokia-CEO Pekka Lundmark in Davos al doorschemeren dat de smartphone tegen 2030 "direct in ons lichaam gebouwd" zal zijn. Wat destijds klonk als de koortsdroom van een Silicon Valley-evangelist, is inmiddels officieel regeringsbeleid geworden.
In het onlangs getekende memorandum "Winning the 6G Race" (december 2025) zet president Trump zwart op wit dat de toekomst van de Amerikaanse veiligheid en economie afhangt van de ontwikkeling van "implanteerbare technologieën".
Het grootste gevaar is niet technisch, maar existentieel. Zodra hardware en software onder onze huid kruipen, verliezen we de status van 'origineel mens'. Een mens is van nature een autonoom wezen met een fysieke grens: de huid. Die grens beschermt niet alleen onze organen, maar ook onze innerlijke wereld.
Met 6G-implantaten wordt die grens opgeheven. We worden 'knooppunten' in een netwerk. Een mens die verbonden is met een cloud-gestuurd algoritme, is geen vrij individu meer, maar een interface. De vraag is dan: waar houdt de menselijke wil op en begint de programmeercode van de fabrikant?
De privacy-discussies van vandaag—over cookies en locatiegegevens—zullen in 2030 aandoen als onschuldige nostalgie. Een implantaat kijkt niet naar wat je doet, maar naar wie je bent. Het meet je hartslag, je hormoonspiegels en je neurale signalen.
Stel je een wereld voor waarin een overheid of bedrijf niet alleen weet dat je op een protestplein staat, maar ook dat je hartslag verhoogt door opwinding of woede. Dit is de ultieme vorm van controle: biometrische surveillance die direct toegang heeft tot onze biologie. De "vrije wil" wordt een rekbaar begrip als externe signalen onze stemming of impulsen kunnen beïnvloeden via neuromodulatie.
Men zal zeggen: "Het is vrijwillig." Maar we weten hoe dat gaat. Wie heeft er vandaag de dag nog géén smartphone? Probeer maar eens deel te nemen aan de moderne maatschappij zonder digitale identiteit. Als implantaten de nieuwe standaard worden voor betalingen, identificatie of werkprestaties, verdwijnt de keuzevrijheid. De originele, 'unplugged' mens wordt een tweederangsburger: langzamer, minder efficiënt en niet te volgen door het systeem.
De wedloop om 6G wordt gepresenteerd als een kwestie van nationale veiligheid en economische groei. Maar we moeten ons afvragen: wat hebben we aan een 'beveiligde' natie als de burgers hun lichamelijke integriteit hebben opgegeven?
Als we toelaten dat onze lichamen de laatste commerciële en politieke frontier worden, geven we iets weg dat we nooit meer terug kunnen krijgen: onze status als onafhankelijk, organisch wezen. De mens is geen besturingssysteem dat geüpdatet hoeft te worden. Het is tijd om de grens bij de huid te trekken.
Het verschil tussen 5G en 6G is vergelijkbaar met de overstap van een gewone weg naar een hyper-geavanceerde digitale zenuwbaan.
Waar 5G vooral bedoeld was om telefoons sneller te maken en 'dingen' te verbinden (zoals slimme koelkasten), is 6G ontworpen om de fysieke, digitale en biologische wereld volledig in elkaar te laten vloeien.
Hier zijn de belangrijkste technische en conceptuele verschillen:
1. Snelheid en Vertraging (Latency)
5G: Biedt een topsnelheid van ongeveer 20 Gbps. De vertraging is circa 1 tot 5 milliseconden.
6G: Wordt naar verwachting 100 keer sneller dan 5G, met snelheden tot 1 Terabit per seconde (Tbps). De vertraging wordt nagenoeg nul (microseconden).
Bij 6G is de verbinding zo direct dat een chip in je brein of lichaam informatie kan versturen en ontvangen zonder dat jij een 'hapering' merkt. Het voelt voor je lichaam alsof de technologie een echt onderdeel van je eigen zenuwstelsel is.
2. Van Communicatie naar "Sensing" (Waarneming) Dit is het meest fundamentele verschil.
5G: Is een netwerk voor dataverkeer (praten, streamen, appen).
6G: Wordt een "sensorisch" netwerk. 6G gebruikt extreem hoge frequenties (Terahertz-golven) die fungeren als een soort radar. Het netwerk kan objecten, mensen en bewegingen in een ruimte 'zien' en 'voelen', zelfs zonder dat die mensen een apparaat bij zich hebben.
Het gevaar: Dit maakt een vorm van surveillance mogelijk waarbij de omgeving zelf jou constant monitort.
3. De Integratie van Kunstmatige Intelligentie (AI)
5G: AI wordt gebruikt om het netwerk te ondersteunen.
6G: Is vanaf de basis gebouwd door en voor AI. Het netwerk is niet langer een dom doorgeefluik, maar een intelligent systeem dat voorspellingen doet over wat je gaat doen of nodig hebt.
4. Het "Internet of Bodies" (IoB)
5G: Richtte zich op het Internet of Things (IoT): je auto, je thermostaat en je deurbel verbonden met internet.
6G: Richt zich op het Internet of Bodies.
Dit is precies waar de CEO van Nokia en het memorandum van Trump naar verwijzen. De technologie is klein genoeg en het netwerk krachtig genoeg om menselijke lichamen als "onderdelen" van het internet te laten fungeren via biosensoren en implantaten.
Hoewel 2030 ver weg lijkt, wordt de basis nu gelegd.
Dit kun je doen om weerstand te bieden:
Bewustwording verspreiden:
Deel informatie over de koppeling tussen 6G en implantaten. Veel mensen denken dat 6G alleen over sneller internet gaat; zij weten niets van de "implanteerbare technologie" in de officiële documenten.
In de schaduwwereld van overheidsfinanciën en geheime operaties is een explosieve claim naar boven gekomen die klinkt als het script van een Hollywood-thriller.
Catherine Austin Fitts, voormalig topambtenaar onder president George H.W. Bush, beweert dat de Amerikaanse overheid decennialang astronomische bedragen heeft weggesluisd om een gigantisch ondergronds netwerk te bouwen. Volgens Fitts is dit geen gewone infrastructuur, maar een 'doomsday-verzekering' voor de rijken en machtigen.
De basis van dit ongelooflijke verhaal ligt in de cijfers. Fitts baseert haar beschuldigingen op onderzoek van Mark Skidmore, een econoom aan de Michigan State University. In 2017 publiceerde hij een rapport waaruit bleek dat er tussen 1998 en 2015 maar liefst 21 biljoen dollar (21.000 miljard) aan 'ongeautoriseerde uitgaven' was gedaan bij de departementen van Defensie en Volkshuisvesting.
Zelfs Skidmore dacht aanvankelijk dat het om een typefout ging. Toen hij hoorde dat het leger alleen al in 2015 voor 6,5 biljoen dollar aan "niet-onderbouwde aanpassingen" had gedaan — terwijl hun officiële budget dat jaar slechts 122 miljard was — kon hij zijn ogen niet geloven. Het betekende dat er 54 keer meer werd uitgegeven dan het Congres had goedgekeurd.
Tijdens een recent optreden in de podcast van Tucker Carlson legde Fitts uit waar dat geld volgens haar naartoe is gegaan. Na twee jaar intensief onderzoek concludeerde zij dat er een schaduwinfrastructuur is opgetrokken die het daglicht niet kan verdragen. Ze spreekt over een netwerk van naar schatting 170 faciliteiten, variërend van ondergrondse steden tot bases die diep onder de oceaanbodem liggen.
Deze locaties zouden met elkaar verbonden zijn door een geavanceerd, geheim transportsysteem. "We hebben een buitengewoon aantal ondergrondse bases en transportsystemen gebouwd," stelt Fitts. Hoewel ze toegeeft dat het exacte aantal van 170 een zorgvuldige schatting is op basis van de beschikbare data, is ze ervan overtuigd dat de omvang van het project ongekend is.
De meest prangende vraag is natuurlijk: waarom?
Volgens de 74-jarige Fitts is het antwoord even simpel als onheilspellend. Dit ondergrondse rijk dient als een toevluchtsoord in het geval van een 'near-extinction event' — een catastrofale gebeurtenis die het leven op het aardoppervlak onmogelijk zou maken.
Terwijl de gewone burger aan zijn lot wordt overgelaten, zouden de machthebbers en de rijkste elite zich kunnen terugtrekken in deze verborgen steden, voorzien van alle denkbare technologie en infrastructuur.
Hoewel er tot op de dag van vandaag geen harde, fysieke bewijzen zijn gepresenteerd die het bestaan van deze 170 bases bevestigen, blijven de cijfers van Skidmore een gapend gat in de officiële boekhouding van de VS.
Voor Fitts is het duidelijk: de 21 biljoen dollar is niet simpelweg verdwenen; het is geïnvesteerd in een wereld waar wij geen deel van uitmaken.
Het was te verwachten. Jarenlang probeerden activisten ons te overtuigen met plaatjes van ijsberen en smeltende gletsjers, maar de massa bleef hardnekkig vasthouden aan haar biefstuk en vliegvakantie.
De oplossing? Als de moraal niet werkt, dan gebruiken we de angst. Niet de angst voor een warmere wereld, maar de angst voor de ondergang van de staat.
Het recente rapport van de Britse inlichtingendiensten MI5 en MI6 is een historisch kantelpunt. Voor het eerst wordt de natuur niet meer beschreven als een kwetsbaar systeem dat bescherming behoeft, maar als een vijandige entiteit die de "nationale veiligheid" bedreigt. En wie de geschiedenis kent, weet: zodra iets tot veiligheidsrisico wordt gedoopt, gaan de democratische lichten uit.
Het klimaat is de ultieme vijand voor een overheid die totale controle ambieert. Het is overal, het stopt nooit, en het is vaag genoeg om elke maatregel te rechtvaardigen. Waar de 'War on Terror' nog een fysieke vijand had die verslagen kon worden, is de 'War on Climate' een permanente staat van paraatheid. Een oorlog zonder einde is een blanco cheque voor een overheid zonder grenzen.
Door ecosystemen door een "veiligheidslens" te bekijken, verschuift het debat van de Tweede Kamer naar de achterkamers van de geheime diensten. Tegen wetenschappelijke data kun je nog inbrengen dat de modellen feilbaar zijn, maar tegen een "geheime risicoanalyse" van de inlichtingendienst kun je als burger niets inbrengen. "Het is voor uw eigen veiligheid," is het universele slot op de deur van de democratie.
Van burger naar risicofactor Als het klimaat een nationaal veiligheidsrisico is, dan is de burger die "te veel" consumeert logischerwijs een staatsgevaarlijk element. De weg van dit rapport naar een Europees systeem van sociale controle is korter dan we denken.
Voedselrantsoenering? "Noodzakelijk vanwege de instortende mondiale toevoerlijnen."
Reisbeperkingen? "Essentieel om de strategische brandstofreserves te sparen."
Digitale controle? "Onvermijdelijk om de individuele impact op de nationale veiligheid te monitoren."
Het is de geboorte van de Groene Leviathan: een staat die niet langer dient om de vrijheid van de burger te waarborgen, maar om de burger te managen als een onderdeel van een falend ecosysteem.
Dat de Britse regering het rapport eerst probeerde achter te houden omdat het "te negatief" was, is een doorzichtig staaltje psychologische manipulatie. Niets verkoopt beter dan "verboden informatie" die tóch uitlekt. Het creëert een aura van onvermijdelijke doom, waardoor de bevolking uiteindelijk smeekt om de ijzeren hand die de orde herstelt.
Wat we hier zien is geen milieubeleid. Het is de militaire annexatie van de natuur. Europa kijkt mee en noteert: het klimaat is niet het doel, het is het vehikel. De planeet zal het wel overleven, maar of onze individuele vrijheid de "redding" van die planeet overleeft, is nog maar zeer de vraag.
De Nederlandse Variant: De NCTV als Klimaatregisseur
Terwijl we in Groot-Brittannië MI6 de alarmbel zien luiden, vindt in Nederland een vergelijkbare, maar subtielere verschuiving plaats. De transitie van "zorg voor de natuur" naar "beheersing van de bevolking" wordt hier niet gedreven door generaals, maar door de technocraten van de NCTV (Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid) en de strategen van de veiligheidsregio’s.
De stikstofcrisis was de generale repetitie. Het werd gepresenteerd als een juridisch en ecologisch probleem, maar de afhandeling ervan vertoonde alle kenmerken van een veiligheidsoperatie. Boeren werden niet benaderd als gesprekspartners, maar als een te managen risicogroep. Wanneer de overheid spreekt over "onvermijdelijke ingrepen" en "gebiedsgerichte processen", is dat ambtenarentaal voor centrale planning.
Als we de logica van het Britse rapport volgen, is stikstof slechts de eerste dominosteen. Straks is het niet de rechter die bepaalt dat de bouw moet stoppen, maar de NCTV die concludeert dat "de nationale stabiliteit" in gevaar komt door ecologische achteruitgang. Op dat moment verdwijnt elke vorm van inspraak.
Nederland is door zijn hoge bevolkingsdichtheid en afhankelijkheid van wereldwijde logistiek (Rotterdam) de ideale proeftuin voor de klimaat-veiligheidsstaat.
Nederland is een van de grootste voedselexporteurs ter wereld. Onder het mom van "nationale voedselveiligheid" kan de staat de controle over de gehele agrarische keten naar zich toetrekken. Niet om de boer te redden, maar om de toevoerlijnen naar de stad — en daarmee de sociale vrede — te bewaken.
We zijn gewend dat de overheid het water beheert. Maar in een "veiligheidsscenario" wordt watergebruik een privilege. Slimme watermeters, gekoppeld aan een digitaal systeem, kunnen ze in droge periodes (die de inlichtingendiensten nu al voorspellen) met één druk op de knop individuele huishoudens afsluiten.
In hun recente dreigingsbeelden zien we een zorgwekkende trend: klimaatactivisme, maar ook kritiek op het klimaatbeleid, wordt steeds vaker in één adem genoemd met "extremisme" en "ondermijning". Hiermee creëert de overheid een frame waarin kritiek op het beleid gelijkstaat aan een aanval op de nationale veiligheid.
Het Britse rapport geeft de Nederlandse overheid de perfecte munitie om deze weg verder in te slaan. Als de natuur immers op instorten staat, is er geen tijd meer voor "polderen" of democratisch debat. Dan is er alleen nog tijd voor instructies.
We stevenen af op een Nederland waarin de grenzen van je vrijheid niet langer worden bepaald door de wet, maar door je "ecologische voetafdruk" — bewaakt door instanties die buiten de democratische controle vallen. De Groene Leviathan in de polder draagt geen uniform, maar een maatpak en een tablet met algoritmes.
Het Britse rapport is geen waarschuwing voor de natuur; het is een instructiehandleiding voor de nieuwe machtsstructuur van de 21e eeuw.
De vraag is niet of het klimaat verandert, maar hoeveel van onze vrijheid we bereid zijn te offeren aan degenen die beweren de enige oplossing te hebben.
Als iets van de ene op de andere dag gebeurt, dan is iedereen wel klaar wakker.
Maar, als iets stapje voor stapje gaat, dan merkt niemand het totdat het misschien te laat is.
De natuurlijke frequentie van de aarde is gelijk de Schumann resonantie, vernoemd naar professor Otto Schumann van de Universiteit in München die dit in 1952 ontdekte. Ondanks wat sommige mensen geloven is deze frequentie 7,83 Hz.; dezelfde als de Alfagolven in onze hersenen.
Al ons leven en ons welzijn draait om natuurlijke frequenties. Niet alleen bij mensen, maar zeker ook bij dieren. In de jaren zestig werd een experiment uitgevoerd waarbij een aantal jonge mensen langere tijd verbleven in een ruimte onder de grond welke compleet verstoken was van de natuurlijke frequentie van de aarde.
De resultaten waren schokkend, mensen begonnen zich al heel snel onwel te voelen met een scala aan klachten. Enige tijd later werden via een zender kunstmatige Schumann golven in de ruimte geïntroduceerd en de klachten verdwenen als bij toverslag.
Afgezien van alle andere zeer schadelijke effecten van straling zoals van mobiele telefoons, Wifi en andere toepassingen, verstoort het ook op zeer indringende wijze de natuurlijke frequentie waarop al ons leven is gebaseerd.
Zo deed een Duitse onderzoeker, Kuntz, een zeer opzienbarende ontdekking in verband met het verdwijnen van de vele bijenvolken wereldwijd. Hij deed een experiment met een aantal bijenkorven. In enkele ervan werd een mobiele DECT (Digital Enhanced Cordless Telecommunications) telefoon geplaatst, dezelfde die in talloze huishoudens te vinden is. In die waar niet zo'n telefoon was geplaatst, kwamen de bijen normaal terug en in de korven met wel een DECT slechts enkele bijen of helemaal niet één.
Hiermee is een direct verband gelegd tussen de verdwijnende bijen en de stralingsomgeving waarin wij leven. Dergelijke proeven zijn ook uitgevoerd met vogels waaruit bleek dat ook hun navigatievermogen ernstig was aangetast door de hen omringende straling. Als je ziet hoeveel vogelsoorten de laatste jaren drastisch in aantal zijn verminderd, dan schrik je.
Wij leven nu in een wereld met miljarden mobiele telefoongebruikers met bijbehorende zendmasten. Al die gecombineerde stralingseffecten zorgen ervoor dat iedere verbinding met de natuurlijke frequentie van de aarde permanent wordt verstoord. Het is al zo erg dat men er tegenwoordig in grote steden niet meer in slaagt om de Schumann frequentie te meten. Dit lukt alleen nog op plaatsen die zich op redelijke afstand bevinden van het permanente stralingsbombardement.
Iets waarvan men tot voor kort dacht dat dit alleen bij dieren en planten voorkwam is de cryptochrome cel. Deze is verantwoordelijk is voor het “voelen” van magnetische velden. Nu schijnt dat ook wij mensen hierover beschikken en dat onderzoeken hebben aangetoond dat die van ons ook magnetisch zijn.
De cryptochromen zijn ook verantwoordelijk voor wat men noemt het circadiaan ritme. Dit is een biologisch ritme waarvan de cyclus ongeveer één dag duurt (Latijn: circa = ongeveer, dies = dag). Men spreekt ook wel van een 24-uurs of slaap-waakritme. Een organisme is onderhevig aan een groot aantal biologische processen die doorgaans automatisch verlopen volgens een bepaald vast systeem. Circadiaan verlopende functies vertonen een patroon dat dagelijks herhaald wordt. Het wordt via de biologische klok endogeen gestuurd (door innerlijke erfelijke factoren in de hersenen vastgelegd) en functioneert onafhankelijk van omgevingsfactoren als licht en temperatuur.
Er zijn nu wetenschappers die stellen dat omdat menselijke cryptochromen ook magnetisch zijn en dus heel erg vatbaar voor straling en verantwoordelijk voor zijn voor het circadiaan ritme, dat dit heel veel van de sypmtomen die optreden bij stralingsziekte zouden kunnen verklaren.
Als nu gebleken is dat de stralingsomgeving verantwoordelijk is voor de massale bijensterfte, het verdwijnen van vogelsoorten, waarschijnlijk ook de vele dode vogels die spontaan uit de lucht neervallen, is het dan ook niet redelijk om te veronderstellen dat de mens, die beschikt over eenzelfde gevoeligheid voor magnetische velden, ook dit soort of misschien nog ergere symptomen gaat vertonen onder invloed ervan?
De documentaire: "Resonance, beings of frequency" (zie onder) is een documentaire die schokkende antwoorden geeft omtrent onze gezondheid en de ons permanent omringende straling.
Het is een documentaire uit 2012, nu nog net zo actueel als toen, en is de eerste waar onderzoek wordt gedaan naar de gevolgen van straling en hoe dit uiteindelijk kanker kan veroorzaken.
Onderzoeken hebben uitgewezen dat het blootstaan aan de natuurlijke frequentie van de aarde essentiëel is voor ons. Het bepaalt onze geestelijke en lichamelijk gezondheid, het synchroniseert onze circadiaans ritme, het helpt ons immuunsysteem en verbetert ons algeheel gevoel van welzijn.
Onze lichamen zijn gevuld met natuurlijke frequenties om onze cellen electromagnetisch te laten communiceren en om onze hersenen via een constante stroom ervan ons DNA instrukties te kunnen geven. Zonder zouden we geen seconde langer in leven blijven.
Deze delicate balans heeft zich over een periode van miljoenen jaren ontwikkeld. Maar, gedurende de laatste 25 jaar is deze harmonie dramatisch verstoord. De mensheid heeft zichzelf ondergedompeld in een oceaan van kuntsmatige frequenties. Ze zijn overal om ons heen, ze vullen de lucht rondom ons en verdringen de natuurlijke frequentie van de aarde volledig.
Voor het blote oog ziet de planeet er nog precies gelijk uit. Maar op cellulair niveau is het de grootste verandering die het leven op aarde ooit heeft ondergaan. We beginnen nu pas de effecten te erkennen en dat proces verloopt veel te langzaam.
Tekst loopt door na de video.
Vluchten kan niet meer, althans niet binnen Nederland. En ook in andere delen van de wereld wordt het steeds moeilijker om aan de straling te ontsnappen. Denk hierbij aan de inmiddels ontelbare 5G satellieten van Elon Musk.
Wij kunnen die straling niet stoppen en er ook bijna niet aan ontsnappen, maar gelukkig is er wel iets wat wij tegen die straling kunnen doen en dat is het volgende:
Lakhovsky-antennes, ook bekend als Multi-Wave Oscillators, zijn unieke apparaten die koperen spoelen gebruiken om specifieke frequenties uit te zenden die een positief effect kunnen hebben op planten, bomen, bloemen en zaden.
Het gebruik van koper in deze apparaten is essentieel voor hun effectiviteit, omdat koper bekend staat om zijn vermogen elektriciteit te geleiden en specifieke frequenties uit te zenden. Het concept achter de Lakhovsky-antennes is dat elke cel in het menselijk lichaam zijn eigen resonantiefrequentie heeft, en deze frequenties kunnen worden verstoord door verschillende factoren zoals ziekte, stress of blootstelling aan schadelijke frequenties van technologie. Door het lichaam bloot te stellen aan de specifieke frequenties die door de Lakhovsky-antennes worden uitgezonden, wordt aangenomen dat deze frequenties kunnen helpen de eigen frequenties van het lichaam weer in balans te brengen. Deze situatie kan worden bereikt via zogenaamde polarizers.
Op basis van bovenstaande zijn er nu persoonlijke en goedkope polarizers beschikbaar. Ze noemen deze ook wel de BodyGuard Polarizer.
Het is een kleine polarizer, met dikkere koperen spoelen. Hij kan worden gebruikt als halsketting en dus dicht bij het lichaam worden gedragen.
Wat doet de BodyGuard Polarizer?
Neem een mobiele telefoon, zoek naar WiFi signalen en, afhankelijk van uw positie, zal uw telefoon er verschillende vinden. Dit toont aan dat deze frequenties echt aanwezig zijn, ook al kunt u ze niet zien. Zo zijn er duizenden en duizenden frequenties om ons heen die we niet bewust kunnen waarnemen. Echter, al deze frequenties kunnen het menslijk lichaam in de war brengen, met vele vage klachten tot gevolg.
De BodyGuard Polarizer vangt de frequenties die er zijn (dus bijvoorbeeld van WiFi, 4G, 5G, TV, etc.) ook op. Het koper in de BodyGuard Polarizer resoneert door deze frequenties. Door de specifieke vorm waarin het koper is aangebracht in de BodyGuard Polarizer, vergelijkbaar met de grote Lakhovsky Antennen van de Multiwave, ontstaat er een frequentie veld dat moeilijk meetbaar is, maar wel voelbaar voor de sensibele mensen onder ons.
Dit frequentie veld wordt door mensen als zeer ontspannend en aangenaam ervaren. Zeker wanneer de BodyGuard Polarizer op de zonnevlecht wordt gedragen blijkt dit voor velen een zeer weldadige werking te hebben.
Wij ontvingen het volgende commentaar van een lezer naar aanleiding van de Polarizer:
Had jullie artikel vandaag gelezen over de Bodyguard polarizer. Ik heb deze onlangs besteld.
Had ook gelezen ergens dat je een interessante test zelf kan uitvoeren met zo'n polarizer die misschien ook interessant is voor de lezer.
Neem twee glazen (kraan)water en zet 1 daarvan op de polarizer als een onderzet filtje. Laat deze 10 minuten staan. En je zal het verschil proeven tussen de twee. Die op de polarizer staat proeft zachter en lijkt op de een of andere manier veel vloebaarder dan het andere glas.
Het werkt echt.
Kun je nagaan wat elektrosmog voor een invloed heeft op het menselijk lichaam als je bedenkt dat dat ook voor zo'n 70% bestaat uit water(moleculen).
Als die polarizer dus in staat is om dat glas met water te veranderen in een zachtere smaak en in een meer vloeibare substantie, is het dat ook in staat te doen met het water in je lichaam. Uiteindelijk bestaat bloedplasma ook uit heel veel water.
Ik dacht ik laat het jullie even weten omdat het ook misschien interessant is voor de lezers om te weten dat je het heel makkelijk zelf kan testen.
