februari 2, 2026
Barbara O’Neill heeft tientallen jaren lang lesgegeven over natuurlijke remedies via lezingen, retraites en video’s die door miljoenen mensen zijn bekeken. Wat volgt is ontleend aan haar werk, met name haar lessen over ricinusoliekompressen, zoals gepresenteerd in meerdere lezingen, waaronder ‘Natural Remedies’, ‘Home Remedies’ en ‘Simple Home Remedies’. De kennis is van haar; dit essay is een poging om die kennis te distilleren en over te brengen.
O’Neill is opgeleid als verpleegkundige. Toen haar eerste dochter op tweejarige leeftijd oorpijn kreeg, wist ze niet wat ze moest doen. Iedereen zei haar dat ze niet met de oren moest rommelen, omdat het kind dan doof zou kunnen worden. Dus ging ze naar de dokter, die een recept voor antibiotica uitschreef. De oorpijn verdween binnen 24 uur. Toen de antibiotica op waren, kwam de oorpijn terug. Zes weken en vier antibioticakuren later vroeg O’Neill aan de dokter of haar dochter de rest van haar leven antibiotica zou moeten blijven gebruiken, schrijft Unbekoming.
Twee jaar later kreeg haar volgende kind op 18 maanden oorpijn. Deze keer ging O’Neill niet naar de dokter. Ze ging naar haar buurvrouw van 85 jaar en klopte op haar deur.
De oude vrouw wist precies wat ze moest doen.
Deze scène – een opgeleide medische professional die in de keuken van een bejaarde buurvrouw staat en leert hoe ze een veelvoorkomende kinderziekte met een ui kan behandelen – bevat het hele verhaal van wat er in de twintigste eeuw met de praktische geneeskunde is gebeurd. Kennis die eeuwenlang van generatie op generatie was doorgegeven, remedies waarvoor niets meer nodig was dan ingrediënten uit de keuken en de tuin, technieken die elke ouder kon leren en toepassen: het werd allemaal terzijde geschoven door een geprofessionaliseerd systeem dat elke kwaal veranderde in een bezoek, een recept, een afhankelijkheid.
O’Neill bracht de volgende decennia door met het terugwinnen van deze kennis en het doorgeven ervan aan anderen. Onder de remedies die ze onderwijst, springt er één uit vanwege het brede toepassingsgebied en de elegantie van het principe: het ricinusoliekompres.
Met dank aan Barbara O’Neill.
De diepste penetratie
Ricinusolie dringt dieper door dan welke andere olie ook. Deze ene eigenschap bepaalt alles wat het kan doen. Overal waar het doordringt, breekt het wat O’Neill “onnatuurlijke formaties” noemt: knobbels, bulten, verstoppingen, verklevingen, afzettingen die zich hebben opgehoopt waar ze niet thuishoren.
Het principe is zo eenvoudig dat als je het eenmaal begrijpt, je weet waar je het moet toepassen. Botuitsteeksel aan de hiel? Castoroliekompres. Vleesboom in de baarmoeder? Castoroliekompres. Nierstenen? Castoroliekompres op de nieren. Littekenweefsel van een oude blessure? Hetzelfde. Cyste in de borst, congestie in de borstkas, stenen in de galblaas, afzettingen op de ogen die cataract worden: de olie dringt door en de abnormale vorming begint af te breken.
O’Neill verwoordt deze selectiviteit aan de hand van een eenvoudig beeld. De ricinusolie komt het lichaam binnen en vraagt: waar wil je me hebben, wat wil je dat ik doe? De onnatuurlijke formaties – dat is waar het zich op richt. Het breekt een botuitsteeksel af, maar breekt nooit gezond bot af. Het lost een cyste op, maar laat normaal weefsel met rust.
Dit is niet de ricinusolie die de meeste mensen zich herinneren. Een oudere generatie associeert het met straf – de walgelijke vloeistof die kinderen als laxeermiddel door hun keel werd geduwd. O’Neill raadt af om het inwendig in te nemen. Als het wordt ingeslikt, irriteert het. Bij uitwendig gebruik, tegen de huid gehouden zodat het langzaam en diep kan doordringen, wordt het iets heel anders.
Andere artsen zijn het oneens over oraal gebruik. Dr. Andrew Kaufman adviseert bijvoorbeeld ricinusolie oraal in te nemen – tot een kwart kopje – als een diepe darmreiniging tijdens acute infecties of toxische overbelasting. O’Neill’s aanpak is uitsluitend uitwendig. Het meningsverschil wordt hier zonder oplossing vermeld; lezers die orale toepassingen nastreven, moeten verder kijken dan het werk van O’Neill.
Wat het kompres kan verhelpen
De lijst van aandoeningen die volgens O’Neill reageren op ricinusoliekompressen leest als een inventaris van wat de moderne geneeskunde beheert in plaats van oplost.
Botuitsteeksels, eeltknobbels, artritische gewrichten. Een vrouw van in de zeventig paste twee maanden lang elke avond kompressen toe op een eeltknobbel; het uitsteeksel van een centimeter verdween. O’Neill zelf behandelt erfelijke artritische neigingen in haar duim met een nachtelijke toepassing – wanneer ze deze praktijk volhoudt, heeft ze nooit last van het gewricht.
Vleesbomen, cysten in de eierstokken, endometriose. Het kompres wordt op de buik aangebracht. O’Neill benadrukt dat hormonale onbalans – met name een teveel aan oestrogeen – deze gezwellen veroorzaakt, dus de ricinusolie werkt het beste in combinatie met behandelingen die de onderliggende hormonale oorzaak aanpakken. Maar de olie doet zijn werk: het dringt door en breekt het abnormale weefsel af.
Galstenen en nierstenen. Het kompres wordt op de rechterrib voor de galblaas en op de onderrug voor de nieren aangebracht. Hetzelfde principe is van toepassing: de olie dringt door en de stenen beginnen af te breken.
Prikkelbare darm en constipatie. Een vrouw, getrouwd met een arts, weigerde alles wat haar man haar medisch aanbood. Ze had gehoord over ricinusolie, legde kompressen op haar buik en genas haar prikkelbare darmsyndroom. O’Neill vertelt dit verhaal zonder commentaar. De vrouw van de arts koos gewoon voor iets anders.
Littekenweefsel en verklevingen. Deze toepassing wordt misschien wel het meest over het hoofd gezien. Na een verwonding of operatie kan zich inwendig littekenweefsel vormen dat jaren later problemen kan veroorzaken. Iemand die tien jaar geleden zijn blindedarm heeft laten verwijderen, kan nieuwe symptomen krijgen – niet door de oorspronkelijke aandoening, maar door verklevingen die zich in de loop van de tijd hebben gevormd. Het kompres met ricinusolie, consequent aangebracht, kan dit opgehoopte weefsel afbreken.
Zelfs staar reageert hierop. Een druppel ricinusolie op de vinger, over het gesloten oog gewreven, en vervolgens herhaald bij het andere oog. De olie is plakkerig, dus wrijven is gemakkelijker dan het rechtstreeks in het oog druppelen, maar beide methoden werken. Hetzelfde principe: abnormale ophoping op de lens, geleidelijk opgelost.
Het kompres maken
De constructie is eenvoudig, de materialen bescheiden.
Begin met een incontinentieverband – het wegwerpbare type dat in elke apotheek te vinden is. Snijd het open en verwijder de bovenste laag. Wat overblijft is een inlegkruisje met een plastic achterkant, en deze achterkant is belangrijk: het beschermt kleding en beddengoed tegen de kleverige olie.
Leg meerdere lagen stof in het geopende inlegkruisje. Oude lakens werken goed. O’Neill gebruikt vier tot tien lagen en benadrukt het verband: hoe dikker het kompres, hoe meer olie het vasthoudt, hoe meer olie het lichaam binnendringt. Plak of niet de randen dicht.
Giet ricinusolie op het middelste derde deel van het kompres. De olie is dik en blijft in eerste instantie bovenop liggen – dit is normaal. Laat het vijftien tot dertig minuten intrekken. Het zal zich naar buiten verspreiden terwijl het wordt opgenomen, en zich vervolgens verder verspreiden wanneer het door lichaamswarmte wordt verwarmd. Door alleen in het midden met olie te beginnen, voorkom je lekkage aan de randen.
O’Neill komt steeds weer op dit punt terug: ricinusolie op lakens en kleding is uiterst onaangenaam. Als u het op de juiste manier doet, met de plastic achterkant op zijn plaats en de olie goed geabsorbeerd voordat u het aanbrengt, is er geen rommel. Als u het onzorgvuldig doet, zult u er spijt van krijgen.
Het kompres wordt direct op de huid boven het getroffen gebied aangebracht, met de plastic kant naar buiten. Het kan op zijn plaats worden gehouden met een verband, onder kleding worden gedragen of gewoon tegen het lichaam worden gedrukt terwijl u rust. Veel mensen slapen ermee. Sommigen dragen het de hele dag. Voor haar eigen scheenbeenblessure droeg O’Neill het kompres een maand lang 24 uur per dag.
Hetzelfde kompres kan wekenlang worden hergebruikt. Vouw het op wanneer u het niet gebruikt. Voeg om de paar dagen meer olie toe naarmate het lichaam de aanwezige olie absorbeert – het kompres zal droger aanvoelen naarmate de olie naar binnen dringt. Maak na ongeveer een maand dagelijks gebruik een nieuw kompres.
De tijdlijn van genezing
O’Neill biedt een proportionele regel: de genezingstijd komt overeen met hoe lang de aandoening al bestaat.
Een botuitsteeksel dat drie weken aanwezig is, kan in drie dagen oplossen. Een botuitsteeksel dat drie maanden aanwezig is, kan drie weken duren. Een botuitsteeksel dat drie jaar aanwezig is, kan drie maanden duren.
Dit principe herdefinieert de verwachtingen. De moderne geneeskunde heeft mensen geconditioneerd om snelle resultaten te verwachten: neem de pil, voel je morgen beter. Het ricinusoliekompres werkt volgens een andere tijdlijn, namelijk de tijdlijn waarin het lichaam daadwerkelijk weefsel herstelt en oplost wat er niet thuishoort. O’Neills consistente boodschap: geduld, consistentie, dagelijks gebruik. Eén of twee behandelingen hebben weinig effect. Het werk is cumulatief.
Ze illustreert dit aan de hand van haar eigen ervaring. Na een ernstige polsfractuur – ellepijp gebroken, spaakbeen volledig gebroken en verschoven – paste ze elke avond ricinusoliekompressen toe, zelfs nadat de botten waren genezen. De zorg was littekenweefsel. Bij elke ernstige verwonding bestaat de kans dat er verklevingen ontstaan, die jaren later problemen kunnen veroorzaken. Acht weken na de breuk, toen op röntgenfoto’s was bevestigd dat de botten waren genezen, legde ze nog steeds elke avond een kompres aan. Voorkomen is makkelijker dan genezen.
Dezelfde logica gold voor een oude scheenbeenblessure die 25 jaar later weer de kop opstak. O’Neill was tien jaar eerder op een trap gestruikeld en had haar scheenbeen hard tegen de rand gestoten. Ze behandelde het kort en vergat het daarna – geen pijn, alleen een klein deukje in het been. Maar na wekenlang in een auto met handgeschakelde versnellingsbak te hebben gereden, wat haar linkerbeen belastte, begon haar scheenbeen pijn te doen. Een herstellende massage bracht opgehoopt littekenweefsel aan het licht op de plaats van de oude blessure. In plaats van zich te onderwerpen aan de pijnlijke diepe weefselmassage van haar zoon om het littekenweefsel te verbreken, koos ze voor een zachtere aanpak: een kompres met ricinusolie, dat ze een maand lang continu droeg. De pijn verdween volledig.
Het kompres is geen papomslag
O’Neill maakt een duidelijk onderscheid. Een papomslag haalt iets uit het lichaam. Een ricinusoliekompres haalt niets uit het lichaam, maar brengt iets naar binnen. Het stoffen kompres is slechts een middel om de olie tegen de huid te houden, zodat deze gedurende enkele uren gestaag kan doordringen.
Dit onderscheid is belangrijk om te begrijpen hoe je het moet gebruiken. Een houtskoolkompres kan eenmalig worden aangebracht en vervolgens worden weggegooid, nadat het de gifstoffen uit een bijensteek of infectie heeft gehaald. Een ricinusoliekompres werkt door accumulatie, door nachtelijke herhaling, door het langzame proces waarbij de olie in het weefsel doordringt en oplost wat er niet hoort te zijn.
De vraag rijst soms: waarom wrijf je ricinusolie niet gewoon op het aangetaste gebied? Het antwoord van O’Neill is praktisch. De olie is plakkerig en vies wanneer deze rechtstreeks op de huid wordt aangebracht. Je gebruikt een kleine hoeveelheid en deze blijft niet op zijn plaats. Het kompres houdt aanzienlijk meer olie tegen het lichaam voor een langdurige penetratie – de hele nacht, of de hele dag, of continu gedurende weken in acute gevallen.
Wat bijna verloren was gegaan
O’Neill leert deze remedies nu aan duizenden mensen via lezingen en video’s. Maar deze kennis was bijna volledig verdwenen.
De 85-jarige buurvrouw die haar het uienkompres leerde, is er niet meer. Die generatie – de laatste generatie voor wie huismiddeltjes gewone kennis waren, die van moeder op dochter werd doorgegeven – is grotendeels verdwenen. Wat zij wisten, kwam nergens voor in O’Neills verpleegopleiding. Het kwam nergens voor in het medische systeem dat vier kuren antibiotica voorschreef voor de oorpijn van een kind dat tandjes kreeg.
De verplaatsing gebeurde geleidelijk en vervolgens volledig. De geprofessionaliseerde geneeskunde bood autoriteit, standaardisatie, verzekeringsdekking en wettelijke legitimiteit. Wat ze niet kon bieden, waren de eenvoudige remedies die huishoudens eeuwenlang hadden laten functioneren, remedies die bijna niets kostten, geen recept vereisten, geen bijwerkingen hadden en in elke keuken konden worden bereid.
Een ricinusoliekompres voor een vleesboom kost een paar dollar aan materialen en kan wekenlang worden hergebruikt. Er is geen afspraak, geen beeldvorming, geen doorverwijzing naar een specialist, geen operatieplanning en geen hersteltijd nodig. Het vereist alleen consistentie en geduld – en de wetenschap dat het werkt, kennis die bijna volledig uit de cultuur was verdwenen.
O’Neills lezingen zijn een poging om deze kennis te herstellen. Ze leert wat de 85-jarige buurvrouw wist, wat generaties vrouwen wisten, wat zo algemeen bekend was dat het niet opgeschreven hoefde te worden, totdat dat plotseling wel nodig was, omdat de keten van overdracht was verbroken.
Het ricinusoliekompres is een onderdeel van deze herwonnen kennis. Er zijn nog andere remedies: het gemberkompres voor gewrichtsontsteking, het aardappelkompres voor weefselzwelling, het houtskoolkompres om gifstoffen te verwijderen, de ui die O’Neills buurvrouw haar leerde, in plakjes gesneden, gekookt en warm aangebracht op het pijnlijke oor van een kind.
Deze remedies hebben gemeenschappelijke kenmerken. Ze maken gebruik van ingrediënten die in elke keuken of tuin voorhanden zijn. Ze vereisen geen gespecialiseerde apparatuur. Ze kunnen worden bereid door iedereen die bereid is om het te leren. Ze pakken veelvoorkomende aandoeningen aan die de moderne geneeskunde vaak slecht of duur behandelt, of met aanzienlijke bijwerkingen. En ze waren tot ongeveer een generatie geleden algemeen bekend en in de praktijk toegepast.
De kennis is terug te vinden. De overdracht kan worden hersteld. O’Neill, staande in de keuken van haar buurvrouw, lerend wat haar verpleegopleiding haar nooit heeft bijgebracht, is het beeld van het begin van dat herstel. Haar onderwijs is het beeld van de voortzetting ervan.
Elk huishouden zou de benodigdheden voor een ricinusoliekompres in de keuken moeten hebben. Het incontinentieverband, de oude doeken, de fles olie, de tape om de randen af te plakken. Klaar om te worden samengesteld wanneer er een botuitsteeksel ontstaat, wanneer er een cyste wordt ontdekt, wanneer een oude blessure begint te pijnigen, wanneer het lichaam iets vormt dat er niet thuishoort en het langzame, geduldige werk om het op te lossen kan beginnen.
De 85-jarige buurvrouw is er niet meer. Maar wat zij wist, hoeft niet verloren te gaan.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws.
Bron: https://www.frontnieuws.com/ricinusolie-het-keukenmedicijn-dat-bijna-verdween/
27 REACTIES
- GTRene februari 2, 2026 Bij 18:23
klinkt idd als een
wondermiddel, doch…
>De pulp die
overblijft, is zeer giftig zowel voor mensen als voor dieren, totdat ze
voldoende langdurig verhit is geweest. Het gif in kwestie wordt in zuivere vorm
ricine genoemd.<
das best gevaarlijk…
https://nl.wikipedia.org/wiki/Wonderolie
o
Pippodorus februari
2, 2026 Bij 19:55
GTRene ,
die pulp hoef je niet te consumeren .
maar gebruik die door toevoeging van gemalen noten en enkele schepjes bi carbonaat
om muizen en ratten te verdelgen .
o
raphaelva vangestel februari
2, 2026 Bij 20:09
je hebt gelijk ricine puur is een Dodelijke
gif..zelfs bij inademen..maar in olie is het dik oké..wel goed lezen enz
..
- AntiSoof februari 2, 2026 Bij 18:42
Geweldige reminder!
En inderdaad zitten er ook tamelijk grote gevaren aan. Ik had zo een plant,
maar deed ‘m daarom maar weer weg. Beetje eng voor andere mensen.
o
Gijp februari
2, 2026 Bij 20:34
Ik heb dit jaar
gifsla gezaaid achter het raam laten ontkiemen en net verspeend. Op YouTube
staat daar ook veel goeds over, zaadjes zijn duur in de smartshops maar bij
Amazon niet. Je vindt heel veel op YouTube als je gifsla intikt. Dan val je van
de ene verbazing in de andere. Het is geen onzin dat veel kennis is
achterhouden, maar het was niet weg en Ai brengt het terug.
§
AntiSoof februari
2, 2026 Bij 22:07
Interessant, Gijp.
Ik vond een leuke youtube over ‘het ‘giftige’bittertje’.
En laat nu juist
die bittere smaak erg gezond zijn. Doe me ook denken aan witlof. Jammer dat het
niet meer een beetje bitter is. Btw, ik eet graag salie als ik wat last heb van
gevoelige tanden. Salvia (salie) betekent nog wel gezond! Grappig hè?
Nou, niet te laat plukken en een beetje bij de sla
doen vertelde die vrouw van de YT, dan is het heel lekker én erg gezond.
§
Donders februari
2, 2026 Bij 23:44
rinicus oftewel
castorolie gebruik ik al jaren. huid, haar, oren, ogen, compressen. voor
consumptie… less is more.
verkeerd geperst lijnzaadolie zit vol met cyaankali. dat iets natuurlijk is wil
niks zeggen.dat t helemaal veilig is.. al die kennis van vroeger is er gewoon
nog. de witte pil was gewoon heel opdringerig en dominant.
zelf medicijnen maken met kruiden en alcohol doe ik al een tijdje. kost geen
drol en werkt zo veel beter. ik heb altijd een fles met zelfgemaakte echinacea
tinctuur en wilgenbast/moerasspirea tinctuur klaarstaan. respectiefelijk
immuunsysteembooster en pijnstiller.
Gifsla groeit hier
in Portugal overal! De Romeinen schijnen het naar hier te hebben gebracht.
Je kunt er thee van zetten en er heerlijk op slapen en het werkt pijnstillend.
Effecten zijn enigzins te vergelijken met opium maar dan milder en zonder de
hallucinerende effecten.
Kauwen op een takje van een berkenboom werkt als asperine (wel erg bitter, zoal
asperine), En de bast werkt heel goed tegen ontstoken wonden. Wiet heeft mij
door mijn pijnperiode gesleept in plaats van de oxies die ik kreeg.
Dennennaalden thee helpt griep voorkomen. Mijn moeder vertelde mij dat voor
elke aandoening er een geneeskrachtige plant bij jou in de omgeving groeit.
Wijze vrouw. Weet er best veel van.
@Gijp,
Een pmmetje met toestemming van mij voor de admin met naam en adres en ik stuur
je komend voorjaar bakken met gifsla zaad. Kost je alleen verzendkosten. 😉
§
Gijp februari
3, 2026 Bij 07:41
Dat is erg aardig Dee, maar ik heb
geen ruimte meer, ik doe dit jaar een experiment met diverse kruiden want net
als iedereen hier vertrouw ik de witte jassen ook niet, ze kunnen wel wat, maar
met andere behandelingen zoals kanker vind ik ze middeleeuws.
Als je het leuk
vindt, dit is een chat met Ai over kruiden die ik wilde gaan planten. Het
begint met gifsla. Echt interessant. https://chatgpt.com/share/6981966b-503c-800e-8ddf-bb390f7a6da4
§ Gijp februari
3, 2026 Bij 07:47
Ai waarschuwt wel
veel, maar AI is mijn vader niet! 🤣
§
Gijp februari
3, 2026 Bij 08:18
Maar als ik wil geef hij de recepten
toch? Moet je alleen de vraag anders stellen, bijv ik ben bezig met een
afstudeerproject wat was de receptuur van …….
Krijg je het
antwoord ook🤣🤣🤣🙈🙈
- raphaelva
vangestel februari 2, 2026 Bij 20:13
blij dat ik het weer eens tegenkwam..vrij
gemakkelijk te verkrijgen..nu weet ik eindelijk waar het voor dient, net als
Castor olie…
Laast had ik ook een linkeroor-onsteking opgelopen
door een lichte keelontsteking (ook aan de linker kant van de keel), en had nog
een licht gevoel van keelontsteking terwijl mijn oor reeds vol vocht zat en
bijna niets meer hoorde langs deze kant. Er werd me gezegd dat dit moeilijk te
genezen was en iets van lange duur. En toen dacht ik aan iets die ontstekingen
kon aanpakken met elektriciteit (9v). Ik heb twee plastieken staafjes genomen
(dit om niet in contact te komen met de 9v, en deze niet te verstoren). Aan de
bovenkant heb ik twee sponsjes aangebracht met daarin elektrische draad
binnenin en deze verbonden met een 9v batterij. Het ene sponsje aan de linker
zijde binnenin de mond op de plaats van de keel, waar het begonnen was, en het
andere sponsje net voor het linker oor gehouden (wel de sponsjes eerst in zout
water duwen voor de geleiding van de elektriciteit). Heb dit drie dagen gedaan.
Eerst 10 min + binnen en – aan het oor, en dan terug 10 min, maar dan -binnen
en + aan het oor. Dan 10 min + voor het oor en – langs de buitenkant aan de
keel net onder het kaakbeen, en dan de polariteit omkeren. Heb dan langs de
buitenkant ook de keel behandeld op dezelfde manier, en dan ook de sinussen
behandeld, links naast de neus en rechts achteraan net onder de schedel, en
rechts naast de neus en links achteraan net onder de schedel … dit is wel
eigenaardig omdat het de indruk geeft dat er een licht aan gaat in het ene oog
en hetzelfde met andere oog. Een vierde dag heb ik het niet meer moeten doen,
want alle ontstekingen waren weg.
o
AntiSoof februari
2, 2026 Bij 22:23
Prachtig idee,
marc.
Beter dan antibiotica, meen ik.
§
marc februari
2, 2026 Bij 22:52
Natuurlijk beter dan
antibiotica. Antibiotica helpt niet tegen ontstekingen, het helpt enkel je
weerstand om zeep, het is anti leven. En ik ga nooit naar dokters want die
weten niets van gezondheid. Ik gebruik enkel de dingen die geen kwaad doen aan
de gezondheid, en ik heb al jaren lang zelf gezocht naar de nu onconventionele
beschikbare geneeswijzen. Meestal die dingen waarvan de mensen is wijs gemaakt
dat deze dingen gevaarlijk zijn voor de gezondheid. Zo maak ik ook zelf
“zilverwater” een natuurlijke antibiotica, en ik maak ook zelf koperwater “goed
voor spieren en ook haar en gezondheid”. Heb ook alles gedownload wat ik jaren
geleden al gevonden heb op internet over echte gezondheid mogelijkheden die
niets te maken hebben met kruiden of dokters en hun Pharma vergiften.
§
AntiSoof februari
3, 2026 Bij 00:32
Dat heb ik ook gedaan, Marc, veel
gedownload en uittreksels gemaakt. Erg leuk en ook leerzaam. Zelf maak ik ook
zilverwater, extracten van bijv. kruidnagels als de kiezen wat gevoelig zijn,
enzovoorts. Hartstikke leuk ook.
En ook ik gebruik niks van de witte
jassen. Ik kijk wel uit. Zo wilde een hulp v.d. dokter mij chol. verlagers
laten slikken. Ik kon mijn gezicht net in de plooi houden en het afwijzen.
Toevállig had ik daar nét een goed
boek over gelezen. (Dat het chol. verhaal niet deugt)
Maar ja, zo gaat het; niks nemen is
het beste. Maar héél soms, dan is het nodig misschien. Niet alle pillen zijn
even slecht.
Ik keek eens naar
het pillengebruik in nl door oudere mensen. Mijn hemel! Ik geloof dat 75
procent aan meerdere pillen vast zit. (Weet ik niet precies meer, maar het
waren er héél veel.)
§
Gijp februari
3, 2026 Bij 07:51
De dokter van mij
ook, ik had achteraf een insectenbeet van een steekvlieg maar de dokter zag
mijn voet en wist al gelijk te zeggen dat ik te hoog cholesterol had. Niet
gedaan, en leef nog steeds. Koekoek!
Niet elke castorolie is hetzelfde.
Cosmetische of farmaceutische castorolie is koudgeperst, gefilterd en
ricinevrij, en wordt al decennia veilig gebruikt op huid en voor compressen.
De gevaren waarover gesproken wordt gaan over zaden, pulp of zelf
experimenteren — niet over goede olie.
Het probleem is verwarring, niet de olie zelf.
Gebruik zelf al jaren castorolie.
o
marc februari
3, 2026 Bij 00:28
Is ook goed om te
gebruiken voor de ogen, in de ogen, oog verzorging. Tegen cataract.
§
AntiSoof februari
3, 2026 Bij 00:53
Is dat niet
gevaarlijk, marc? Want je moet wél de goede olie (welke is dat? geperst, koud,
gefiltreerd?) hebben en ogen . . . daar moet je zuinig op zijn, leerde ik al
vroeg.
Ik ben hier wel blij mee ik heb een chronische blaas
en niet ontsteking weet ik hoe veel antibiotica gehad nu ben ik zo erg
incontinent geworden en de pijn is vaak niet te houden.Zo ook mijn chronische
oorontsteking antibiotica helpt totaal niet en niemand weet je te helpen dus ik
ben wel erg dankbaar voor deze uitleg en dit schrijven dankjewel Frontnieuws
o
Greet februari
3, 2026 Bij 11:09
neem dan niet de
hierboven beschreven olie,maar gewoon simpel D mannose en granberry.
Helpt direct. D mannose is een wonderproduct . En veilig en goedkoop.
Ik gebruikte deze door de overgang menopauze. Kreeg dan ineens hele erge
blaasonsteking paar jaar terug uit het niets. Antibiotica hielp niet en maakte
alles erger. D mannose kuur van een week en was 80% beter, nog een week gewone
d mannose genomen van 500 mg per dag en daarna een week 250 mg oer dag en nooit
meer terug gekregen.
Ik volg wel deze mevrouw haar dieet. Sinds 3 jaar en dat hielp mijn
hormoonhuishouding in balans te brengen.
https://www.vitalize.nl/vitalize-dmannose-cranberry-weekkuur.html
- Okidoki Merci februari 3, 2026 Bij 08:54
Dank je wel FN voor deze welkome positieve
gezondheids-informatie in deze tijd van negative openbaringen
o
Marco februari
3, 2026 Bij 09:12
Kijk op Telegram of
internet naar Barbara O’Neill heeft ook vele tips.
- dingsken februari 3, 2026 Bij 10:17
Ik heb die madam een tijdje gevolgd totdat ik door
had dat zij alleen maar snake oil verkoopt. Een vergroeiing in je botten
‘genezen’ door er een giftige stof op te smeren? Ach ja, veel succes toegewenst
en agge maar leut hèt hé.
Ik volg haar dieet nu 3 jaar. Alles
zelf maken ook brood enzo…
Was door die covid periode 4 jaar onwel, en via haar dieet levensstijl,weer
veel energie en zo fit als een hoentje. Door simpelweg alles vers te eten.en
ben een hoop gewicht kwijtgeraakt.
Ondanks de vele boontjes die ik eet. Voel me nu verzadigd en heb geen honger
meer.
Vezels en boontjes doen wonderen in mijn buik. Ben al heel lang vegetariër en
kwam vaak b12 tekort. Dat slikte ik dagelijks 10 tallen jarenlang Door haar
dieet eigenlijk weinig supplementen meer dan alleen d3 en in de winter stiekem
nog een maand b12 . Heb geen griep meer gehad sindsdien.
