Oversterfte, midazolam en een ongemakkelijke vraag uit de COVID-periode

 

Dr. John Campbell bespreekt een onderzoek dat in januari 2024 verscheen onder de titel “Excess Deaths in the United Kingdom: Midazolam and Euthanasia in the COVID-19 Pandemic”. Dit onderzoek raakt aan één van de meest gevoelige en onderbelichte aspecten van de COVID-pandemie: de mogelijkheid dat een aanzienlijk deel van de Britse oversterfte werd veroorzaakt door medische interventies, met name het grootschalige gebruik van midazolam en morfine.

Campbell noemt de kwestie een nationale schande die nauwelijks publieke of politieke aandacht krijgt:

Dr. John Campbell bespreekt een onderzoek dat in januari 2024 verscheen onder de titel “Excess Deaths in the United Kingdom: Midazolam and Euthanasia in the COVID-19 Pandemic”. Dit onderzoek raakt aan één van de meest gevoelige en onderbelichte aspecten van de COVID-pandemie: de mogelijkheid dat een aanzienlijk deel van de Britse oversterfte werd veroorzaakt door medische interventies, met name het grootschalige gebruik van midazolam en morfine.

Campbell noemt de kwestie een nationale schande die nauwelijks publieke of politiekeaandacht krijgt:

   Video Link: https://youtu.be/15A-ZypMwGY

Een opvallende statistische correlatie

De kern van de besproken paper is een analyse van macrodata. De auteur vergelijkt de maandelijkse distributie van midazolam-injecties in het Verenigd Koninkrijk met de oversterftecijfers. Daarbij wordt rekening gehouden met een tijdsvertraging van één maand, omdat medicijnen eerst moesten worden verspreid, voorgeschreven en toegediend.

Wanneer die correctie wordt toegepast, blijken de grafieken van midazolamgebruik en oversterfte vrijwel exact over elkaar te vallen. De statistische correlatie bedraagt ongeveer 91 procent. Campbell noemt dit uitzonderlijk hoog en wijst erop dat dit patroon niet beperkt blijft tot één regio, maar zichtbaar is in heel Engeland. In alle regio’s vertonen de curves dezelfde vorm en timing.

Bekijk de documentaire ‘A Good Death’ over midazolam:

Twee piekmomenten: april 2020 en januari 2021

De analyse laat vooral twee perioden zien waarin de afwijkingen extreem zijn. In april 2020 nam de oversterfte met bijna 99 procent toe ten opzichte van het vijfjarig gemiddelde. In januari 2021 was er opnieuw een sterke piek, met een stijging van circa 29 procent.

Voor januari 2021 gaat het om bijna 44.000 extra sterfgevallen, waarvan ruim 16.500 extra doden in één maand. Deze pieken vallen, gecorrigeerd voor tijdsvertraging, samen met pieken in het gebruik van midazolam.

Twijfels over COVID-19 als dominante doodsoorzaak

Campbell zet vraagtekens bij de officiële verklaring dat deze sterfte voornamelijk door COVID-19 werd veroorzaakt. Als de sterfte in april 2020 grotendeels het gevolg was van het virus, zou dat neerkomen op een infection fatality rate van ongeveer 24 procent. Met andere woorden: één op de vier geïnfecteerden zou zijn overleden.

Dat acht Campbell volstrekt onrealistisch.

Bekijk de film ‘Playing God’ over medische democide in het Verenigd Koninkrijk:

Midazolam, morfine en iatrogene sterfte

Midazolam en morfine zijn beide middelen die de ademhaling onderdrukken. Tijdens de pandemie werden ze veelvuldig ingezet, met name bij oudere en kwetsbare patiënten, vaak in zorginstellingen. Campbell benadrukt dat deze middelen geregeld samen werden toegediend, soms na telefonische consulten en zonder uitgebreid lichamelijk onderzoek.

Hij wijst erop dat in veel gevallen andere behandelingen, zoals zuurstof of antibiotica, achterwege bleven. Uit eigen medische ervaring beschrijft hij hoe zelfs correct toegediende morfine alleen al kan leiden tot ademhalingsstilstand. De combinatie met midazolam, zeker bij patiënten met een luchtweginfectie, noemt hij potentieel levensgevaarlijk.

De paper spreekt in dit verband van een mogelijke iatrogene pandemie: sterfte veroorzaakt door medische handelingen zelf.

Campbell zegt grote waardering te hebben voor lijkschouwers als professionals, maar noemt het onbegrijpelijk dat het systeem als geheel deze signalen niet heeft opgepikt.

Bekijk de film ‘Unseen’ over de waarheid achter de doodsprotocollen:

                Video Link: https://youtu.be/_wOYPObjLpM 

Een historische parallel

Campbell verbindt de studie met het werk van Alfred Russel Wallace, mede-ontdekker van de evolutietheorie. Wallace onderzocht in de 19e eeuw sterftecijfers rond de verplichte pokkenvaccinatie en concludeerde dat officiële statistieken misleidend konden zijn en dat verbeterde hygiëne en leefomstandigheden een grotere rol speelden dan vaccinatie.

De huidige paper past bewust een vergelijkbare methode toe door te kijken naar grootschalige nationale data in plaats van selectieve datasets. De parallellen tussen toen en nu noemt hij opvallend en verontrustend.

Oproep tot transparantie en afsluiting

Campbell eindigt met een dringende oproep aan overheid en gezondheidsinstanties om medische data te anonimiseren en vrij te geven voor onafhankelijk statistisch onderzoek. In het Verenigd Koninkrijk worden medische dossiers vaak slechts zeven jaar bewaard. Hij waarschuwt dat cruciale informatie verloren dreigt te gaan voordat er politieke verandering plaatsvindt.

Zonder toegang tot deze data, stelt hij, zullen veel nabestaanden nooit weten of hun geliefden zijn overleden aan de medische behandeling die zij kregen. Dat gebrek aan duidelijkheid noemt hij moreel onaanvaardbaar.

Over de auteur: Robin de Boer is economisch geograaf. Volg hem hier op Substack voor exclusieve content.

Bron: https://www.ninefornews.nl/oversterfte-midazolam-en-een-ongemakkelijke-vraag-uit-de-covid-periode/

In 2025 vielen 370.000 buitenlandse indringers Duitsland binnen, het equivalent van een grote Duitse stad.

 14/01/2026

Ondanks de belofte van de nieuwe regering om de migratiecijfers te verlagen, blijven de totale migratieniveaus torenhoog.

Volgens officiële overheidsgegevens zijn er in 2025 meer dan 370.000 mensen uit niet-EU-landen in Duitsland aangekomen via de asielprocedure, gezinsherenigingsprogramma’s en diverse toelatingsregelingen. De Alternative für Deutschland (AfD) bekritiseert deze ontwikkeling scherp en stelt dat het qua bevolking overeenkomt met een grote Duitse stad, meldt REMIX.

Remix News meldde aanvankelijk dat er eind december 2025 300.000 migranten in Duitsland waren opgenomen; dit nieuwe officiële cijfer van 370.000 lijkt echter veel hoger te liggen. Het betreft bovendien alleen migranten van buiten de EU, terwijl het totale aantal migranten waarschijnlijk veel hoger ligt.

AfD-parlementslid Sebastian Münzenmaier bekritiseerde deze cijfers in het Duitse medium Nius: “De vermeende beleidswijziging van (minister van Binnenlandse Zaken Alexander) Dobrindt met betrekking tot het asielbeleid blijkt bij nader onderzoek niets meer dan een truc te zijn.”

“Minimaal 300.000 sociale migranten en zogenaamde vluchtelingen, eerder 400.000, in één jaar: dat is vergelijkbaar met een grote Duitse stad. Iedereen die fantaseert over een ommekeer gezien deze omvang, bedriegt de burgers.”

Hij voegde eraan toe dat er pas sprake zal zijn van een echte ommekeer “wanneer er meer migranten vertrekken dan aankomen.”

Wat betreft de herkomst van de mensen: het aantal eerste asielaanvragen bedroeg vorig jaar 113.236. Dit is het laagste aantal sinds 2020, toen er 102.581 aanvragen werden geregistreerd, en minder dan de helft van de 229.751 aanvragen van het jaar daarvoor.

Ter context: in 2023 vroegen 329.120 mensen voor het eerst asiel aan. De regering prijst dit cijfer aan, maar negeert daarbij dat de totale aantallen nog steeds extreem hoog liggen, voornamelijk door legale migratie.

De Duitse federale minister van Binnenlandse Zaken, Alexander Dobrindt (CSU), verklaarde: “We pakken migratie helder en consequent aan. Wie geen recht heeft op bescherming, hoort niet te komen; wie misdrijven pleegt, moet vertrekken. Het duidelijke signaal vanuit Duitsland dat het migratiebeleid in Europa is veranderd, is wereldwijd ontvangen.”

Het aantal asielzoekers daalt in de hele EU.

Deze daling van het aantal asielzoekers is niet uniek voor Duitsland; het weerspiegelt een bredere trend in de Europese Unie. In de eerste negen maanden van 2025 daalde het aantal aanvragen in de hele EU met ongeveer 27 procent ten opzichte van dezelfde periode in 2024. In sommige landen, waaronder Bulgarije en Cyprus, was de daling zelfs nog sterker, met meer dan 60 procent.

Ondertussen blijft de immigratie met het oog op gezinshereniging op een stabiel niveau.

Diplomatieke vertegenwoordigingen van het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken, onder leiding van Johann Wadephul (CDU), verwerkten 110.400 visa voor gezinshereniging. Op een verzoek om commentaar liet het ministerie van Buitenlandse Zaken aan NIUS weten: “De meest vertegenwoordigde landen waren Turkije, Syrië, India, Kosovo en Albanië.”

In 2024 waren er 123.675 aankomsten via gezinshereniging, wat betekent dat het aantal vrijwel gelijk bleef aan dat van vorig jaar. Een parlementair besluit in juni om de gezinshereniging voor personen met aanvullende bescherming gedurende twee jaar op te schorten, ingaande 24 juli 2025, had een verwaarloosbaar effect op deze cijfers. Om voor deze visa in aanmerking te komen, moeten sponsors doorgaans beschikken over een geldige verblijfsvergunning, adequate huisvesting en voldoende financiële middelen.

Kijkend naar de bredere historische context sinds 2015, hebben ongeveer 2,8 miljoen mensen asiel aangevraagd, terwijl 1,2 miljoen mensen via familiekanalen zijn aangekomen, wat neerkomt op een totaal van 4 miljoen migranten.

Opvallend is dat de peilingen nu aantonen dat Duitsers steeds wantrouwiger staan ​​tegenover verdere migratie na een decennium waarin miljoenen mensen zijn binnengekomen. Volgens een YouGov-peiling van vorige maand zegt een meerderheid van de Duitsers een immigratiemoratorium te steunen en is men van mening dat er te veel legale migranten zijn aangekomen.

Een meerderheid van de Duitsers, 57 procent, vindt dat er te veel mensen legaal het land zijn binnengekomen, terwijl slechts een kwart van de respondenten de aantallen passend vindt.

Als het om illegale immigranten gaat, zijn Duitsers nog vaker tegenstander. Uit de peiling bleek dat 81 procent van de Duitsers vindt dat de illegale immigratie de afgelopen 10 jaar “veel te hoog” of “tamelijk te hoog” was. Slechts 5 procent vindt de aantallen acceptabel.

Nog eens 75 procent zegt dat illegale migratie slecht is geweest voor Duitsland.

Hervestigings- en humanitaire initiatieven

Naast de gebruikelijke asiel- en gezinsherenigingsprocedures spelen ook andere toegangswegen een rol in het Duitse immigratiesysteem.

In antwoord op een vraag van AfD-parlementslid Sebastian Münzenmaier merkte de regering op: “In het kader van het federale opvangprogramma voor Afghanistan zijn tussen 1 januari en 31 december 2025 in totaal 1.137 mensen Duitsland binnengekomen.”

Daarnaast zijn in 2025 in totaal 1.093 mensen Duitsland binnengekomen via de hervestigingsprocedure (conform artikel 23, lid 4, van de Verblijfswet).

De toestroom van mensen die het conflict in Oekraïne ontvluchtten, hield ook in 2025 aan. Het Federaal Bureau voor Migratie en Vluchtelingen (BAMF) bevestigde aan Nius dat tussen januari en december 145.222 personen het land zijn binnengekomen op grond van artikel 24 van de Verblijfswet.

Nius telde de verschillende cijfers op, waaronder 113.236 asielzoekers, 110.400 gezinsvisa, 1.137 Afghaanse immigranten, 1.093 deelnemers aan hervestigingsprogramma’s en minstens 145.222 Oekraïense vluchtelingen. De totale immigratie vanuit derde landen bedroeg minstens 371.088 personen.

Daarnaast komen er jaarlijks ongeveer 50.000 mensen Duitsland binnen via de Westelijke Balkanregeling. Deze specifieke route stelt burgers uit Albanië, Bosnië en Herzegovina, Kosovo, Noord-Macedonië, Montenegro en Servië in staat een verblijfsvergunning te verkrijgen op basis van een baan, ongeacht hun formele kwalificaties. Volgens het Federaal Agentschap voor Werkgelegenheid: “Vanwege de grote vraag is het quotum voor 2025 al volledig benut.”

Bron: https://dissident.one/in-2025-vielen-370-000-buitenlandse-indringers-duitsland-binnen-het-equivalent-van-een-grote-duitse-stad

---

Als u de artikelen van Dissident.one waardeert, kunt u HIER een donatie via de bank doen om de site in de lucht te houden. Of HIER contant via mijn Postbus.

Geen ID, geen account: Australië’s grote digitale zuivering

16/01/2026

De nieuwe Australische verplichting tot het gebruik van een digitale identiteitskaart voor gebruikers van sociale media verandert de online omgeving van het land nu al.

Meta heeft in een bericht op Medium bekendgemaakt dat het bijna 550.000 accounts heeft verwijderd die mogelijk toebehoorden aan gebruikers jonger dan 16 jaar, schrijft Ken Macon.

Het totaal omvat ongeveer 330.000 Instagram-profielen, 173.000 Facebook-accounts en 40.000 accounts op Threads.

Het bedrijf schreef: “Het blijven voldoen aan de wetgeving is een gelaagd proces dat we voortdurend zullen verfijnen, hoewel onze zorgen over het online vaststellen van de leeftijd zonder een industriestandaard blijven bestaan.”

De wet, die op 10 december van kracht werd, verplicht tien grote onlineplatforms, waaronder Facebook, Instagram, TikTok, Snapchat, Reddit, X en Twitch, om de leeftijd van gebruikers te verifiëren met behulp van een door de overheid uitgegeven identiteitsbewijs. Anders riskeren ze boetes tot 49,5 miljoen Australische dollar (33 miljoen Amerikaanse dollar).

Hoewel het beleid wordt gepresenteerd als een maatregel ter bescherming van minderjarigen, creëert het in feite een digitaal identificatiesysteem voor deelname aan sociale media. Gebruikers die weigeren identificatie- of biometrische gegevens te verstrekken, verliezen de toegang en hun accounts, inclusief alle foto’s, berichten en opgeslagen informatie.

De grootschalige verwijderingen door Meta laten zien hoe het beleid de online participatie verandert.

Veel van deze accounts behoorden waarschijnlijk toe aan mensen die geen identiteitsbewijs wilden laten zien, in plaats van aan bevestigde minderjarigen.

Om aan de regelgeving te voldoen, kiezen Meta en andere platforms ervoor om accounts te verwijderen om financiële boetes te voorkomen.

Deze aanpak versnelt ook het gebruik van algoritmische methoden voor leeftijdsbepaling die gebruikmaken van foto’s en activiteitspatronen, ondanks de wijdverbreide bezorgdheid over de nauwkeurigheid en de gevolgen voor de privacy.

Sommige bedrijven verzetten zich. Reddit heeft een rechtszaak aangespannen tegen de Australische overheid

 , met de bewering dat het niet als een socialemediaplatform mag worden beschouwd.

Het bedrijf stelde dat de regelgeving “ernstige problemen met betrekking tot privacy en politieke meningsuiting met zich meebrengt”. De zaak zou kunnen bepalen in hoeverre wetten inzake digitale identificatie kunnen worden toegepast op online discussieplatformen.

Meta heeft bedenkingen geuit over het beleid, hoewel het wel wordt toegepast. Het bedrijf betoogde dat het afsluiten van tieners van belangrijke online omgevingen hen kan isoleren van steunnetwerken en hen kan aanzetten tot “minder gereguleerde delen van het internet”.

Het rapport bekritiseerde ook het gebrek aan consistente verificatiemethoden en merkte op dat zowel ouders als tieners weinig bereidheid tot medewerking tonen.

Het verwijderen van honderdduizenden accounts in zo’n korte tijd laat zien hoe snel een overheidsmaatregel online gedrag kan veranderen. Het toont ook aan hoe gemakkelijk de toegang tot jarenlange persoonlijke gegevens kan verdwijnen zodra identificatie een voorwaarde wordt voor deelname.

Voorstanders noemen de maatregel een veiligheidsinitiatief, maar het introduceert een systeem van traceerbare digitale identiteit dat de grenzen van online meningsuiting en privacy zou kunnen herdefiniëren.

Door toegang te koppelen aan een geverifieerde identiteit, transformeert het beleid sociale media in een gecontroleerde omgeving waar anonimiteit en open discussie moeilijker te handhaven zijn.

Bron: https://dissident.one/geen-id-geen-account-australies-grote-digitale-zuivering

---

Als u de artikelen van Dissident.one waardeert, kunt u HIER een donatie via de bank doen om de site in de lucht te houden. Of HIER contant via mijn Postbus.

Hoe de terugkeer van de wolf buiten democratische controle om zorgvuldig is georkestreerd met geld van Postcode Loterij

 

Sinds de terugkeer van de wolf in Nederland is het dier uitgegroeid tot een bron van maatschappelijke onrust. Incidenten met gedode dieren, aanvallen op honden en sporadische confrontaties met mensen hebben het debat verder aangewakkerd. In 2025 zouden naar schatting 2500 tot 3000 dieren, voornamelijk schapen, door wolven zijn gedood. Tegelijkertijd wordt gesteld dat de Veluwe met ruim honderd wolven één van de hoogste wolvendichtheden ter wereld kent. Deze combinatie van factoren roept vragen op over het officiële verhaal dat de wolf op eigen kracht en zonder menselijk ingrijpen Nederland heeft bereikt.

Volgens dit officiële narratief is de wolf vanuit Oost-Europa, via Duitsland, spontaan naar Nederland gemigreerd. Dat is moeilijk voorstelbaar, gezien de hoge bevolkingsdichtheid, de aanwezigheid van grootschalige infrastructuur en stedelijke gebieden zoals het Ruhrgebied. Ook het vrijwel gelijktijdig verschijnen van wolvenroedels in België is in dit kader opmerkelijk. De terugkeer van de wolf is dan ook geen toeval, maar het resultaat van jarenlang beleid en planning op Europees niveau.

Fokprogramma’s en populatieopbouw in de Karpaten

De oorsprong van dit beleid ligt in de Roemeense Karpaten, waar de wolf van nature voorkomt, schrijft Wob-onderzoeker Cees van den Bos op Substack. Rond het jaar 2000 startten daar meerdere projecten onder het LIFE-programma van de EU, gericht op de bescherming en versterking van zogenoemde ‘grote carnivoren’, waaronder wolven, beren en lynxen. Deze projecten richtten zich op genetische monitoring, het voorkomen van inteelt, het bestrijden van hybride wolf-hondkruisingen en het optimaliseren van leefgebieden.

In projectdocumenten en evaluatierapporten wordt beschreven hoe wolvenpopulaties actief werden ondersteund door jachtbeperkingen, het terugdringen van natuurlijke vijanden en het aantrekkelijk maken van habitats. Deze maatregelen waren niet alleen bedoeld voor behoud, maar ook voor groei en verspreiding van de populatie richting West-Europa. De Karpaten vormden de eerste fase van een bredere herintroductiestrategie.

Internationale coördinatie en kennisnetwerken

Het Large Carnivore Initiative for Europe (LCIE) – een netwerk van NGO’s, wetenschappers, overheden en universiteiten – speelt bij deze aanpak een centrale rol. Dit netwerk fungeert als platform voor kennisuitwisseling, beleidsafstemming en projectcoördinatie rond grote roofdieren. Ook Nederlandse wetenschappers en organisaties maken hier deel van uit.

Binnen dit kader wordt gesproken van een gefaseerde aanpak, waarbij verschillende regio’s stapsgewijs worden verbonden. De wolf is daarbij niet simpelweg losgelaten, maar zijn verplaatsing is gestuurd door landschappelijke ingrepen en beleidskeuzes.

Saillant: in 2000 reisde een beleidsmedewerker van de provincie Utrecht naar de Karpaten om het fok- en opvangprogramma van de wolf te bekijken, onthulde Annemieke van Straaten op X. Deze beleidsmedewerker is nu betrokken bij diverse beleidsonderwerpen rond de wolf in de provincie Utrecht.

Corridors en gefaseerde migratie naar het westen

Na de opbouw van de populatie in de Karpaten richtte de tweede fase zich op het verbinden van leefgebieden. Via Polen, Slowakije, Hongarije en Oekraïne werden ecologische corridors ontwikkeld die migratie mogelijk maakten. In grensregio’s ontstonden opvang- en acclimatisatiecentra waar wolven tijdelijk werden gehuisvest, gemonitord en veterinair gecontroleerd. Genetische studies tonen aan dat wolven in Zuid-Polen nauw verwant zijn aan die uit de Roemeense Karpaten.

Vanuit Polen verliep de verspreiding naar Duitsland, met name naar Lausitz in Saksen en Brandenburg. Dit gebied groeide uit tot een belangrijk knooppunt in de West-Europese wolvenpopulatie. Duitse instituten zoals LUPUS monitoren sindsdien de verspreiding en vestiging van wolvenroedels.

De laatste fase van de migratie leidde richting Nederland. Vanuit Lausitz loopt een aaneenschakeling van corridors via Noordrijn-Westfalen naar Limburg en uiteindelijk de Veluwe. Deze routes bestaan uit ecoducten, aangepaste spoorzones, open landschappen en natuurgebieden waar verstorende barrières zijn verwijderd. In dit verband wordt ook wel gesproken van een “wolf-snelweg”.

Habitatsturing en indirecte herplaatsing

Een kernbegrip in deze benadering is habitatsturing. Wolven zijn territoriale dieren; wanneer een gebied verzadigd raakt, trekken jonge dieren weg op zoek naar nieuw leefgebied. Door aan de westzijde aantrekkelijke habitats te creëren – met voldoende prooidieren, rust en bescherming – en aan de oostzijde juist minder gunstige omstandigheden te laten bestaan, kreeg migratie een voorspelbare richting.

Dit is in feite een vorm van indirecte herplaatsing. Daarnaast zijn wolven op sommige trajecten ook fysiek verplaatst via opvanglocaties, met name waar grote afstanden moesten worden overbrugd.

Op sociale media circuleert beeldmateriaal van het uitzetten van wolven:

Nederlandse rol en financiering

In Nederland zijn meerdere organisaties betrokken geweest bij de voorbereiding, monitoring en instandhouding van de wolvenpopulatie. Genoemd worden onder meer Rewilding Europe, ARK Rewilding Nederland, Wageningen Universiteit en Stichting BIJ12. Hun activiteiten variëren van wetenschappelijk onderzoek en monitoring tot habitatontwikkeling en beleidsadvies.

De financiering van deze initiatieven bestaat uit een mix van EU-subsidies, bijdragen van NGO’s en fondsen zoals de Nationale Postcode Loterij. Er is sprake van verwevenheid tussen wetenschappelijke instellingen, natuurorganisaties en commerciële adviesstructuren, wat vragen oproept over transparantie en belangenverstrengeling.

Democratisch tekort en narratief

Expliciete democratische besluitvorming ontbreekt. De komst van de wolf is nooit onderwerp geweest van een volwaardig parlementair debat, terwijl het beheer uiteindelijk bij de provincies is neergelegd. Tegelijkertijd verdedigen media en factcheck-organisaties actief het beeld van spontane migratie. Zij bestempelen afwijkende interpretaties als “desinformatie”.

NGO’s presenteren de komst van de wolf als een autonoom natuurverschijnsel, terwijl de onderliggende beleidskeuzes, corridorontwikkeling en habitatsturing buiten beeld blijven.

Slotbeschouwing

In de kern draait de discussie niet om de vraag of wolven letterlijk zijn “uitgezet”, maar om de mate waarin menselijk ingrijpen bepalend is geweest, concludeert Van den Bos. Door populatieopbouw, genetisch beheer, corridorontwikkeling en habitatsturing is een gecontroleerde migratie richting West-Europa gecreëerd. De terugkeer van de wolf in Nederland is daarmee het eindpunt van een langdurig, complex en grotendeels technocratisch proces, waarbij veel betrokkenen slechts een beperkt deel van het geheel hebben overzien.

“Lees en huiver hoe we worden belazerd door de overheid. Ambtenaren met dubbele petten op. Ik vind de wolf een prachtig dier, maar dit is regelrechte dierenmishandeling,” zegt huisarts Els van Veen over het stuk van Van den Bos. “Niet alleen van wolven, maar ook van schapen in Nederland. Je haalt als overheid willens en wetens roofdieren naar een dichtbevolkt land als Nederland. Je ziet toe hoe wolven schapen doodbijten, maar ja, ‘dat is de natuur’.”

“Deze mensen hebben geen verstand van natuur en dieren. Het is onverantwoord om grote groepen wolven in Nederland te introduceren. Wat mij betreft zijn de overheid en deze ambtenaren (hoofdelijk) aansprakelijk voor alle schade, ook als er straks kinderen worden doodgebeten.”

Tot zover de leugen dat de wolf op natuurlijke wijze is gemigreerd naar Nederland, dat intussen de hoogste wolfdichtheid ter wereld heeft, voegt oud-Tweede Kamerlid Harm Beertema toe. “Wie heeft de bevolking zo welbewust bedrogen en misleid? Alweer de universiteiten, die van Wageningen in dit geval, en groene wokelinkse ambtenaren die met met uw belastinggeld worden betaald om hun persoonlijke hobby’s door uw strot te duwen. Met alle gevolgen van dien: bossen gesloten voor honden, wandelaars die niet meer durven, dierenleed, gesloten scholen. De wolf die ons landelijke gebied ontwricht is het beste voorbeeld van een overheid die zelf de meest waanzinnige experimenten bedenkt, uitvoert, in het diepste geheim ook nog, regelgeving ontwerpt waardoor het probleem op geen enkele logische manier meer kan worden opgelost en vervolgens van haar eigen bevolking eist zich aan te passen aan de nieuwe door haarzelf gecreëerde situatie.”

Eerst even het kabinet-Jetten I en dan moeten we echt orde op zaken stellen, stelt Beertema.

“De wolf kwam dus niet ‘spontaan’ onze kant op. Ze werd met behulp van veel belastinggeld en NGO’s onze kant op gedirigeerd. En daar mogen de boeren nu voor betalen,” constateert neuroloog Jan Bonte.

Over de auteur: Robin de Boer is economisch geograaf. Volg hem hier op Substack voor exclusieve content.

Bron: https://www.ninefornews.nl/hoe-de-terugkeer-van-de-wolf-buiten-democratische-controle-om-zorgvuldig-is-georkestreerd-met-geld-van-postcode-loterij/

Hoe duizenden websites in Nederland onzichtbaar werden, zonder grondslag

 zondag, 18 januari 2026 09:37

De afgelopen maand verschenen er berichten over de blokkade van het videoplatform Odysee door Nederlandse internetproviders.

In die berichtgeving wordt vaak gesuggereerd dat het hier gaat om een onvermijdelijk gevolg van Europese sancties tegen Russische staatsmedia. Wie echter verder kijkt dan deze ene naam, ziet een veel groter en fundamenteler probleem.


Het volgende artikel is een lezersbijdrage.

Niet één platform, maar naar schatting 2.500 subdomeinen – van Amerikaanse videodiensten tot Indiase apps – zijn geblokkeerd.

De afgelopen maand verschenen er berichten over de blokkade van het videoplatform Odysee door Nederlandse internetproviders. In die berichtgeving wordt vaak gesuggereerd dat het hier gaat om een onvermijdelijk gevolg van Europese sancties tegen Russische staatsmedia. Wie echter verder kijkt dan deze ene naam, ziet een veel groter en fundamenteler probleem.

Het gaat niet om één platform. Het gaat om duizenden domeinen, grotendeels buiten beeld van het publiek, die via DNS-blokkades ontoegankelijk zijn gemaakt — zonder dat daar een expliciete wettelijke verplichting voor lijkt te bestaan.

Niet één platform, maar een infrastructuurprobleem

De blokkade van Odysee blijkt onderdeel te zijn van een bredere praktijk waarbij Nederlandse internetproviders een private “referentielijst” hanteren, opgesteld door brancheorganisatie NLconnect. Deze lijst is samengesteld door blokkadelijsten uit meerdere EU-lidstaten samen te voegen.

Het resultaat: circa 800 hoofddomeinen, met daaronder als voorzichtige schatting zo'n 2.500 subdomeinen, die in Nederland (deels of volledig) worden geblokkeerd. Het betreft niet alleen Russische staatsmedia, maar ook:

• Amerikaanse platforms
• Chinese sociale media
• Indiase apps
• Russische subdomeinen die uitsluitend gericht zijn op sport, architectuur of uitgaanstips
• aggregatoren, mirrors en technische subdiensten

Veel van deze platforms zijn geen 'sanctie-entiteit', staan niet op EU-sanctielijsten en hosten grotendeels legale content. Dat maakt dit geen incident, maar een structurele vorm van overblocking.

Wat zeggen de internetproviders publiekelijk?

In publieke communicatie stellen grote providers dat zij “moeten blokkeren”. KPN spreekt zelfs over “een expliciete opdracht vanuit de overheid”. VodafoneZiggo verwijst naar “de wet” die DNS-blokkades zou vereisen. Maar in privécorrespondentie verwijst men steeds naar NLconnect. NLconnect schrijft zelf weer: “Of en hoe individuele aanbieders de lijst implementeren, is en blijft hun eigen verantwoordelijkheid.”

Zodra klanten of journalisten doorvragen, verandert het verhaal.

• Providers verwijzen naar NLconnect
• NLconnect zegt slechts een doorgeefluik te zijn
• NLconnect verwijst inhoudelijke vragen door naar buitenlandse toezichthouders
• De overheid erkent dat de interpretatie van de sancties nog niet is uitgekristalliseerd
• De ACM stelt dat zij niet actief toetst welke domeinen proportioneel zijn geblokkeerd

Het resultaat is een perfect cirkelredenering: iedereen handelt, maar niemand is verantwoordelijk. Bovendien blijkt uit correspondentie dat wanneer NLconnect wordt verzocht een domein te verwijderen, dit eerst met de ACM moet worden overlegd. Blijkbaar ligt de bevoegdheid over de 'branchelijst' niet bij de branche.

Als we alle communicatie van betrokkenen mogen geloven ontstaat de volgende paradox: indien de Litouwse toezichthouder morgen per abuis het domein acm.nl op haar lijst zou plaatsen — bijvoorbeeld vanwege een onjuiste interpretatie van een nieuwe sanctieregel — dan zou dit domein via de NLconnect-lijst zonder enige menselijke tussenkomst of juridische toets door Nederlandse ISP's worden geblokkeerd voor 10 miljoen huishoudens, een kleine 18 miljoen personen. De ACM zou zichzelf dan buitengesloten vinden van het Nederlandse internet, terwijl de Minister zou kunnen blijven beweren dat er slechts 'vrijwillige naleving van een industriestandaard' plaatsvindt. De toezichthouder ACM zou dan, volgens haar eigen communicatie, rustig gaan afwachten totdat er vanuit de markt een melding komt van een probleem.

Geen wet, geen bevel, geen lijst

Cruciaal is wat er ontbreekt.

Er is:

• geen Nederlandse wet die deze specifieke domeinen aanwijst;
• geen rechterlijk bevel;
• geen officiële Nederlandse of Europese lijst met duizenden domeinen;
• geen individuele proportionaliteitstoets per platform.

De EU-sancties waarnaar wordt verwezen, zijn entiteit-specifiek: ze noemen een beperkt aantal Russische mediaorganisaties expliciet. Die beperkte reikwijdte is juist wat deze sancties juridisch houdbaar maakt.

Toch worden in de praktijk hele platforms geblokkeerd die slechts indirect, incidenteel of historisch content hebben gehost van gesanctioneerde partijen — of zelfs helemaal niet.

Dat is een fundamenteel andere maatregel dan waar de sancties voor bedoeld zijn.

Bewijs dat het “moeten” niet klopt

Dat het volgen van de NLconnect-lijst geen wettelijke plicht is, blijkt ook uit de praktijk zelf.

Niet alle Nederlandse providers doen dit. Freedom Internet — eveneens lid van NLconnect — heeft expliciet besloten de lijst niet integraal te volgen en hanteert een veel beperktere aanpak.

Als de wet deze blokkades werkelijk zou verplichten, zou Freedom Internet die wet overtreden. Dat gebeurt niet. Er is geen handhaving, geen boete, geen strafrechtelijk traject.

De conclusie is onontkoombaar: het volgen van de NLconnect-lijst is een bedrijfskeuze, geen wettelijke noodzaak.

Dit gebrek aan wettelijke basis leidt niet alleen tot inconsistentie, maar ook tot selectieve toepassing.

Discriminatie en willekeur

Op grote platforms als YouTube, Facebook en X (voormalig Twitter) is nog steeds Russische staatscontent te vinden, soms onder andere namen, via heruploads, of embedded in andere content. Deze platforms blijven ongemoeid.

Kleinere platforms daarentegen worden domeinbreed geblokkeerd, zelfs wanneer zij zelf maatregelen nemen, zoals geoblocking voor Nederlandse IP-adressen.

Dat wijst niet op een zorgvuldig, juridisch getoetst systeem, maar op politiek en commercieel opportunisme: grote spelers zijn te groot om te blokkeren, kleine spelers zijn collateral damage. We kunnen zelfs spreken van geprivatiseerde censuur, waarop de ACM via de wet op netneutraliteit behoort toe te zien.

Wat betekent dit voor internetgebruikers?

De kernvraag is niet of men voor of tegen sancties is. De vraag is:

Willen we dat fundamentele beperkingen van internettoegang plaatsvinden op basis van private lijsten, zonder wettelijke toetsing, zonder transparantie en zonder effectief rechtsmiddel?

Op dit moment kunnen klanten nauwelijks achterhalen:

• waarom een website is geblokkeerd;
• wie die beslissing heeft genomen;
• op welke juridische grondslag;
• en waar bezwaar kan worden gemaakt.

Dat is problematisch in een rechtsstaat.

Zolang gebruikers zwijgen, blijft deze praktijk onzichtbaar. Zichtbaarheid is de eerste stap naar correctie.

De blokkade van Odysee is geen uitzondering. Het is een symptoom.

Wat hier op het spel staat, is niet één platform, maar de vraag of internettoegang in Nederland wordt beperkt door wet en rechter — of door spreadsheets van brancheorganisaties.

Bron: https://niburu.co/lezersbrieven/21939-hoe-duizenden-websites-in-nederland-onzichtbaar-werden-zonder-grondslag

Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl

Ze zijn als de dood voor de zon

zondag, 18 januari 2026 06:59

Als je ooit bewijs wilde dat ze zoveel mogelijk mensen ziek willen maken, dan zie je dat nu. 

De mainstream media die waarschuwen voor de kracht van de zon in februari.

Er zijn dingen die goed zijn voor de mens en dat zijn vaak dingen die dan ook uit alle macht bij ons worden weg gehouden.

En dan hebben we het over de zon, de bron die we keihard nodig hebben voor onder andere de aanmaak van vitamine D.

Steeds meer bewijs komt boven tafel waaruit blijkt hoe belangrijk deze vitamine is voor de mens. Door nu de zon af te schilderen als een gevaarlijke vijand proberen ze te voorkomen dat mensen lekker in de zon gaan zitten genieten. De reden is dat ze daardoor vitamine D opbouwen en dat is gevaarlijk voor de farmaceutische industrie.

En dus krijg je in februari de volgende krankzinnige berichten bij de MSM.

Alles om de mens weg te houden bij de zon en van vitamine D.

We zagen het ten tijde van de nep coronapandemie toen mensen niet ziek werden door een niet bestaand virus, maar door de combinatie grafeenoxide en (5g) straling.

Wat toen ook bleek was dat mensen die beschikten over voldoende vitamine D niet of nauwelijks ziek werden en zij die al ziek waren en vitamine D gingen gebruiken sneller beter werden dan degenen die dat niet deden.

Ondanks het feit dat in 2021 talloze artsen en specialisten de Gezondheidsraad opriepen om vitamine D aan te bevelen bij covid-19, zo gebeurde dat niet. De Gezondheidsraad is er tenslotte niet om burgers te beschermen en goed te adviseren, maar om de belangen van de farmaceutische industrie te dienen.


En zo komt de Gezondheidsraad met het bericht dat er op geen enkele manier is aangetoond dat vitamine D een belangrijke rol speelt bij corona.

Volgens Dr. Pierre Kory is de farmaceutische industrie dan ook als de dood voor vitamine D, omdat deze vitamine zo belangrijk is voor de mens en een regelrechte bedreiging vormt voor hun verdienmodel.

Een nieuwe meta-analyse uit Italië, gepubliceerd in het tijdschrift Nutrients, heeft een aantal schokkende gegevens over Vitamine D aan het licht gebracht.

De meta-analyse, waarbij gekeken werd naar gegevens van 16 verschillende onderzoeken en 1,26 miljoen personen, onthulde het volgende:

- Vitamine D was ongeveer 60% effectief tegen de incidentie van COVID-19 in gerandomiseerde controletests.

- Vitamine D was ongeveer 40-50% effectief in het verminderen van de incidentie van COVID-19 in observationele onderzoeken.

- Voor het voorkomen van ernstige gevallen van COVID-19 waarvoor IC-zorg nodig was, was vitamine D-suppletie ongeveer 70% effectief.

We hoefden ons dus niet jarenlang op te sluiten, bang te zijn en onze buren zwart te maken omdat ze geen masker droegen.

We hoefden alleen maar naar buiten te gaan, de zon op te zoeken en onze vitamine D-spiegels te verhogen, en alles zou in orde zijn geweest.

En alles wat de overheid in die tijd adviseerde was precies het tegenovergestelde. Hierdoor bleven de mensen binnen opgesloten, kregen nauwelijks zonlicht en dus ook geen vitamine D.

In het gebied waar wij wonen is er simpelweg te weinig zonneschijn om te zorgen voor een voldoende vitamine D in je systeem.

Vitamine D3 is dan ook één van de weinige supplementen die eigenlijk iedereen zou moeten slikken, al was het alleen maar om de zorgkosten te drukken.

Het is eenvoudig, gemakkelijk te krijgen in zowel capsules als druppels. Een dergelijk eenvoudig supplement is misschien wel de beste investering die je ooit kunt doen.

Het is niet voor niets zoals Dr. Kory zegt: vitamine D wordt al decennialang gedemoniseerd en daar is een goede reden voor.

Bron: https://niburu.co/gezondheid/20635-ze-zijn-als-de-dood-voor-de-zon

Bezoek ook eens gezondheidswebwinkel Orjana.nl