Weer
een viertal verwijderde reposts door Blogger. Dit mag u weer niet weten. Vooral de repost over DMSO en Hematoxylon (Hematoxylin). Zie daarom de
originele link hieronder naar het oorspronkelijke artikel …..
De originele
Link naar de artikels zijn te vinden op :
1)De wonderbaarlijke genezende kracht van DMSO: de vergeten
remedie van de natuur tegen kanker, pijn en regeneratie
Al tientallen jaren lang hebben de
farmaceutische industrie en haar handlangers bij de FDA, CDC en de reguliere
geneeskunde systematisch de waarheid over DMSO (dimethylsulfoxide) onderdrukt –
een krachtige, natuurlijke stof die uit bomen wordt gewonnen en de sleutel
vormt tot weefselregeneratie, remissie van kanker, het omkeren van ontstekingen
en verlichting van chronische pijn.
DMSO is een van de meest onderzochte maar ook meest
gecensureerde stoffen in de moderne geneeskunde, met meer dan 11.000 wetenschappelijke studies die het therapeutische potentieel ervan sinds
de jaren zestig hebben gedocumenteerd. Toch heeft Big Pharma het onder een berg
valse ‘veiligheidsbezwaren’ begraven omdat het niet gepatenteerd kan worden en,
erger nog, omdat het de winstgevendheid van giftige chemotherapie, opioïden en
synthetische geneesmiddelen bedreigt, schrijft Mike Adams.
Vandaag licht ik een tipje van de sluier
op van deze verboden remedie….
2) AstraZeneca-vaccin bleef in gebruik ondanks
tienduizenden meldingen van hartproblemen
Help anderen door
dit met jouw vrienden op je socials te delen!
Uit recent
vrijgegeven documenten blijkt dat het
AstraZeneca-vaccin tegen COVID-19 in het Verenigd Koninkrijk langdurig is
ingezet terwijl bij de Britse geneesmiddelenautoriteit, de Medicines and
Healthcare products Regulatory Agency (MHRA), tienduizenden meldingen van
hartgerelateerde aandoeningen binnenkwamen. AstraZeneca is veilig, zei
Hugo de Jonge over dit vaccin.
De documenten, verkregen via
Freedom of Information-verzoeken (FOI), werpen nieuw licht op interne
discussies over veiligheidssignalen en roepen vragen op over transparantie en
toezicht tijdens de vaccinatiecampagne……
·Dimethyl sulfoxide (DMSO) effectively treats many ailments, including
strokes, tissue injuries, autoimmunity, and a myriad of skin diseases and
challenging infections
·DMSO’s unique properties also make it highly suited for both
eliminating cancers and protecting the normal cells from cancer therapies
·Hundreds of studies have shown DMSO can transform a wide range of
cancerous cells back into normal cells — something very few other agents are capable of
·DMSO strengthens the immune response to cancer and allows the immune
system to recognize and permanently eliminate many different cancers that
otherwise evade the immune system
·DMSO is directly toxic to cancerous cells and greatly increases the
potency of a wide range of natural and conventional anticancer agents. This
both increases cure rates and allows lower chemotherapy doses, significantly
reducing their toxicity
4) Nieuwe studie: mRNA-vaccinproductie liet grootschalige DNA-verontreiniging
toe
Een nieuwe studie in het Journal of
Independent Medicine stelt
dat bij de productie van mRNA-COVID-19-vaccins van Pfizer/BioNTech en Moderna
aanzienlijke hoeveelheden plasmide-DNA in de vaccins zijn achtergebleven.
Volgens de auteurs is dit geen toevallig productieprobleem, maar het gevolg van
een fundamentele fout in het productie- en testproces, waarbij gebruik is
gemaakt van een enzym dat ongeschikt is voor het afbreken van bepaalde
DNA-structuren.
De studie, getiteld RNA:DNA Hybrids
Survive Digestion in mRNA Vaccine Manufacturing, is geschreven door Kevin McKernan,
Charles Rixey en Jessica Rose en werd op 13 januari gepubliceerd. De
onderzoekers analyseerden ongeopende vaccinflesjes van Pfizer en Moderna en
concluderen dat de hoeveelheid residueel DNA structureel wordt onderschat door
de huidige kwaliteitscontroles.
Help anderen door dit met iederen die je kent op je social netwerk te delen!
Tijdens een debat in het Europees Parlement in Straatsburg heeft Europarlementariër Christine Anderson scherpe kritiek geuit op Commissievoorzitter Ursula von der Leyen en op het voorstel voor de zogeheten Critical Medicines Act (CMA). In haar bijdrage stelde Anderson dat de Europese Unie met deze wet een beleidsmodel wil verankeren dat tijdens de coronapandemie als tijdelijke noodmaatregel werd ingevoerd, maar dat grote economische, juridische en democratische risico’s met zich meebrengt.
Anderson begon haar toespraak met een terugblik op het coronabeleid van de Europese Commissie. Dat beleid werd gekenmerkt door een sterk gecentraliseerde aanpak, waarbij burgers werd opgedragen thuis te blijven en experimentele mRNA-vaccins te nemen. Deze vaccins werden centraal ingekocht door de Europese Commissie, onder meer via inmiddels veelbesproken schimmige sms’jes van voorzitter Ursula von der Leyen. Dit gebeurde in buitensporige hoeveelheden, wat resulteerde in enorme voorraden die later deels moesten worden vernietigd. Dat leidde tot de verspilling van miljoenen doses en miljarden euro’s aan publiek geld.
De Critical Medicines Act vormt een voortzetting van deze aanpak. Waar de centrale inkoop van vaccins tijdens de pandemie nog als een uitzonderlijke maatregel werd gepresenteerd, dreigt deze met de CMA een permanent instrument te worden binnen het Europese beleid.
Anderson betoogde dat de wet vooral grote farmaceutische concerns in de kaart speelt, terwijl kleinere producenten en innovatieve start-ups juist worden benadeeld en uit de markt worden gedrukt.
Daarnaast uitte Anderson ernstige twijfels over de juridische grondslag van de CMA. Volgens haar overschrijdt de wet de grenzen van de EU-bevoegdheden.
Ze wilde haar betoog afsluiten met de stelling dat niet een gebrek aan regelgeving het kernprobleem vormt, maar juist de Critical Medicines Act zelf. Op dat moment werd haar microfoon door de voorzitter van het Europees Parlement dichtgedraaid, waardoor zij haar bijdrage niet kon afronden.
Over de auteur: Robin de Boer is economisch geograaf. Volg hem hier op Substack voor exclusieve content.
Mariana Mazzucato,
econoom bij het World Economic Forum, heeft toegegeven dat de elite
gefrustreerd is over mislukte pogingen om de massa te controleren door middel
van vaccinatie, maar dat ze samen met Bill Gates werkt aan nieuwe methoden om
mRNA aan de massa toe te dienen zonder toestemming van het publiek.
Tijdens een
persconferentie in Davos over de zogenaamde ‘New Economics of Water’ gaf
Mazzucato openlijk toe dat de uitrol van COVID-19 tekortkomingen vertoonde, en
onthulde ze een sinistere verschuiving naar iets dat veel onontkoombare is: de
wereldwijde watervoorziening.
Mazzucato nam geen
blad voor de mond toen ze terugblikte op het grootse experiment van de elite
met de wereldwijde gezondheid. Ze bekende: “Zijn we er daadwerkelijk in
geslaagd om iedereen in de wereld te vaccineren? Nee.” Deze
opzienbarende uitspraak legt de barsten bloot in het verhaal dat door Big
Pharma en hun WEF-meesters wordt gepropageerd. Maar waarom zou je dit ter
sprake brengen in een gesprek over water? schrijft Baxter Dmitry.
Leg de verbanden,
mensen: als niet iedereen een prik krijgt, wat is dan de volgende vector voor
hun “experimenten”?
Mazzucato schakelde
naadloos over op hydrologie en beschouwde water niet als een fundamenteel
mensenrecht, maar als een kwestie van “global commons” –
elitair jargon voor iets waarvan zij vinden dat zij het mogen beheren,
manipuleren en ja, ermee mogen experimenteren.
Ze benadrukte dat
water “iets is dat mensen begrijpen”, in tegenstelling tot abstracte concepten
als klimaatverandering of pandemieën. Je draait de kraan open en als het water
verontreinigd of gemanipuleerd is, ben je ‘boos’ – haar
woorden, niet de onze.
De ongekozen
wereldwijde gezondheidstsaar Bill Gates begrijpt al lang het onbenutte
potentieel van “experimenteren” met de openbare watervoorziening
Maar hier komt het
echte punt: Mazzucato pleitte ervoor om “burgers hier echt bij te
betrekken en in zekere zin te experimenteren met dit idee van het algemeen
belang”.
Experimenteren? Met
het algemeen belang? De arrogantie is verbijsterend.
Laten we alles op
een rijtje zetten: de elites zijn er niet in geslaagd de hele planeet te
vaccineren, zoals Mazzucato toegaf. Nu hebben ze hun oog laten vallen op water
– het enige dat niemand kan vermijden – als het perfecte distributiesysteem.
Waarom zou je anders het falen van vaccinaties aanhalen vlak voordat je begint
te preken over experimenteren met het “algemeen belang” van
H2O? Het is geen toeval dat complotwaakhonden al lang waarschuwen voor
fluoridering als voorloper van massale medicatie.
Stel je nu eens
voor, met mRNA-technologie in hun arsenaal, dat ‘verbeterde’ watervoorzieningen
worden vermengd met welke cocktail dan ook die zij nodig achten voor “de
volksgezondheid”.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat
die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven
schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van
Frontnieuws.
Tijdens het World Economic Forum (WEF) in Davos sprak Mariana Mazzucato,
econoom en adviseur van de Verenigde Naties, over water. Maar haar woorden
klonken minder als duurzaamheid – en meer als een economisch masterplan. “We
moeten het kapitalisme anders beoefenen. Ons bedrijfsmanagement moet
veranderen. In plaats van marktfalen te verhelpen, moeten we de economie zo
… Meer lezen overWater – Hoe het WEF en BlackRock het levenselixer willen
kapitaliseren
Zo zien de bergen in Wales er nu uit… Een stroom afval die kilometers ver zichtbaar is.
Een Welshe boerin is diep geschokt door een enorme illegale afvalstorting die het historische landgoed van haar familie op de berg Bwlch heeft veranderd in een uitgestrekte rivier van afval, die tot wel acht kilometer verderop zichtbaar is. Het is wederom een grimmig voorbeeld van hoe het ooit ongerepte Britse platteland wordt verwoest door roekeloze criminelen die misbruik maken van de zwakke handhaving, schrijft Steve Watson.
Deze recente schande in Treorchy doet denken aan eerdere milieurampen in Dorset en Oxfordshire, waar beschermde gebieden steeds meer op derdewereldstortplaatsen gaan lijken als gevolg van ongecontroleerde culturele veranderingen en een laks afvalbeleid.
Boerin Katie Davies, wiens familie het land al 90 jaar bezit, omschreef de situatie als “verwoestend” en zei dat de opruiming duizenden euro’s zou kunnen kosten en haar grazende schapen in gevaar zou brengen.
“Ik ben ontzettend gefrustreerd en overstuur,” vertelde Davies aan de BBC . “Het is gewoon verschrikkelijk.”
Ze voegde eraan toe dat de puinhoop haar ’s nachts wakker houdt en ‘afschuwelijk’ en ‘echt hartverscheurend’ is, en benadrukte: ‘Ik heb een oplossing voor de lange termijn nodig, ik kan dit niet langer volhouden.’
Davies, die een klein bedrijfje runt in Welsh rundvlees en lamsvlees, merkte op dat dit niet het eerste incident is. Bij eerdere opruimacties sleepten vrijwilligers het afval de berg af voor de gemeentelijke afvalverwerking, maar deze keer zijn mogelijk specialisten nodig vanwege de steile rotswand.
Het afval, waaronder huishoudelijke artikelen, hout, plastic zakken en karton, stroomt de helling af vanaf een parkeerhaven, wat Davies ertoe aanzette de gemeente te verzoeken deze te sluiten.
De gemeenteraad van Rhondda Cynon Taf erkende het probleem en verklaarde dat zij streeft naar een “evenwicht tussen het afschrikken van wat neerkomt op flagrant en roekeloos vandalisme in dit prachtige landschap, en het plezier van de duizenden gewetensvolle bezoekers.”
De gemeente heeft verborgen camera’s en borden geplaatst en onderzoekt nieuwe technologieën om daders op te sporen. De gemeente benadrukte: “Als gemeente nemen we illegale afvalstorting zeer serieus en treden we altijd op om de verantwoordelijken ter verantwoording te roepen.”
Overtreders riskeren boetes van minimaal £400 en mogelijke strafrechtelijke vervolging, terwijl veel items gratis recyclebaar zijn.
Natural Resources Wales (NRW) bestempelde het illegaal dumpen van afval als een “ernstig misdrijf dat ons milieu schaadt, de fauna in gevaar brengt en lokale gemeenschappen ontwricht. Bovendien is het opruimen ervan kostbaar.”
NRW constateerde dat meer dan 70% van de incidenten betrekking heeft op huishoudelijk afval afkomstig van niet-gecertificeerde afvalvervoerders en waarschuwde: “Als u iemand betaalt om uw afval af te voeren, moet u controleren of die persoon een geregistreerde afvalvervoerder is.”
Reisblogger Nathan Dixon, die dronebeelden van de vuilstortplaats maakte, groeide in de buurt op en heeft er onlangs de as van zijn vader uitgestrooid.
“Dat is de laatste rustplaats van mijn vader. Hij heeft zijn hele leven in die bergen rondgewandeld,” zei Dixon. “Het is de plek waar hij altijd al wilde zijn.”
Hij beschreef het afval als iets dat “als een doorn in het oog” opviel en “vanaf vijf tot vijf kilometer afstand” zichtbaar was.
Deze rampzalige situatie in Wales past in een patroon van toenemende illegale afvalstortingen in het Verenigd Koninkrijk. Vorig jaar werd 20 ton afval gedumpt in het natuurreservaat Holt Heath in Dorset, waardoor een gebied van bijzonder wetenschappelijk belang werd aangetast.
Als u de artikelen van Dissident.one waardeert, kunt u HIER een donatie via de bank doen om de site in de lucht te houden. Of HIER contant via mijn Postbus.
De EU heeft, onder het voorwendsel van “desinformatie”, in een uitzonderlijk geval de bankrekening van de Duitse journaliste Hüseyin Doğru bevroren. Dit zou slechts het begin kunnen zijn, meldt REMIX.
In een buitengewone zaak die de toekomst van de persvrijheid in Europa zou kunnen bepalen, is de in Berlijn gevestigde Duits-Turkse journalist Hüseyin Doğru momenteel onderworpen aan sancties van de Europese Unie vanwege zijn berichtgeving. Hierdoor had hij maandenlang geen toegang tot zijn bankrekening. Op bevel van de EU werden zijn bezittingen bevroren en deze sancties werden zonder proces of beroep opgelegd. Doğru zegt dat hij Duitsland momenteel zelfs niet mag verlaten.
Zoals de Berliner Zeitung meldt, heeft Doğru al zijn financiële middelen uitgeput. Hij vertelde de krant dat zijn bank de toegang tot zijn eerder goedgekeurde minimumuitkering van €506 volledig heeft geblokkeerd. Hij verklaarde dat hij zijn gezin niet langer kan onderhouden en zelfs geen eten meer kan kopen voor zijn twee pasgeboren kinderen.
“Niet alleen ik, maar ook mijn vrouw en mijn drie kinderen worden feitelijk gesanctioneerd,” zei Doğru, een linkse journalist, in het interview.
“De sancties zelf bepalen dat ik recht heb op toegang tot essentiële fondsen. Dat mijn bank deze fondsen desondanks blokkeert, is volgens mij in strijd met de geldende wetgeving”, vertelde hij aan de Berlijnse krant.
Sindsdien heeft hij enige respijt gekregen en op 22 januari dankzij de inspanningen van zijn advocaat weer toegang tot zijn rekening, maar de juridische strijd over de sancties loopt nog steeds.
Er bestaat nu de vrees dat deze uitzonderlijke zaak een voorbode is van de toekomst, waarin een autoritaire EU dissidenten en journalisten kan censureren en financieel kan ruïneren zonder toezicht of rechterlijke toetsing. Opvallend is dat soortgelijke sancties ook tegen anderen zouden kunnen worden ingezet, zoals tegen Roger Köppel, de Zwitserse hoofdredacteur van het weekblad Die Weltwoche.
Doğru staat sinds mei 2025 op een sanctielijst van de EU. Brussel stelt dat zijn pro-Palestijnse journalistieke werk “etnische, politieke en religieuze onrust” aanwakkert en dat hij daarom “destabiliserende activiteiten van Rusland” zou steunen. Hij filmde onder meer een aantal bezettingen van Berlijnse universiteiten door pro-Palestijnse activisten.
De sancties waren gebaseerd op zijn vermeende banden met Rusland, maar de Berliner Zeitung meldt dat er tot nu toe geen bewijs is geleverd om deze beschuldiging te bevestigen, en belangrijker nog, er is geen proces geweest en er is geen bewijsmateriaal aangeleverd om deze beschuldiging te staven.
“Brussel rechtvaardigt de maatregelen door te stellen dat hij zijn pro-Palestijnse journalistieke werk gebruikt om ‘etnische, politieke en religieuze onrust’ aan te wakkeren en zogenaamd ‘destabiliserende activiteiten te ontplooien die Rusland steunen’. De EU heeft tot nu toe geen concreet bewijs geleverd van een verband met Moskou,” schreef de krant.
Duitsland kon het niet, maar de EU wel.
In een recent interview op YouTube, waaraan ook de Griekse progressieveling Yanis Varoufakis deelnam, gaf Doğru meer details over zijn zaak, waaronder de reden waarom deze sancties van de EU kwamen en niet van Duitsland.
“En dit alles werd nu voor het eerst op mij toegepast in de vorm van een sanctie, maar de Duitse regering heeft het niet rechtstreeks tegen mij gedaan. Zoals Yanis al zei, hebben ze het doorgeschoven naar de Europese Unie, omdat ze dat in Duitsland niet op een legale manier konden doen, vanwege de tegenreactie die er nog steeds is in deze burgerlijke democratie. Die kleine tegenreactie, als het hun eigen burgers betreft, wat ik ben, ook al accepteren ze me misschien niet als zodanig. Maar als een journalist hier voor de rechter staat, heeft hij veel rechten.”
Maar als je de zaak via de Europese Unie, de Europese Commissie, laat lopen, is er geen rechter, geen hoorzitting, geen bewijs. Het is een buitengerechtelijke handeling… en de EU zegt dat sancties geen straf zijn, maar bedoeld om je gedrag te veranderen ten behoeve van de Europese Unie, wat geen straf is. Het is dus een buitengerechtelijke executie van een journalist.
Maar nu terug naar het begin: waarom gebeurt dit? Ze hebben het allemaal uitgelegd en ze testen het voor het eerst op mij. En wat de hele situatie uniek maakt, is dat als ze er de eerste keer mee wegkomen, dit jullie binnenkort ook zal overkomen, of zelfs degenen die ons hebben aangevallen.”
De sancties hadden een verwoestend effect op Doğru en illustreren hoe ze gebruikt kunnen worden om vrijwel elke journalist het zwijgen op te leggen, of die nu links of rechts georiënteerd is.
“Ik mag mijn advocaat niet betalen. Ik mag geen water kopen. Ik mag mijn kind geen eten geven. Ik mag niet werken. Ik mag geen medicijnen kopen. Elke financiële transactie met mij is verboden. Technisch gezien mag je me zelfs geen mand met eten geven, want dat zou ik technisch gezien in geld kunnen omzetten. En dat is verboden.”
En als ik of jij de regels overtreedt, ik weet niet hoe het met jou zit, maar als ik een van deze dingen zou overtreden, zou ik technisch gezien vijf jaar gevangenisstraf kunnen krijgen door sancties te ontlopen, maar ze zijn verder gegaan. Ik sta op die lijst, maar ze hebben technisch gezien ook mijn vrouw en onze ongeboren tweeling gesanctioneerd omdat ze oudere rekeningen hebben bevroren. Ze mag haar salaris momenteel niet ontvangen.
Op dit moment hebben we dus technisch gezien geen geld waarmee we iets kunnen kopen. Daar zit ook nog het probleem bij, want veel activisten, journalisten, collega’s, politici en zelfs familieleden vroegen: ‘Moeten we je geld sturen?’ Wij zeiden: ‘Doe dat niet. Doe dat niet, want dan loop je het risico dat je wordt aangemerkt als iemand die sancties probeert te ontduiken.’ En dat is nu juist het probleem. Sancties zijn, zoals de Europese Unie op haar website beschrijft, een instrument dat is afgestemd op het humanitair recht en dat niet bedoeld is om te straffen, maar om gedrag te veranderen.”
Opvallend is dat dit instrument wordt ingezet tegen een journalist in Europa, juist op een moment dat EU-Commissievoorzitter Ursula von der Leyen beweert dat Europa een plek is waar vrijheid van meningsuiting wordt gewaardeerd, een punt dat Doğru maar al te graag benadrukt.
De Duits-Turkse journalist verklaarde tijdens het interview dat hij niet begrijpt welk “gedrag” door de sancties zou moeten worden veranderd, en zei:
“Wat voor gedrag willen ze dan veranderen? Mijn gedrag, namelijk het recht om mijn rechten als burger van Europa of van de wereld uit te oefenen en mijn mening over bepaalde gebeurtenissen te uiten. En ook het recht om te overleven, want al mijn bestaansgrondslagen worden me ontnomen. Om het wat preciezer te zeggen, misschien klinkt dat wat grof, maar om duidelijk te maken dat ik niet wil dat iemand me verkeerd begrijpt: iemand in de gevangenis heeft technisch gezien meer rechten dan ik, omdat diegene in hechtenis iets kan kopen wat ik niet eens kan.”
Voor degenen aan de rechterkant die deze zaak afdoen als onzin vanwege Doğru’s pro-Palestijnse berichtgeving, of hem misschien zelfs niet mogen omdat hij moslim is, is het duidelijk dat dit slechts een proefcasus is. Veel van zijn standpunten, of die van Varoufakis, zoals hun beweringen over Europees kolonialisme, kunnen worden betwist, maar dat doet er niet toe. Conservatieven, libertariërs en rechts zullen in de toekomst allemaal het doelwit worden, niet alleen met dit soort methoden, maar ook met andere soortgelijke methoden die nu al worden ingezet.
Doğru geeft aan dat het argument, voor zover hij het kan zien, niet is dat hij een directe band met Rusland heeft, maar dat de EU zijn berichtgeving kan interpreteren als gunstig voor Rusland, en daarom wettelijk gezien deze buitengerechtelijke sancties kan opleggen. Opvallend is dat Doğru zei dat hij Rusland en de oorlog in Oekraïne al lang vóór deze sancties tegen hem openlijk bekritiseerde.
“En ik denk dat dit uniek is, zoals Yanis al aan het begin zei, in mijn geval, omdat Europa voor het eerst een journalist heeft gesanctioneerd in het kader van de sancties tegen Rusland, en de bijbehorende wet- en regelgeving, omdat ik openlijk kritiek uitte op het Russische beleid en de oorlog in Oekraïne,” zei hij.
Hij voegde eraan toe dat hij het doelwit was geworden omdat hij “verslag deed van protesten in heel Europa. Dat betekende voor de Europese Unie dat het verslaan van die protesten, en met name gewelddadige protesten, betekende dat alleen Rusland daarvan kon profiteren, omdat ik maatschappelijke onrust zou creëren. Blijkbaar zou ik me daarop richten, en Rusland zou daarvan profiteren. Daardoor zou ik een Russisch nieuwsmedium of een pro-Russische journalist zijn. Ik zie je nu al met je ogen rollen, want dat is precies wat mij ook is overkomen.”
Het is belangrijk om te vermelden dat een bericht in de Duitse krant Tagesspiegel aangaf dat Doğru eerder werkzaam was bij de aan Rusland gelieerde nieuwsbron Redfish Media. Na het uitbreken van de oorlog in Oekraïne sloot Redfish zijn deuren en begon Doğru een nieuwe nieuwswebsite genaamd Red, waar een aantal voormalige Redfish-medewerkers werkten. Doğru gaf aan dat Red, dat in Istanbul was opgericht, onafhankelijk was en steun ontving van particulieren en organisaties, zonder verdere details te geven.
Zelfs als deze nieuwsbron op de een of andere manier banden heeft met Rusland – en tot nu toe is daar geen bewijs voor geleverd – zou het vermogen van de EU om zulke zware sancties tegen een individu op te leggen zonder behoorlijke rechtsgang, journalisten overal ter wereld zorgen moeten baren.
Vanuit diverse hoeken werden zorgen geuit.
Niet alleen extreemlinks klaagt over deze sancties tegen Doğru, maar een breed politiek spectrum heeft bezwaren tegen de manier waarop ze zijn ingevoerd. Dit is wat de Berliner Zeitung schreef:
De zaak-Doğru zorgt al maanden voor opschudding. Critici zien de sanctie tegen een Duitse journalist als een gevaarlijk precedent voor de persvrijheid in de Europese Unie. De kritiek is bijzonder scherp in een juridisch advies van voormalig rechter van het Europees Hof van Justitie Ninon Colneric en hoogleraar internationaal recht Alina Miron. Het advies werd in het najaar aan het Europees Parlement voorgelegd en behandelt het nieuwe EU-sanctieregime tegen zogenaamde desinformatie.
De auteurs concluderen dat de sancties een ernstige schending van de fundamentele rechten vormen. De maatregelen werken als een “burgerlijke dood” (“mort civile”): bezittingen worden bevroren, de toegang tot bankdiensten wordt feitelijk geblokkeerd en de economische draagkracht van de betrokkenen wordt vrijwel volledig tenietgedaan. Dit treft niet alleen de gesanctioneerde personen zelf, maar heeft ook een directe impact op hun professionele en privéleven.
Het rapport stelt dat het bijzonder problematisch is dat sancties worden opgelegd zonder voorafgaande rechterlijke toetsing. Het ontzeggen van het recht op een hoorzitting voordat iemand op een sanctielijst wordt geplaatst, is disproportioneel en schendt de Europese grondrechten. De schade aan de vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid staat volstrekt niet in verhouding tot het gestelde doel om desinformatie te bestrijden.
Als u de artikelen van Dissident.one waardeert, kunt u HIER een donatie via de bank doen om de site in de lucht te houden. Of HIER contant via mijn Postbus.
